Kirjeine rimalaižile (5:12-21). Adam da Hristos
Veps
New written Veps
12Ühten üksjaižen mehen kal't, Adaman kal't, grähk om tulnu mirhu, a grähkänke om tulnu surm. Muga surm om tulnu kaikile mehile, sikš ku kaik oma tehnuded grähkid.
13Ved' grähk oli mirus jo edel käskištod, no kus ei ole käskištod, sigä ei lugekoi grähkid.
14Surm oli valdas kaikiden päl Adamaspäi Moisejahasai, neniden-ki päl, ked ei tehnugoi mugošt grähkäd kut Adam, kudamb mäni Jumalan käsköd vasthapäi. Adam oli hänen ozutez, kenele pidi tulda edehepäi.
15No üks'kaik Adaman grähkäd ei voi rindatada Jumalan armoihe. Ku ühten üksjaižen mehen grähk om tonu kaikile surman, ka sidä enambad Jumalan armod da hänen lahjad oma tulnuded kaikile ühten üksjaižen mehen, Iisusan Hristosan hüvüden kal't.
16Necidä lahjad ei sa rindatada sihe, midä ühten mehen grähk toi mirhu. A mikš? Sikš ku mehen ühtes grähkäs tuli kova sud, kudamb vei kadondaha, a äjiš grähkiš — Jumalan armahtuz da tozioiktusehe pästand.
17Ku ühten mehen grähk tegi sen, miše surm hänen tagut ižandoičeškanzi, ka völ enamba ühten mehen tagut, Iisusan Hristosan tagut, ižandoičeškandeba elos ned, ked saba lujas sured armod da lahjan tehtas tozioiktoikš.
18I muga kut ühten mehen grähkän tagut kaikid mehid suditihe surmaližel sudal, ka ühten üksjaižen mehen oiktan tegon tagut andaškatas kaikile mehile tozioiktusen i elon.
19Kut ühten mehen kundlematomuz tegi kaikid grähkhižikš, muga ühten kundelmuz tegeb kaikišpäi tozioiktoid.
20Käskišt tuli mirhu sen täht, miše grähk tegižihe surembaks. No kus grähk om kaznu sureks, sigä Jumalan armod oma kaznuded äi kerdoid surembikš.
21Kut grähk om olnu valdas i venu surmha, muga Jumalan armod-ki linneba valdas da veba igähižehe eloho, sikš ku meiden Ižand Iisus Hristos om tehnu meid tozioiktoikš.
Послание к римлянам (5:12-21)
Russian
12Посему, как одним человеком грех вошел в мир, и грехом смерть, так и смерть перешла во всех человеков, потому что в нем все согрешили.
13Ибо и до закона грех был в мире; но грех не вменяется, когда нет закона.
14Однако же смерть царствовала от Адама до Моисея и над несогрешившими подобно преступлению Адама, который есть образ будущего.
15Но дар благодати не как преступление. Ибо если преступлением одного подверглись смерти многие, то тем более благодать Божия и дар по благодати одного Человека, Иисуса Христа, преизбыточествуют для многих.
16И дар не как суд за одного согрешившего; ибо суд за одно преступление - к осуждению; а дар благодати - к оправданию от многих преступлений.
17Ибо если преступлением одного смерть царствовала посредством одного, то тем более приемлющие обилие благодати и дар праведности будут царствовать в жизни посредством единого Иисуса Христа.
18Посему, как преступлением одного всем человекам осуждение, так правдою одного всем человекам оправдание к жизни.
19Ибо, как непослушанием одного человека сделались многие грешными, так и послушанием одного сделаются праведными многие.
20Закон же пришел после, и таким образом умножилось преступление. А когда умножился грех, стала преизобиловать благодать,
21дабы, как грех царствовал к смерти, так и благодать воцарилась через праведность к жизни вечной Иисусом Христом, Господом нашим.