VepKar :: Texts

Texts

Return to list | edit | delete | Create a new | Statistics | ? Help

Apostoloiden tegod (25:23-27 - 26:1-32). Pavlan matk Jerusalimha i Rimha. Pavel om Agrippa-kunigahan edes

Apostoloiden tegod (25:23-27 - 26:1-32). Pavlan matk Jerusalimha i Rimha. Pavel om Agrippa-kunigahan edes

Veps
New written Veps
23Toižel päiväl Agrippa i Verenika kaik sur'kulu prazniksatand kerdal tuliba sudzalha. tuliba sinna ühtes kogortoiden pämehidenke i lidnan ezmäižiden mehidenke. Fest käski toda Pavlan.

24Fest sanui: "Kunigaz Agrippa i toižed, ked olet tägä meidenke! Täs näget mehen, kudambad vasthapäi oma kaik evrejalaižed, kut Jerusalimas, muga tägä Kesarias-ki. tartuiba minuhu i kidastiba, miše hänele ei pida enambad eläda.

25No minä nägištin, miše hän ei tegend nimidä mugošt, miš voiži surmita. Ku hän iče om pakičenu sudad Avgustan edes, ka minä pätin oigeta händast sinna.

26No minai ei ole nimiččid sel'ktoid azjoid hänes, miš kirjutada minun ižandale. Sikš olen-ki tonu händast teiden edeheedel kaiked sinun edehe, Agrippa-kunigazmiše sudan küzelusen jäl'ghe minai oliži, midä kirjutada.

27Olen mugošt mel't, miše ei ole melevašti oigeta tabatud mest matkha ozutamata sidä, miš händast väritadas".

26
1Agrippa sanui Pavlale: "Void iče pagišta ičeiž azjoiš".
Siloi Pavel libuti käden i zavodi puhtastandpaginan:

2"Agrippa-kunigaz! Minä tozi-ki voin sanuda ičtain ozavaks, ku voin tämbei sinun edes puhtastadas kaikes sišpäi, miš evrejalaižed väritaba mindai.

3Ved' sinä tunded lujas hüvin kaik evrejalaižiden verod i ridküzundad. Sikš pakičen, miše tirpandanke kundližid mindai.

4Kaik evrejalaižed lujas hüvin tedaba minun elon nores aigaspäi, sikš ku laps'aigaspäi olen elänu ičein rahvahan keskes Jerusalimas.

5 amu tundeba mindai i voiba todištada, ku tahtoiba, miše minä olen elänu farisejan, meiden uskondan kovembiden opendusiden mödhe.

6Tämbei minä seižun sudan edes, sikš miše nadeimoi sihe toivotushe, kudamban Jumal om andnu meiden tatoile.

7Kaks'toštkümne meiden rahvahan heimod öd i päiväd väzumata služiba Jumalale i nadeišoiš nähta, konz nece toivotuz todenzub. Necen nadejan tagut, Agrippa-kunigaz, evrejalaižed väritaba mindai.

8Nu ka midä? Jose teile om jüged uskta, miše Jumal eläbzoitab kollijoid?

9Minä-ki ende meletin, miše minei tarbiž kaikel vägel vastustada Iisusan Nazaretalaižen nimed.

10Minä muga tehlin-ki Jerusalimas. Konz sain ülembaižil papilpäi valdan, ka tacin türmha äjid jumalanuskojid. I konz heid surmitihe, minä-ki andoin änen sen poles.

11Paksus minä mokičin heid kaikiš suimpertiš i väges käskin sanuda midä-ni pahad Iisusad vasthapäi. Märatoman vihan valdas kävelin taboitelmaha heid eskai verhiže lidnoihe-ki.

12Necen täht, konz sain valdan i käskön ülembaižil papilpäi, minä läksin Damaskaha.

13No matkan aigan, hüvä kunigaz, minä keskpäivän nägištin, kut taivhaspäi leimahti lämoi, kudamb hošti enamban mi päiväine. Se sebazi mindai i minun sebranikoid.

14 kaik lanksim maha, i minä kulištin änen, kudamb sanui minei evrejan kelel: ‘Saul, Saul, mikš küksed mindai? Sinei om jüged astta, ku sinä vastustad minun ohjandad’.

15Minä küzuin: ‘Ižand, ken sinä oled’? Hän sanui: ‘Minä olen Iisus, se, keda sinä küksed.

16Libu jaugoile. Minä olen ozutanus sinei, sikš ku olen valičenu sindai käskabunikaks i todištajaks sihe, midä oled nähnu i midä völ nägištad, konz minä ozutamoi sinei.

17Minä pästan sindai ičeiž rahvahan i kaikiden rahvahiden käzišpäi, kudambidennoks nügüd' oigendan sindai

18avaidamha heile sil'mäd, miše käraudaižihe pimedaspäi lämoihe i sotonan valdaspäi Jumalaha. Ku uskoba minuhu, heiden grähkäd pästtas, i voiškandeba olda nenidenke, keda Jumal om otnu pühiden keskhe’.

19Necen tagut, Agrippa-kunigaz, minä en voind vastustada taivhališt nägudest,

20i olen sanelnu ezmäi Damaskas i Jerusalimas, a jäl'ges kaiktäna Judejas i Jumalad tundmatomiden rahvahiden keskes, miše kaikile tarbiž kärautas grähkišpäi Jumalaha i tehta tegoid, kudambiš nägub heiden käraudamine.

21Necen tagut evrejalaižed tabaziba mindai pühäkodiš i napriba rikta.

22No tähä päivhäsai Jumal om abutanu minei, i minä nügüd'-ki seižun i todištan kut penile muga surile-ki. Nimidä tošt en sanele, sanun vaiše siš, miš Jumalan sanankandajad i Moisei oma endustanuded:

23Messiale pidi äjan mokitas i kolda, ezmäižele eläbzuda kollijoišpäi i sanelda päivänvauktan tulendan polhe kut evrejalaižile, muga Jumalad tundmatomile rahvahile-ki".

24Pavlan puhtastandpaginan aigan Fest heikahti komedal änel: "Pavel, sinä oled lähtnu melespäi! Sinun sured kirjantedod tegeba sindai uradaks"!

25No hän sanui: "En ole lähtnu melespäi, arvostadud Fest. Midä pagižen, se om todesine i melev azj.

26Kunigahale nece kaik om tutab, sikš pagižen-ki avoin hänen edes. Minä tedan, miše ni üks' nece azj ei ole männu siriči händastved' nece kaik ei ole tehnus miččes-ni čogas.

27Uskod-ik Jumalan sanankandajile, Agrippa-kunigaz? Minä tedan, miše sinä uskod".

28Agrippa sanui Pavlale: "Meletad-ik sinä, miše muga teravas void tehta mindai hristosalaižeks"?

29Pavel sanui: "Hilläs vai teravas, no minä loičen Jumalale, miše ed vaiše sinä, no kaik toižed-ki, ked tämbei mindai kundleba, tegižihe mugoižikš, kut minä olenvaiše nenita čapita".

30Konz Pavel sanui necen, kunigaz libui, ühtes hänenke libuiba manižand i Verenika, i kaik ked oliba heidenke.

31Lähttes zalaspäi, pagižiba kesknezoi: "Nece mez' ei ole tehnu nimidä, miš voiži panda händast čapihe vai surmita".

32Agrippa sanui Festale: "Necen mehen voinuiži pästta valdale, ku hän ei pakičenuiži kesarin sudad". Sen täht manižand päti oigeta händast kesarin sudale.

Деяния апостолов (25:23-27 - 26:1-32)

Russian
23На другой день, когда Агриппа и Вереника пришли с великою пышностью и вошли в судебную палату с тысяченачальниками и знатнейшими гражданами, по приказанию Феста приведен был Павел.

24И сказал Фест: царь Агриппа и все присутствующие с нами мужи! вы видите того, против которого всё множество Иудеев приступали ко мне в Иерусалиме и здесь и кричали, что ему не должно более жить.

25Но я нашел, что он не сделал ничего, достойного смерти; и как он сам потребовал суда у Августа, то я решился послать его к нему.

26Я не имею ничего верного написать о нем государю; посему привел его пред вас, и особенно пред тебя, царь Агриппа, дабы, по рассмотрении, было мне что написать.

27Ибо, мне кажется, нерассудительно послать узника и не показать обвинений на него.

26
1Агриппа сказал Павлу: позволяется тебе говорить за себя.
Тогда Павел, простерши руку, стал говорить в свою защиту:

2царь Агриппа! почитаю себя счастливым, что сегодня могу защищаться перед тобою во всем, в чем обвиняют меня Иудеи,

3тем более, что ты знаешь все обычаи и спорные мнения Иудеев. Посему прошу тебя выслушать меня великодушно.

4Жизнь мою от юности моей, которую сначала проводил я среди народа моего в Иерусалиме, знают все Иудеи;

5они издавна знают обо мне, если захотят свидетельствовать, что я жил фарисеем по строжайшему в нашем вероисповедании учению.

6И ныне я стою перед судом за надежду на обетование, данное от Бога нашим отцам,

7которого исполнение надеются увидеть наши двенадцать колен, усердно служа Богу день и ночь. За сию-то надежду, царь Агриппа, обвиняют меня Иудеи.

8Что же? Неужели вы невероятным почитаете, что Бог воскрешает мертвых?

9Правда, и я думал, что мне должно много действовать против имени Иисуса Назорея.

10Это я и делал в Иерусалиме: получив власть от первосвященников, я многих святых заключал в темницы, и, когда убивали их, я подавал на то голос;

11и по всем синагогам я многократно мучил их и принуждал хулить Иисуса и, в чрезмерной против них ярости, преследовал даже и в чужих городах.

12Для сего, идя в Дамаск со властью и поручением от первосвященников,

13среди дня на дороге я увидел, государь, с неба свет, превосходящий солнечное сияние, осиявший меня и шедших со мною.

14Все мы упали на землю, и я услышал голос, говоривший мне на еврейском языке: Савл, Савл! что ты гонишь Меня? Трудно тебе идти против рожна.

15Я сказал: кто Ты, Господи? Он сказал: Иисус, Которого ты гонишь.

16Но встань и стань на ноги твои; ибо Я для того и явился тебе, чтобы поставить тебя служителем и свидетелем того, что ты видел и что Я открою тебе,

17избавляя тебя от народа Иудейского и от язычников, к которым Я теперь посылаю тебя

18открыть глаза им, чтобы они обратились от тьмы к свету и от власти сатаны к Богу, и верою в Меня получили прощение грехов и жребий с освященными'.

19Поэтому, царь Агриппа, я не воспротивился небесному видению,

20но сперва жителям Дамаска и Иерусалима, потом всей земле Иудейской и язычникам проповедывал, чтобы они покаялись и обратились к Богу, делая дела, достойные покаяния.

21За это схватили меня Иудеи в храме и покушались растерзать.

22Но, получив помощь от Бога, я до сего дня стою, свидетельствуя малому и великому, ничего не говоря, кроме того, о чем пророки и Моисей говорили, что это будет,

23то есть что Христос имел пострадать и, восстав первый из мертвых, возвестить свет народу (Иудейскому) и язычникам.

24Когда он так защищался, Фест громким голосом сказал: безумствуешь ты, Павел! большая ученость доводит тебя до сумасшествия.

25Нет, достопочтенный Фест, сказал он, я не безумствую, но говорю слова истины и здравого смысла.

26Ибо знает об этом царь, перед которым и говорю смело. Я отнюдь не верю, чтобы от него было что-нибудь из сего скрыто; ибо это не в углу происходило.

27Веришь ли, царь Агриппа, пророкам? Знаю, что веришь.

28Агриппа сказал Павлу: ты немного не убеждаешь меня сделаться Христианином.

29Павел сказал: молил бы я Бога, чтобы мало ли, много ли, не только ты, но и все, слушающие меня сегодня, сделались такими, как я, кроме этих уз.

30Когда он сказал это, царь и правитель, Вереника и сидевшие с ними встали;

31и, отойдя в сторону, говорили между собою, что этот человек ничего, достойного смерти или уз, не делает.

32И сказал Агриппа Фесту: можно было бы освободить этого человека, если бы он не потребовал суда у кесаря. Посему и решился правитель послать его к кесарю.