Joannan ezmäine kirjeine (2:7-11). Uz' käsk
Veps
New written Veps
7Minun armhad! Käsk, kudamban minä teile kirjutan, ei ole uz'. Nece om se vanh käsk, kudamb om olnu teil ezmässai. Vanh käsk om se sana, kudamban tö olet kulnuded ezmässai.
8I üks' se-žo käsk, kudambas teile kirjutan, om uz': se käsk om tehnus todeks hänes da teiš, sikš ku pimed kadob, a toden päivänvauged hoštab.
9Ken sanub, miše hän om päivänvauktas, a iče kandab vihad vellen päle, se om völ pimedas.
10Ken armastab velled, püžub päivänvauktas, i hänes ei ole nimidä, mi veiži grähkähä.
11No se, ken kandab vihad vellen päle, om pimedas. Hän käveleb pimedas, i ei teda, kuna mäneb, sikš ku pimed om sogenzoitnu hänen sil'mäd.
Первое послание Иоанна (2:7-11)
Russian
7Возлюбленные! пишу вам не новую заповедь, но заповедь древнюю, которую вы имели от начала. Заповедь древняя есть слово, которое вы слышали от начала.
8Но притом и новую заповедь пишу вам, что есть истинно и в Нем и в вас: потому что тьма проходит и истинный свет уже светит.
9Кто говорит, что он во свете, а ненавидит брата своего, тот еще во тьме.
10Кто любит брата своего, тот пребывает во свете, и нет в нем соблазна.
11А кто ненавидит брата своего, тот находится во тьме, и во тьме ходит, и не знает, куда идет, потому что тьма ослепила ему глаза.