Texts
Return to list
| edit | delete | Create a new
| Statistics
| ? Help
Marin Paša.
Kerran mečäs
Source:
Oma mua. 2026. 11.11 (№ 44 (1834)). С. 8
Marin Paša
Kerran mečäs
Livvi
New written Livvic
Kerran kai mečän elätit kerryttih ahole paginua pidämäh. Enzimäzekse paginua pidi Kondii – Viäry Sorku, ku händy vallittih mečän vahnimakse da mielevembäkse.
– Tänävuon elimmö sobuh da rauhas. Meil on kirjutettu sobimus yhtehizes rauhas eländäs da kaikkien elättilöin da linduloin käbälien jället ollah sinne pandu. Hukil oli kielletty syvvä jänölöi da hyö uskalmon täytettih. Rambu vahnu hukku vai nähväi mennyt nedälil kaksi jänöidy da syöldi, ga annammo hänele andiekse – häi kuurnis on da vikse ei kuulluh meijän käskyy.
Bokas kuului jänölöin šupetus:
– Oldih hukat uskalmos jänölöi syömätä olla, ga mečäs vai meidy vähenöy päivy päiviä. Hukathäi syvvähes ni vyöčindy ymbäri vaččua ei tävvy.
Kondii – Viäry Sorku jatkoi omua dokluadua:
– Haukku tabai da vedi linnunpoigazet. Ga sih myö nimidä emmo voi, ku haukku korgiel lendelöy da meijän sanua ei kuule.
Kondien enzimäine abuniekku Reboi – Yhyttäi plakkai:
– Kondien – Viäry Sorkan mečän vahnimannu pietyn ruavon sanon hyväkse da kehitän jättiä händy täh korgieh virgah vie vuvvekse.
Mečän elätit vähäzel höpsevyttih, ga kehitykseh suostuttih. Čuras-toizes kuului kai korvien da käbälien taputuksii.
Toizekse paginua pidämäh kučuttih oravii.
– Tänävuon myö keräimmö kahteh kerdah enämbi käbyy da kolmeh kerdah enämbi gribua. Kaiken sen suuren ruavon piimmö Kondien – Viäry Sorkan mielevän johtandan hyvyös.
– Moločat, kiitti heidy kondii da hyväs mieles näppäi lähembä seizojua oravua korval.
Korvu gor’al puhaldui, ga se ei pahelzunnuh – mečän vahniman kosketus hos puhalduttigi korvan, ga rounogu ozutti Viäry Sorkan mieliständiä.
– Nygöi, sanoi Kondii – Viäry Sorku, – on kaikis tärgevin meijän pivon aigu. Rubiemmo kunnivoittamah niilöin mečän elättilöi, kuduat ruattih kaikkien mečäs eläjien hyväkse, autettih minuu, mečän piälimästy, virras da lujoitettih rauhua da sobuu mečäs. Enzimäzekse annammo kiitändykirjazen Reboile – Parahale Yhyttäjäle. Reboi ainos pyzyi minun rinnal da joga minun sanah yhytti. Toizeh vuoroh kunnivoitammo Rambua vahnua hukkua, ku häi mennyt nedälil syöldi vai kaksi jänöidy, eiga voinnus syvvä vie enämbän. Kunnivoitammo oraviigi, ku kannatettih meijän yhtehisty ruaduo, eiga yksinkäzin minä, Kondii – Viäry Sorku, en voinnus muga loitokse eistyö edehpäi kaikkii teidy mečän mielettömii elättilöi sovus da rauhas pidäjes.
Kondien jälgimäzih sanoih elätit uvvessah höpsevyttih, ga ei ruohtittu nimidä sanuo omua mielettömytty vastah, sendäh ku Viäry Sorku on mečän piälimäine da häi parembi tiedäy, ken on mieletöi, ken mielevy, kedä pidäy syvvä, kedä hengih jättiä.
