VepKar :: Texts

Texts

Return to list | edit | delete | Create a new | Statistics | ? Help

Toine kirjeine korinfalaižile (1:12-24 - 2:1-4). Pavlan matk Korinfaha hätkestui

Toine kirjeine korinfalaižile (1:12-24 - 2:1-4). Pavlan matk Korinfaha hätkestui

Veps
New written Veps
12Mö olem korktas meles siš, miše kaikjal mirus i ezmäi kaiked teiden keskes, mö olem elänuded, kut om käsknu Jumal, todes da puhthudes, Jumalan armoiden mödhe, a ei necen mirun mödhe. Sen todištab meiden heng-ki.

13I mö em kirjutagoi teile nimidä tošt, vaiše sidä, midä tö luget da el'gendat. Nadeimoi, miše tö el'gendaškandet lophusai,

14miše meiden Ižandan Iisusan Hristosan tulendpäivän tö voit olda korktas meles meiden poles, kut mö-ki teiden poles. Midä-se tö el'gendat-ki.

15Neche uskten minai oli ezmäi mel' tulda teidennoks, miše tö kahtišti saižit minuspäi armoid.

16Minä meletin tulda teidennoks Makedoniaha mändes, a sid' pörtas sigäpäi möst teidennoks. Tö abutaižit minei keratas Judejaha.

17Ku minun mel' oli mugoine, ka en-ik olend kebnmeline? Meletan-ik minä kaikiden toižiden kartte? Sanun-ik: "Ka, ka" i sen-žo aigan: "Ei, ei"?

18Sanun Jumalan edes, miše nikonz en sanu teile "ka" vai "ei" tühjan.

19Jumalan Poigas Iisusas Hristosas, kudamban polhe minä, Siluan da Timofei olem teile sanelnuded, — ei olend necidä "ka" i "ei". Hänes om vaiše "ka"!

20Ved' kaik Jumalan toivotused, hot' kut äi niid om, Hristosas oma "ka". Sikš mö sanum hänen kal't "amin'" Jumalan korktaks arvoks.

21A Jumal, kudamb vahvištab meid ühtes teidenke uskondas Voideltud Hristosaha, hän om voidelnu meid-ki.

22Hän om pannu meile pečatin i andnu ičeze Hengen meiden südäimihe znamaks siš, miše mö olem hänen.

23Kucun Jumalad todištajaks: minä en pördnus Korinfaha tähäsai, sikš miše žalleičin teid.

24Mö em tahtoigoi ižandoitta teiden uskondad, mö vaiše radam ühtes teidenke, miše toda teile ihastust. Ved' teiden uskond om vahv.

2
1Sikš pätin, miše minun tulend necil kerdal ei toiži pahad mel't.


2Ku minä abidoičen teid, siloi ken voiži ihastoitta mindai, ku ei se, kenele minä tegin abidoid.

3I sikš-se minä kirjutin sen kirjeižen, miše konz tulen sinna, ka en oliži abidahine neniden päle, kudambiden täht minei pidaiži olda hüväs meles. Lujas uskoin, miše minun hüvä mel' om kaikiden teiden-ki hüvä mel'.

4Kirjutin teile kibu henges, tusk südäimes da kündled sil'miš, no ei sen täht, miše abidoitta teid, a miše tedaižit: minä lujas äjan armastan teid.

Второе послание к коринфянам (1:12-24 - 2:1-4)

Russian
12Ибо похвала наша сия есть свидетельство совести нашей, что мы в простоте и богоугодной искренности, не по плотской мудрости, но по благодати Божией, жили в мире, особенно же у вас.

13И мы пишем вам не иное, как то, что вы читаете или разумеете, и что, как надеюсь, до конца уразумеете,

14так как вы отчасти и уразумели уже, что мы будем вашею похвалою, равно и вы нашею, в день Господа нашего Иисуса Христа.

15И в этой уверенности я намеревался придти к вам ранее, чтобы вы вторично получили благодать,

16и через вас пройти в Македонию, из Македонии же опять придти к вам; а вы проводили бы меня в Иудею.

17Имея такое намерение, легкомысленно ли я поступил? Или, что я предпринимаю, по плоти предпринимаю, так что у меня то 'да, да', то 'нет, нет'?

18Верен Бог, что слово наше к вам не было то 'да', то 'нет'.

19Ибо Сын Божий, Иисус Христос, проповеданный у вас нами, мною и Силуаном и Тимофеем, не был 'да' и 'нет'; но в Нем было 'да', -

20ибо все обетования Божии в Нем 'да' и в Нем 'аминь', - в славу Божию, через нас.

21Утверждающий же нас с вами во Христе и помазавший нас есть Бог,

22Который и запечатлел нас и дал залог Духа в сердца наши.

23Бога призываю во свидетели на душу мою, что, щадя вас, я доселе не приходил в Коринф,

24не потому, будто мы берем власть над верою вашею; но мы споспешествуем радости вашей: ибо верою вы тверды.

2
1Итак я рассудил сам в себе не приходить к вам опять с огорчением.


2Ибо если я огорчаю вас, то кто обрадует меня, как не тот, кто огорчен мною?

3Это самое и писал я вам, дабы, придя, не иметь огорчения от тех, о которых мне надлежало радоваться: ибо я во всех вас уверен, что моя радость есть радость и для всех вас.

4От великой скорби и стесненного сердца я писал вам со многими слезами, не для того, чтобы огорчить вас, но чтобы вы познали любовь, какую я в избытке имею к вам.