Apostoloiden tegod (28:17-31). Pavlan matk Jerusalimha i Rimha. Pavel Rimas
Veps
New written Veps
17Koumes päiväs päliči Pavel kucui ičezennoks sigälaižid evrejalaižiden pämehid. Konz hö tuliba hänennoks, hän sanui: "Velled! Mindai anttihe Jerusalimas rimalaižiden käzihe, hot' minä en tegend nimidä meiden rahvast vasthapäi i tatoiden käsköid-ki vasthapäi. Nügüd' mindai todihe tänna čapiš.
18Rimalaižed kacuiba minun azjad i tahtoiba mindai pästta valdale, sikš ku minun azjoiš ei olend nimidä, miš voiži sudida surmale.
19No ku evrejalaižed oliba sidä vasthapäi, ka minei pidi pakita, miše päzuižin kesarin sudan edehe — no ei sen tagut, miše minä voižin väritada ičein rahvast miččes-se azjas.
20Necen täht minä olen tahtoinu nägištada teid da pagišta teidenke. Ved' minä olen neniš čapiš hänen täht, kenehe Izrail' nadeiše".
21Evrejalaižed sanuiba: "Mö em olgoi sanuded Judejaspäi kirjeižid sinun polhe, i niken vellišpäi, ken om kävunu tägä, ei ole sanunu avoin pahad sinun polhe, da ei peitoiči-ki.
22No mö kaiken-se tahtoižim kulištada, mittušt mel't sinä oled neniš azjoiš. Mö olem kulnuded, miše kaikjal rideltas necen opendusen polhe".
23Hö ladihe Pavlanke, miše vasttasoiš völ, i märitud päiväl hänen honusehe tuli äi rahvast. Homendesespäi ehthasai Pavel saneli heile Jumalan valdkundan polhe i sel'genzoiti heile, mi se om. Moisejan käskišton da Jumalan sanankandajiden kirjutusiden abul hän tahtoi kärauta heid uskmaha Iisusaha.
24Toižed uskoiba sihe, midä hän sanui, no toižed ei usknugoi.
25Hö ei voinugoi tulda ühthe mel'he, i lähteškanziba sigäpäi. Siloi Pavel sanui nene sanad: "Pühä Heng Jumalan sanankandajan Isaijan kal't om hüvin sanunu meiden ezitatoile:
26— Mäne necen rahvahannoks i sanu: Tö kulten kulištat, no et el'gendaškakoi, kacten kacuškandet, no et nägištagoi.
27Necen rahvahan südäin om kovidunu, hö habi kuleba korvil, i sil'mäd hö oma umbištanuded, miše ei nägištaiži sil'mil, i ei kulištaiži korvil, iše ei el'gendaiži südäimel, i ei käraudaižihe, miše minä tegižin heid tervhikš.
28Sikš tekat: Jumalan päzutandvest' om oigetud händast tundmatomile rahvahile, i hö kulištaba sen"!
29Konz hän oli necen sanunu, evrejalaižed läksiba sigäpäi i äjan ridliba toine toiženke.
30Pavel eli Rimas völ kaks' kogonašt vot ičeze koštal i vastsi kaikid, ked tuleskeliba hänennoks.
31Hän rohktas saneli hüväd vestid Jumalan valdkundan polhe i openzi rahvast Ižandan Iisusan Hristosan polhe. I niken händast ei azotand.
Деяния апостолов (28:17-31)
Russian
17Через три дня Павел созвал знатнейших из Иудеев и, когда они сошлись, говорил им: мужи братия! не сделав ничего против народа или отеческих обычаев, я в узах из Иерусалима предан в руки Римлян.
18Они, судив меня, хотели освободить, потому что нет во мне никакой вины, достойной смерти;
19но так как Иудеи противоречили, то я принужден был потребовать суда у кесаря, впрочем не с тем, чтобы обвинить в чем-либо мой народ.
20По этой причине я и призвал вас, чтобы увидеться и поговорить с вами, ибо за надежду Израилеву обложен я этими узами.
21Они же сказали ему: мы ни писем не получали о тебе из Иудеи, ни из приходящих братьев никто не известил о тебе и не сказал чего-либо худого.
22Впрочем желательно нам слышать от тебя, как ты мыслишь; ибо известно нам, что об этом учении везде спорят.
23И, назначив ему день, очень многие пришли к нему в гостиницу; и он от утра до вечера излагал им учение о Царствии Божием, приводя свидетельства и удостоверяя их о Иисусе из закона Моисеева и пророков.
24Одни убеждались словами его, а другие не верили.
25Будучи же не согласны между собою, они уходили, когда Павел сказал следующие слова: хорошо Дух Святый сказал отцам нашим через пророка Исаию:
26пойди к народу сему и скажи: слухом услышите, и не уразумеете, и очами смотреть будете, и не увидите.
27Ибо огрубело сердце людей сих, и ушами с трудом слышат, и очи свои сомкнули, да не узрят очами, и не услышат ушами, и не уразумеют сердцем, и не обратятся, чтобы Я исцелил их.
28Итак да будет вам известно, что спасение Божие послано язычникам: они и услышат.
29Когда он сказал это, Иудеи ушли, много споря между собою.
30И жил Павел целых два года на своем иждивении и принимал всех, приходивших к нему,
31проповедуя Царствие Божие и уча о Господе Иисусе Христе со всяким дерзновением невозбранно.