VepKar :: Texts

Texts

Return to review | Return to list

Iisus pezeb openikoiden jaugad

history

March 21, 2022 in 19:07 Nataly Krizhanovsky

  • changed the title of the translation
    from Iisus pezeb openikoiden jaugad
    to Иоанн 13:1-20

November 13, 2020 in 20:41 Nataly Krizhanovsky

  • changed the text of the translation
    1 Перед праздником Пасхи Иисус, зная, что пришел час Его перейти от мира сего к Отцу,| явил делом, что, возлюбив Своих сущих в мире, до конца возлюбил их. 2 И во время вечери, когда диавол уже вложил в сердце Иуде Симонову Искариоту предать Его,| 3 Иисус, зная, что Отец все отдал в руки Его, и что Он от Бога исшел и к Богу отходит,| 4 встал с вечери, снял с Себя верхнюю одежду и, взяв полотенце, препоясался. 5 Потом влил воды в умывальницу и начал умывать ноги ученикам и отирать полотенцем, которым был препоясан. 6 Подходит к Симону Петру, и тот говорит Ему: Господи! Тебе ли умывать мои ноги? 7 Иисус сказал ему в ответ: что Я делаю, теперь ты не знаешь, а уразумеешь после. 8 Петр говорит Ему: не умоешь ног моих вовек. Иисус отвечал ему: если не умою тебя, не имеешь части со Мною. 9 Симон Петр говорит Ему: Господи! не только ноги мои, но и руки и голову. 10 Иисус говорит ему: омытому нужно только ноги умыть,| потому что чист весь;| и вы чисты, но не все. 11 Ибо знал Он предателя Своего, потому и сказал: не все вы чисты. 12 Когда же умыл им ноги и надел одежду Свою, то, возлегши опять,| сказал им: знаете ли, что Я сделал вам? 13 Вы называете Меня Учителем и Господом, и правильно говорите, ибо Я точно то. 14 Итак, если Я, Господь и Учитель, умыл ноги вам, то и вы должны умывать ноги друг другу. 15 Ибо Я дал вам пример, чтобы и вы делали то же, что Я сделал вам. 16 Истинно, истинно говорю вам: раб не больше господина своего, и посланник не больше пославшего его. 17 Если это знаете, блаженны вы, когда исполняете. 18 Не о всех вас говорю;| Я знаю, которых избрал. Но да сбудется Писание: ядущий со Мною хлеб поднял на Меня пяту свою. 19 Теперь сказываю вам, прежде нежели то сбылось, дабы, когда сбудется, вы поверили, что это Я. 20 Истинно, истинно говорю вам: принимающий того, кого Я пошлю, Меня принимает; а принимающий Меня принимает Пославшего Меня.

November 13, 2020 in 18:16 Валентина Старкова

  • changed the text
    1Äipäivän praznik oli jo läheli, i Iisus tezi, miše om tulnu se aig, konz hänele tarbiž lähtta neciš miruspäi Tatannoks. Hän oli kaiken armastanu nenid, ked oliba neciš mirus hänen, i ani lophusai armasti heid. 2Hö oliba ehtlongičemas, konz lemboi oli jo pannu Juda Iskariotale, Simonan poigale, südäimehe meletusen, miše hän möiži Iisusad. 3Iisus tezi, miše Tat oli andnu kaiken hänen käzihe i miše hän oli tulnu Jumalannopäi i nügüd’ pidi pörtas hänennoks. 4Muga hän libui sömäspäi, heiti pälembaižen soban i sidoi vösijale pölvasižen käzipaikan. 5Sid’ hän valoi vet pezuastijaha i pezeškanzi openikoiden jaugad i pühki ned pölvasižel käzipaikal, kudamb oli sidotud vösijale. 6Konz Iisus tuli Simon Petran kohtale, Petr sanui: «Ižand,| ka jose sinä pezeškanded minun jaugad?» 7Iisus vastsi: «Necidä, midä minä nügüd’ tegen, sinä ed völ el’genda, no möhemba sen tedaškanded.» 8Petr sanui hänele: «Sinä igäs ed pezeškande minun jaugoid!» Iisus sanui: «Ku minä en peze sindai, sinei ei sa olda minunke.» 9Siloi Simon Petr sanui: «Ižand,| ala peze vaiše jaugoid, peze mugažo käded i pä.» 10Neche Iisus sanui: «Sille, kudamb om jo peznus, tarbiž pesta vaiše jaugad. I muga hän linneb kaik puhtaz. I tö olet-ki puhthad, no et kaik.» 11Iisus tezi, ken händast möb, i sikš hän sanui: «Tö et olgoi kaik puhthad.» 12Konz Iisus oli peznu heiden jaugad i pannu päle soban, hän ištuihe möst ehtlongičemha. Hän sanui heile: «El’gendat-ik tö, midä teile tegin? 13Tö kucut mindai opendajaks i Ižandaks, i oikti teget: minä olen-ki se. 14Ku minä, teiden Ižand i Opendai, olen peznu teiden jaugad, ka teile-ki tarbiž pesta jaugad toine toižel. 15Minä ozutin teile, miše tö-ki tegižit muga, kut minä olen tehnu teile. 16Todest tozi sanun teile: ei ole käskabunik suremb ičeze ižandad, i oigetud ei ole suremb ičeze oigendajad. 17Ku tö necen tedat i tegeškandet muga, tö olet ozavad. 18Minä en sanu necidä teiš kaikiš. Minä tedan, keda valičin. No necile Pühiden Kirjutusiden sanale tarbiž todenzuda: „Mez’, kudamb söb minunke, om lendnu käden minun päle. 19Minä sanun necen teile jo nügüd’, edel ku se todenzub, miše siloi, konz se todenzub, tö uskoižit: nece olen minä. 20Todest tozi sanun teile: ken otab ičezennoks sen, kudamban minä oigendan, ka otab ičezennoks mindai, i ken otab ičezennoks mindai, ka otab ičezennoks minun Oigendajan.»

November 13, 2020 in 17:32 Валентина Старкова

  • changed the text
    1Äipäivän praznik oli jo läheli, i Iisus tezi, miše om tulnu se aig, konz hänele tarbiž lähtta neciš miruspäi Tatannoks. Hän oli kaiken armastanu nenid, ked oliba neciš mirus hänen, i ani lophusai armasti heid. 2Hö oliba ehtlongičemas, konz lemboi oli jo pannu Juda Iskariotale, Simonan poigale, südäimehe meletusen, miše hän möiži Iisusad. 3Iisus tezi, miše Tat oli andnu kaiken hänen käzihe i miše hän oli tulnu Jumalannopäi i nügüd’ pidi pörtas hänennoks. 4Muga hän libui sömäspäi, heiti pälembaižen soban i sidoi vösijale pölvasižen käzipaikan. 5Sid’ hän valoi vet pezuastijaha i pezeškanzi openikoiden jaugad i pühki ned pölvasižel käzipaikal, kudamb oli sidotud vösijale. 6Konz Iisus tuli Simon Petran kohtale, Petr sanui: «Ižand,| ka jose sinä pezeškanded minun jaugad?» 7Iisus vastsi: «Necidä, midä minä nügüd’ tegen, sinä ed völ el’genda, no möhemba sen tedaškanded.» 8Petr sanui hänele: «Sinä igäs ed pezeškande minun jaugoid!» Iisus sanui: «Ku minä en peze sindai, sinei ei sa olda minunke.» 9Siloi Simon Petr sanui: «Ižand,| ala peze vaiše jaugoid, peze mugažo käded i pä.» 10Neche Iisus sanui: «Sille, kudamb om jo peznus, tarbiž pesta vaiše jaugad. I muga hän linneb kaik puhtaz. I tö olet-ki puhthad, no et kaik.» 11Iisus tezi, ken händast möb, i sikš hän sanui: «Tö et olgoi kaik puhthad.» 12Konz Iisus oli peznu heiden jaugad i pannu päle soban, hän ištuihe möst ehtlongičemha. Hän sanui heile: «El’gendat-ik tö, midä teile tegin? 13Tö kucut mindai opendajaks i Ižandaks, i oikti teget: minä olen-ki se. 14Ku minä, teiden Ižand i Opendai, olen peznu teiden jaugad, ka teile-ki tarbiž pesta jaugad toine toižel. 15Minä ozutin teile, miše tö-ki tegižit muga, kut minä olen tehnu teile. 16Todest tozi sanun teile: ei ole käskabunik suremb ičeze ižandad, i oigetud ei ole suremb ičeze oigendajad. 17Ku tö necen tedat i tegeškandet muga, tö olet ozavad. 18Minä en sanu necidä teiš kaikiš. Minä tedan, keda valičin. No necile Pühiden Kirjutusiden sanale tarbiž todenzuda: „Mez’, kudamb söb minunke, om lendnu käden minun päle. 19Minä sanun necen teile jo nügüd’, edel ku se todenzub, miše siloi, konz se todenzub, tö uskoižit: nece olen minä. 20Todest tozi sanun teile: ken otab ičezennoks sen, kudamban minä oigendan, ka otab ičezennoks mindai, i ken otab ičezennoks mindai, ka otab ičezennoks minun Oigendajan.»

November 13, 2020 in 17:24 Валентина Старкова

  • changed the text
    1Äipäivän praznik oli jo läheli, i Iisus tezi, miše om tulnu se aig, konz hänele tarbiž lähtta neciš miruspäi Tatannoks. Hän oli kaiken armastanu nenid, ked oliba neciš mirus hänen, i ani lophusai armasti heid. 2Hö oliba ehtlongičemas, konz lemboi oli jo pannu Juda Iskariotale, Simonan poigale, südäimehe meletusen, miše hän möiži Iisusad. 3Iisus tezi, miše Tat oli andnu kaiken hänen käzihe i miše hän oli tulnu Jumalannopäi i nügüd’ pidi pörtas hänennoks. 4Muga hän libui sömäspäi, heiti pälembaižen soban i sidoi vösijale pölvasižen käzipaikan. 5Sid’ hän valoi vet pezuastijaha i pezeškanzi openikoiden jaugad i pühki ned pölvasižel käzipaikal, kudamb oli sidotud vösijale. 6Konz Iisus tuli Simon Petran kohtale, Petr sanui: «Ižand,| ka jose sinä pezeškanded minun jaugad?» 7Iisus vastsi: «Necidä, midä minä nügüd’ tegen, sinä ed völ el’genda, no möhemba sen tedaškanded.» 8Petr sanui hänele: «Sinä igäs ed pezeškande minun jaugoid!» Iisus sanui: «Ku minä en peze sindai, sinei ei sa olda minunke.» 9Siloi Simon Petr sanui: «Ižand,| ala peze vaiše jaugoid, peze mugažo käded i pä.» 10Neche Iisus sanui: «Sille, kudamb om jo peznus, tarbiž pesta vaiše jaugad. I muga hän linneb kaik puhtaz. I tö olet-ki puhthad, no et kaik.» 11Iisus tezi, ken händast möb, i sikš hän sanui: «Tö et olgoi kaik puhthad.» 12Konz Iisus oli peznu heiden jaugad i pannu päle soban, hän ištuihe möst ehtlongičemha. Hän sanui heile: «El’gendat-ik tö, midä teile tegin? 13Tö kucut mindai opendajaks i Ižandaks, i oikti teget: minä olen-ki se. 14Ku minä, teiden Ižand i Opendai, olen peznu teiden jaugad, ka teile-ki tarbiž pesta jaugad toine toižel. 15Minä ozutin teile, miše tö-ki tegižit muga, kut minä olen tehnu teile. 16Todest tozi sanun teile: ei ole käskabunik suremb ičeze ižandad, i oigetud ei ole suremb ičeze oigendajad. 17Ku tö necen tedat i tegeškandet muga, tö olet ozavad. 18Minä en sanu necidä teiš kaikiš. Minä tedan, keda valičin. No necile Pühiden Kirjutusiden sanale tarbiž todenzuda: „Mez’, kudamb söb minunke, om lendnu käden minun päle. 19Minä sanun necen teile jo nügüd’, edel ku se todenzub, miše siloi, konz se todenzub, tö uskoižit: nece olen minä. 20Todest tozi sanun teile: ken otab ičezennoks sen, kudamban minä oigendan, ka otab ičezennoks mindai, i ken otab ičezennoks mindai, ka otab ičezennoks minun Oigendajan.»
  • created the text translation

May 26, 2020 in 21:30 Andrew Krizhanovsky

  • changed the text
    131Äipäivän praznik oli jo läheli, i Iisus tezi, miše om tulnu se aig, konz hänele tarbiž lähtta neciš miruspäi Tatannoks. Hän oli kaiken armastanu nenid, ked oliba neciš mirus hänen, i ani lophusai armasti heid. 2Hö oliba ehtlongičemas, konz lemboi oli jo pannu Juda Iskariotale, Simonan poigale, südäimehe meletusen, miše hän möiži Iisusad. 3Iisus tezi, miše Tat oli andnu kaiken hänen käzihe i miše hän oli tulnu Jumalannopäi i nügüd’ pidi pörtas hänennoks. 4Muga hän libui sömäspäi, heiti pälembaižen soban i sidoi vösijale pölvasižen käzipaikan. 5Sid’ hän valoi vet pezuastijaha i pezeškanzi openikoiden jaugad i pühki ned pölvasižel käzipaikal, kudamb oli sidotud vösijale. 6Konz Iisus tuli Simon Petran kohtale, Petr sanui: «Ižand, ka jose sinä pezeškanded minun jaugad?» 7Iisus vastsi: «Necidä, midä minä nügüd’ tegen, sinä ed völ el’genda, no möhemba sen tedaškanded.» 8Petr sanui hänele: «Sinä igäs ed pezeškande minun jaugoid!» Iisus sanui: «Ku minä en peze sindai, sinei ei sa olda minunke.» 9Siloi Simon Petr sanui: «Ižand, ala peze vaiše jaugoid, peze mugažo käded i pä.» 10Neche Iisus sanui: «Sille, kudamb om jo peznus, tarbiž pesta vaiše jaugad. I muga hän linneb kaik puhtaz. I tö olet-ki puhthad, no et kaik.» 11Iisus tezi, ken händast möb, i sikš hän sanui: «Tö et olgoi kaik puhthad.» 12Konz Iisus oli peznu heiden jaugad i pannu päle soban, hän ištuihe möst ehtlongičemha. Hän sanui heile: «El’gendat-ik tö, midä teile tegin? 13Tö kucut mindai opendajaks i Ižandaks, i oikti teget: minä olen-ki se. 14Ku minä, teiden Ižand i Opendai, olen peznu teiden jaugad, ka teile-ki tarbiž pesta jaugad toine toižel. 15Minä ozutin teile, miše tö-ki tegižit muga, kut minä olen tehnu teile. 16Todest tozi sanun teile: ei ole käskabunik suremb ičeze ižandad, i oigetud ei ole suremb ičeze oigendajad. 17Ku tö necen tedat i tegeškandet muga, tö olet ozavad. 18Minä en sanu necidä teiš kaikiš. Minä tedan, keda valičin. No necile Pühiden Kirjutusiden sanale tarbiž todenzuda: „Mez’, kudamb söb minunke, om lendnu käden minun päle. 19Minä sanun necen teile jo nügüd’, edel ku se todenzub, miše siloi, konz se todenzub, tö uskoižit: nece olen minä. 20Todest tozi sanun teile: ken otab ičezennoks sen, kudamban minä oigendan, ka otab ičezennoks mindai, i ken otab ičezennoks mindai, ka otab ičezennoks minun Oigendajan.»
  • changed the comments of the source
    from Evangelii Joannan mödhe. 13.
    to Evangelii Joannan mödhe. 13. От Иоанна святое благовествование, Глава 13. Библия (Синодальный перевод). en=John|13