Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Kirjeine galatalaižile (2:1-10). Toižed apostolad hüvin vasttaba Pavlad

Kirjeine galatalaižile (2:1-10). Toižed apostolad hüvin vasttaba Pavlad

вепсский
Младописьменный вепсский
1Nellästoštkümnes vodes päliči minä mänin udheze Jerusalimha Varnavanke da otin kerdale völ Titan.

2Mänin sinna sikš, ku Jumal käski minei muga nägudeses. Sel'genzoitin sigä, mitte om se hüvä vest', kudambad sanelen Jumalad tundmatomile rahvahile. No sel'genzoitin vaiše uskondkundan pämehile. Tegin muga, miše minun nügüdläine da edeline-ki rad ei oliži tehtud tühjaks.

3No Titale-ki, kudamb oli minunke, hö ei käsknugoi väges tehta ümbrileiktust, hot' hän om grekalaine.

4A siš pakičiba nened, kudambad oliba heitnus vaiše uskondvellikš. Hö ličihe meiden keskhe tedištamha, mitte om se vald, kudamban mö olem sanuded Hristosas Iisusaspäi. Hö tahtoiba tehta meid käskišton orjikš.

5No mö em andnugoiš heile vaiše pordoižeks-ki, miše hüvän vestin tozi kaičižihe puhthan teile.

6No nene pämehed — i olgha ned minun täht hot' ked, ved' Jumal ei erigoita mehid — ka nene pämehed ei ližadanugoi minun paginaha nimidä.

7A oli ani toižin! Hö nägištiba, miše minei oli anttud töks sanelda hüväd vestid Jumalad tundmatomiden rahvahiden keskes, kut Petrale-ki — evrejalaižiden keskes.

8Hän, ken om andnu Petrale väged tehta apostolan radoid evrejalaižiden keskes, hän om andnu minei-ki väged rata sanelijan toižiden rahvahiden keskes.

9Konz Jakov, Kifa da Joan, kudambid lugetihe uskondkundiš tugipachikš, el'genziba, miččid armoid om ozutanu minei Jumal, hö andoiba minei dai Varnavale kät ühthižen radon znamaks: meile märitihe mända verhiden rahvahiden keskhe, a heile — evrejalaižiden keskhe.

10Hö vaiše tahtoiba, miše mö muštaižim gollid, ka ved' minä olen tehnu-ki muga.

Послание к галатам (2:1-10)

русский
1Потом, через четырнадцать лет, опять ходил я в Иерусалим с Варнавою, взяв с собою и Тита.

2Ходил же по откровению, и предложил там, и особо знаменитейшим, благовествование, проповедуемое мною язычникам, не напрасно ли я подвизаюсь или подвизался.

3Но они и Тита, бывшего со мною, хотя и Еллина, не принуждали обрезаться,

4а вкравшимся лжебратиям, скрытно приходившим подсмотреть за нашею свободою, которую мы имеем во Христе Иисусе, чтобы поработить нас,

5мы ни на час не уступили и не покорились, дабы истина благовествования сохранилась у вас.

6И в знаменитых чем-либо, какими бы ни были они когда-либо, для меня нет ничего особенного: Бог не взирает на лице человека. И знаменитые не возложили на меня ничего более.

7Напротив того, увидев, что мне вверено благовестие для необрезанных, как Петру для обрезанных -

8ибо Содействовавший Петру в апостольстве у обрезанных содействовал и мне у язычников, -

9и, узнав о благодати, данной мне, Иаков и Кифа и Иоанн, почитаемые столпами, подали мне и Варнаве руку общения, чтобы нам идти к язычникам, а им к обрезанным,

10только чтобы мы помнили нищих, что и старался я исполнять в точности.