VepKar :: Texts

Texts

Return to list | edit | delete | Create a new | Statistics | ? Help

Apostoloiden tegod (27:13-26). Pavlan matk Jerusalimha i Rimha. Torok merel

Apostoloiden tegod (27:13-26). Pavlan matk Jerusalimha i Rimha. Torok merel

Veps
New written Veps
13Konz sid' zavodi puhuda väl'l' suvitullei, meletiba, miše saiba sen, min oliba tahtoinuded, i läksiba ani pidust' Kritan randad.

14No mäni pordoine aigad i sares üliči puhuškanzi käred i vägev muga sanutud evroklidon-tullei.

15Se tullei tembaiži laivan ičeze valdha, i ku laiv ei voind mända vasttulleihe, ka andoimoiš lainhiden valdha i kandišimoiš mertme.

16Konz päzuim penen Kavda-saren peitho, surel vägel lendim abuvenehen laivha.

17Konz veneh oli letud laivha, merimehed tabazihe abutarbhiže. vediba norad laivas aliči i sidoiba niil laivan, miše se ei mureniži. varaižiba išttas Sirtan lodole i sikš heitiba purehen i muga kandišihe.

18Torok oli mugoine vägev, miše toižel päiväl mehed zavodiba tacelta tavaroid päliči laidoiš,

19i koumandel päiväl ičemoi käzil tacim kaik laivan kalud merhe.

20I ku äi päivid ei nägund ni päiväšt, ni tähthid, i ku torok edemba-ki bauhuti, ka em enambad nadeinus jäda henghe.

21No ku hätken em olnugoi sönuded nimidä, ka Pavel libui i sanui: "Mehed! Teile pidanuiži kundelta mindai, a ei lähtta Kritaspäi, siloi et nähnuiži mugoižid pahusid da jügedusid.

22No nügüd' nevon teile olda rohktan. Ni üks' teišpäi ei kole, vaiše laiv mureneb.

23Männudel öl minun edehe tuli Jumalan angel, hänen, kenen minä olen-ki i kenele služin.

24Angel sanui: ‘Ala varaida, Pavel. Sinä seižuškanded kesarin edes, i Jumal andab sinei sen lahjan, miše kaik sinun sebranikad jäba henghe’.

25Olgat sikš rohktad, mehed! Minä uskon Jumalaha i tedan, miše muga linneb, kut om minei sanutud.

26Meid völ lükäidab miččele-ni sarele".

Деяния апостолов (27:13-26)

Russian
13Подул южный ветер, и они, подумав, что уже получили желаемое, отправились, и поплыли поблизости Крита.

14Но скоро поднялся против него ветер бурный, называемый эвроклидон.

15Корабль схватило так, что он не мог противиться ветру, и мы носились, отдавшись волнам.

16И, набежав на один островок, называемый Клавдой, мы едва могли удержать лодку.

17Подняв ее, стали употреблять пособия и обвязывать корабль; боясь же, чтобы не сесть на мель, спустили парус и таким образом носились.

18На другой день, по причине сильного обуревания, начали выбрасывать груз,

19а на третий мы своими руками побросали с корабля вещи.

20Но как многие дни не видно было ни солнца, ни звезд и продолжалась немалая буря, то наконец исчезала всякая надежда к нашему спасению.

21И как долго не ели, то Павел, став посреди них, сказал: мужи! надлежало послушаться меня и не отходить от Крита, чем и избежали бы сих затруднений и вреда.

22Теперь же убеждаю вас ободриться, потому что ни одна душа из вас не погибнет, а только корабль.

23Ибо Ангел Бога, Которому принадлежу я и Которому служу, явился мне в эту ночь

24и сказал: `не бойся, Павел! тебе должно предстать пред кесаря, и вот, Бог даровал тебе всех плывущих с тобою'.

25Посему ободритесь, мужи, ибо я верю Богу, что будет так, как мне сказано.

26Нам должно быть выброшенными на какой-нибудь остров.