Kirjeine rimalaižile (4:13-25). Uskond i Jumalan toivotuz
Veps
New written Veps
13Jumal toivoti Avraamale i hänen jäl'gnikoile jäl'gestuseks kaiken mirun ei sen tagut, miše Avraam eli käskišton mödhe, a sikš, miše Jumal lugi Avraaman tozioiktaks hänen uskondan pohjal.
14Ku nece toivotuz kosketaiži vaiše nenid, ked eläba käskišton mödhe, ka siloi uskond oliži tühj, a toivotuz ei maksaiži nimidä.
15Käskišt tob Jumalan vihad, sikš ku rahvaz mäneb sidä vasthapäi. No konz ei ole käskištod, ka ei ole sen murendust-ki.
16I toivotuz om uskondan tagut sikš, miše se tuliži Jumalan lahjaks. Siloi toivotuz om vahv i koskeb kaikid Avraaman jäl'gnikoid, ei vaiše nenid, kenel om käskišt, a nenid-ki, kenel om Avraaman uskond. Avraam om meiden kaikiden tat,
17kut om sanutud Pühiš Kirjutusiš: "Minä olen tehnu sindai äjiden rahvahiden tataks". Hän om meiden tat Jumalan edes, kudambaha hän uskoi i kudamb tegeb kollijoid eläbikš da olmatont tob sil'mnägubale.
18Avraam nadeihe, hot' nadejad ei olend, i uskoi, miše hänespäi tuleb äjiden rahvahiden tat. Hän uskoi nenihe sanoihe: "Muga äi linneb sinun jäl'gnikoid".
19I hänen uskond ei vällenend, hot' hän, läz sadavoz'ne, tezi: hänen mužikanvägi oli sambunu dai Sarran vac-ki oli kuivunu.
20Avraam ei olend uskmatoi, a uskoi Jumalan toivotushe i sai väged uskondas. Hän kiti Jumalad
21i lujas uskoi, miše Jumal voib tehta sen, min om toivotanu.
22Sikš Jumal lugi hänen uskondan hänele tozioiktuseks.
23No üks'kaik nene sanad "Jumal lugi hänen uskondad hänele tozioiktuseks" ei olgoi kirjutadud vaiše Avraaman täht,
24a oma meiden täht. Jumal lugeb tozioiktoikš meid-ki, ku mö uskom hänehe, kudamb om eläbzoitnu kollijoišpäi meiden Ižandan Iisusan Hristosan.
25Jumal andoi Hristosale kolda meiden grähkiden tagut, i eläbzoiti händast kollijoišpäi, miše tehta meid tozioiktoikš.
Послание к римлянам (4:13-25)
Russian
13Ибо не законом даровано Аврааму, или семени его, обетование--быть наследником мира, но праведностью веры.
14Если утверждающиеся на законе суть наследники, то тщетна вера, бездейственно обетование;
15ибо закон производит гнев, потому что, где нет закона, нет и преступления.
16Итак по вере, чтобы было по милости, дабы обетование было непреложно для всех, не только по закону, но и по вере потомков Авраама, который есть отец всем нам
17(как написано: Я поставил тебя отцом многих народов) пред Богом, Которому он поверил, животворящим мертвых и называющим несуществующее, как существующее.
18Он, сверх надежды, поверил с надеждою, через что сделался отцом многих народов, по сказанному: 'так многочисленно будет семя твое'.
19И, не изнемогши в вере, он не помышлял, что тело его, почти столетнего, уже омертвело, и утроба Саррина в омертвении;
20не поколебался в обетовании Божием неверием, но пребыл тверд в вере, воздав славу Богу
21и будучи вполне уверен, что Он силен и исполнить обещанное.
22Потому и вменилось ему в праведность.
23А впрочем не в отношении к нему одному написано, что вменилось ему,
24но и в отношении к нам; вменится и нам, верующим в Того, Кто воскресил из мертвых Иисуса Христа, Господа нашего,
25Который предан за грехи наши и воскрес для оправдания нашего.
