Jakovan kirjeine (3:1-12). Ala anda kelele valdad
Veps
New written Veps
1Velled, äjile teišpäi ei pidaiži olda opendajin. Tedat ved', miše meid, opendajid, suditas surembal sudal.
2Mö kaik tegem erazvuiččid grähkid. Ken ei tege grähkid paginoiš, se om vigatoi mez', hän voib pidäda käziš kaiken ičeze hibjan-ki.
3Ku panem suičed hebon suhu, ka käskem sille kundelmaha meid i voim ohjata kaiked hebod.
4Otam laivad-ki: hot' miččed sured ned oma i hot' mitte tullei puhub, no pen' peramela oigendab laivan sinna, kuna peradai tahtoib.
5Muga kel'-ki om pen' hibjan palaine, no miččid surid tahtoid sil om! Pen' lämoi sütutab suren mecan.
6I kel'-ki om lämoi; meiden hibjas se om kaiken pahan peza. Se paganzoitab kaiken hibjan i sütutab elokezran, a iče om viritanus aduspäi.
7Kaikenlaižid živatoid mez' voib kodikoitta da om kodikoitnu-ki, nel'l'jaugaižid, linduid, ujelijoid, i meren živatoid,
8no kel't niken ei voi kodikoitta. Se om pidätamatoi da paha, täuz' surmališt jadud.
9Kelel mö kitäm Jumalad da Tatad, i sil-žo mö oigendam Jumalan vihad mehiden päle, kudambad om tehtud Jumalan vuiččikš.
10Ühtes suspäi lähteba kitändsanad da vihasanad. Muga ei voi olda, velled!
11Ved' siš-žo purtkespäi ei voi tulda magedad da karktad vet.
12Ei kazgoi smokvanpus olivad, vinpus smokvad, vai midä, velled? Ka i ühtes purtkespäi ei voi tulda solakast i magedad vet.
Послание Иакова (3:1-12)
Russian
1Братия мои! не многие делайтесь учителями, зная, что мы подвергнемся большему осуждению,
2ибо все мы много согрешаем. Кто не согрешает в слове, тот человек совершенный, могущий обуздать и все тело.
3Вот, мы влагаем удила в рот коням, чтобы они повиновались нам, и управляем всем телом их.
4Вот, и корабли, как ни велики они и как ни сильными ветрами носятся, небольшим рулем направляются, куда хочет кормчий;
5так и язык - небольшой член, но много делает. Посмотри, небольшой огонь как много вещества зажигает!
6И язык - огонь, прикраса неправды; язык в таком положении находится между членами нашими, что оскверняет все тело и воспаляет круг жизни, будучи сам воспаляем от геенны.
7Ибо всякое естество зверей и птиц, пресмыкающихся и морских животных укрощается и укрощено естеством человеческим,
8а язык укротить никто из людей не может: это -
неудержимое зло; он исполнен смертоносного яда.
9Им благословляем Бога и Отца, и им проклинаем человеков, сотворенных по подобию Божию.
10Из тех же уст исходит благословение и проклятие: не должно, братия мои, сему так быть.
11Течет ли из одного отверстия источника сладкая и горькая вода?
12Не может, братия мои, смоковница приносить маслины или виноградная лоза смоквы. Также и один источник не может изливать соленую и сладкую воду.