VepKar :: Texts

Texts

Return to list | edit | delete | Create a new | Statistics | ? Help

Apostoloiden tegod (21:37-40 - 22:1-29). Pavlan matk Jerusalimha i Rimha. Pavlan puhtastandpagin

Apostoloiden tegod (21:37-40 - 22:1-29). Pavlan matk Jerusalimha i Rimha. Pavlan puhtastandpagin

Veps
New written Veps
37Konz Pavel todihe kazarman verajannoks, hän küzui pämehel: "Voin-ik sanuda sinei kaks' sanad"? "Pagižed-ik sinä grekan kelel"?, čududelihe pämez'.

38"Ed-ik sinä ole se egiptalaine, kudamb ei amu libutoiti nel'l'tuhad razbainikad valdanpidäjid vasthapäi i vei heid rahvahatomha maha"?

39Pavel sanui: "Minä olen evrejalaine, minun koditaho om Kilikian man Tars-lidn, kudamban kaik tedaba. Küzun sindai, voižin-ik minä sanuda erasid sanoid rahvahale".

40Konz pämez' hökkähtui, Pavel seištes pordhil libuti käden, miše tüništoitta rahvast, i tegihe lujas hil'l'. Hän zavodi pagišta heile evrejan kelel:

22
1"Velled i tatad!
Kulgat, kut minä puhtastamoi teiden edes".

2Konz rahvazkogo kulišti, miše hän pagižeb evrejan kelel, hilleni völ enamba, a Pavel sanui:

3"Minä olen evrejalaine. Olen sündnu Kilikian Tarsas, no kaznu neciš lidnas. Sid' minä Gamaliil-opendajaspäi olen sanu tarkan opendusen meiden tatoiden käskišton mödhe. Minä lujas vahvas seižun Jumalan polel, kut kaik tö-ki tämbei.

4Minä surmhasai küksin necile tele lähtnuzid, mužikoid i akoid, taboitelin heid i taclin türmha.

5Necen voib todištada ülembaine pap i kaikiden vanhembiden Nevondkund. Minä sain heišpäi kirjeižid Damaskan heimvellile, i läksin sinna taboitelmaha sigälaižid uskojid, miše toda heid čapiš Jerusalimha mokičemhas.

6No matkan aigan, konz minä olin jo läheli Damaskad, taivhaspäi läz kesked päiväd ühtnägoi leimahti hoštai lämoi ümbri minus.

7Lanksin maha i kulištin änen, kudamb sanui minei: ‘Saul, Saul, mikš küksed mindai’?

8Minä küzuin: ‘Ižand, ken sinä oled’? Än' sanui: ‘Minä olen Iisus Nazaretalaine, hän, keda sinä küksed’.

9Ned, kudambad oliba minunke, nägiba lämoin i pöl'gästuiba, no ei kulnugoi hänen än't, kudamb pagiži minei.

10Minä küzuin: ‘Ižand, midä minei tarbiž tehta’? Ižand sanui minei: ‘Libu i mäne Damaskaha. Sigä sinei sanutas kaik azjad, miččed sinei om märitud tehta’.

11Hoštajan lämoin tagut minä sogenzuin, i sikš minun sebranikad talutiba mindai kädes. Muga minä putuin Damaskaha.

12Sigä oli mez', kudamb kuctihe Ananiaks. Hän oli oiged mez', tarkas eli käskišton mödhe, i kaik Damaskas eläjad evrejalaižed pagižiba vaiše hüväd hänen polhe.

13Hän tuli minunnoks, seižutihe rindale i sanui: ‘Saul, vellüdem, pörkahas sinun nägu’! Kerdalaz minun nägu pördihe, i minä nägištin händast.

14Hän sanui minei: ‘Meiden tatoiden Jumal om valičenu sindai, miše sinä tundištaižid hänen tahton, nägištaižid Tozioiktan da kulištaižid hänen änen.

15Sinä tegetoi hänen todištajaks kaikiden mehiden edes, sinä saneleškanded, midä oled nähnu i kulnu.

16Ka mikš hätkestud? Libu, kucu abuhu Ižandan Iisusan nimed, i anda ičtaiž valatada, anda pesta sinun grähkäd’.

17Sid' konz pördimoi Jerusalimha i olin pühäkodiš loičmas, unohtimoi

18i nägištin Ižandan. Hän sanui minei: ‘Rigehti lähtta Jerusalimaspäi! Tägä ei kackoi hüväks sinun todištust minun polhe’.

19Minä sanuin: ‘Ižand, tedaba, miše minä kävelin suimpertišpäi suimpert'he, taclin türmha i löin nenid, ked uskoba sinuhu.

20Siloi, konz Stefan, sinun todištai, riktihe, seižuin minä-ki sigä i en vastustand hänen rikondad, a varjoičin hänen surmičijoiden sobid’.

21No hän sanui minei: ‘Mäne, minä oigendan sindai edahaks, Jumalad tundmatomiden rahvahiden keskhe’".

22Sihesai evrejalaižed kundliba Pavlan, no nügüd' zavodiba kidastada: "Mugomale ei ole sijad mal! Hänele ei sa eläda"!

23Kidastades lükkiba sobid i tacliba il'maha letet.

24Siloi kogortan pämez' käski veda Pavlan kazarmaha, kus käski kunutoitta händast i küzelta, miše tedištada, mikš evrejalaižed muga käredas kidastiba hänen päle.

25No konz Pavel sidotihe, miše löda, hän sanui rindal seižujale sadanpämehele: "Om-ik teil oiktust kunutoitta Riman rahvahanikad, da völ sudata"?

26Konz sadanpämez' kulišti necen, hän tuli kogortan pämehennoks, sanui azjas i küzui: "Kacu, midä sinä tahtoid tehta? Ved' nece mez' om Riman rahvahanik".

27Kogortan pämez' tuli i küzui Pavlal: "Oled-ik sinä tozi-ki Riman valdkundan rahvahanik"? "Olen", sanui hän.

28Sid' pämez' sanui: "Minä olen maksnu sured dengad, miše tehtas Riman rahvahanikaks". "A minä olen sündnu Riman rahvahanikan", sanui Pavel.

29Ned, kenele pidi küzelta Pavlad, sid'-žo jätiba händast. Kogortan pämez' pöl'gästui, ku tedišti, miše oli pannu čapihe Riman valdkundan rahvahanikan.

Деяния апостолов (21:37-40 - 22:1-29)

Russian
37При входе в крепость Павел сказал тысяченачальнику: можно ли мне сказать тебе нечто? А тот сказал: ты знаешь по-гречески?

38Так не ты ли тот Египтянин, который перед сими днями произвел возмущение и вывел в пустыню четыре тысячи человек разбойников?

39Павел же сказал: я Иудеянин, Тарсянин, гражданин небезызвестного Киликийского города; прошу тебя, позволь мне говорить к народу.

40Когда же тот позволил, Павел, стоя на лестнице, дал знак рукою народу; и, когда сделалось глубокое молчание, начал говорить на еврейском языке так:

22
1Мужи братия и отцы!
выслушайте теперь мое оправдание перед вами.

2Услышав же, что он заговорил с ними на еврейском языке, они еще более утихли. Он сказал:

3я Иудеянин, родившийся в Тарсе Киликийском, воспитанный в сем городе при ногах Гамалиила, тщательно наставленный в отеческом законе, ревнитель по Боге, как и все вы ныне.

4Я даже до смерти гнал последователей сего учения, связывая и предавая в темницу и мужчин и женщин,

5как засвидетельствует о мне первосвященник и все старейшины, от которых и письма взяв к братиям, живущим в Дамаске, я шел, чтобы тамошних привести в оковах в Иерусалим на истязание.

6Когда же я был в пути и приближался к Дамаску, около полудня вдруг осиял меня великий свет с неба.

7Я упал на землю и услышал голос, говоривший мне: Савл, Савл! что ты гонишь Меня?

8Я отвечал: кто Ты, Господи? Он сказал мне: Я Иисус Назорей, Которого ты гонишь.

9Бывшие же со мною свет видели, и пришли в страх; но голоса Говорившего мне не слыхали.

10Тогда я сказал: Господи! что мне делать? Господь же сказал мне: встань и иди в Дамаск, и там тебе сказано будет всё, что назначено тебе делать.

11А как я от славы света того лишился зрения, то бывшие со мною за руку привели меня в Дамаск.

12Некто Анания, муж благочестивый по закону, одобряемый всеми Иудеями, живущими в Дамаске,

13пришел ко мне и, подойдя, сказал мне: брат Савл! прозри. И я тотчас увидел его.

14Он же сказал мне: Бог отцов наших предъизбрал тебя, чтобы ты познал волю Его, увидел Праведника и услышал глас из уст Его,

15потому что ты будешь Ему свидетелем пред всеми людьми о том, что ты видел и слышал.

16Итак, что ты медлишь? Встань, крестись и омой грехи твои, призвав имя Господа Иисуса,

17Когда же я возвратился в Иерусалим и молился в храме, пришел я в исступление,

18и увидел Его, и Он сказал мне: поспеши и выйди скорее из Иерусалима, потому что здесь не примут твоего свидетельства о Мне.

19Я сказал: Господи! им известно, что я верующих в Тебя заключал в темницы и бил в синагогах,

20и когда проливалась кровь Стефана, свидетеля Твоего, я там стоял, одобрял убиение его и стерег одежды побивавших его.

21И Он сказал мне: иди; Я пошлю тебя далеко к язычникам.

22До этого слова слушали его; а за сим подняли крик, говоря: истреби от земли такого! ибо ему не должно жить.

23Между тем как они кричали, метали одежды и бросали пыль на воздух,

24тысяченачальник повелел ввести его в крепость, приказав бичевать его, чтобы узнать, по какой причине так кричали против него.

25Но когда растянули его ремнями, Павел сказал стоявшему сотнику: разве вам позволено бичевать Римского гражданина, да и без суда?

26Услышав это, сотник подошел и донес тысяченачальнику, говоря: смотри, что ты хочешь делать? этот человек - Римский гражданин.

27Тогда тысяченачальник, подойдя к нему, сказал: скажи мне, ты Римский гражданин? Он сказал: да.

28Тысяченачальник отвечал: я за большие деньги приобрел это гражданство. Павел же сказал: а я и родился в нем.

29Тогда тотчас отступили от него хотевшие пытать его. А тысяченачальник, узнав, что он Римский гражданин, испугался, что связал его.