VepKar :: Texts

Texts

Return to list | edit | delete | Create a new | Statistics | ? Help

Apostoloiden tegod (2:14-41). Kut Jerusalimha sündui uskondkund. Petran pagin

Apostoloiden tegod (2:14-41). Kut Jerusalimha sündui uskondkund. Petran pagin

Veps
New written Veps
14Sid' Petr ühtes toižidenke ühtentoštkümnenke tuli ezile. Hän zavodi pagišta surel änel: "Kundelkat mindai, evrejalaižed, i kaik, ked elät Jerusalimas! Tekat nece:

15Nene mehed ei olgoi humalaššed, kut meletat, — ved' nügüd' om vaiše päivän koumanz' čas.

16Nece om se, mi oli sanutud Jumalan sanankandajan Joil'an sul:

17Jäl'gmäižil päivil, sanub Jumal,
minä valan minun Hengen kaikihe mehiže.
Teiden poigad i tütred tegesoiš minun sanankandajikš,
nored mehed nägištaba nägudesid,
a vanhad mehedendustuzunid.


18Eskai minun käskabunikoihe,
kut mužikoihe, muga akoihe-ki,
minä valan ičein Hengespäi nenil päivil,
i zavodiba sanelda sidä, midä kulištaba minuspäi.


19Minä ozutan čudoid ülähän taivhas,
znamoid alahan man päl:
vert, lämoid i savunpil'vid.


20Päiväine pimenzub, kudmaine tegese rusktaks kut veri,
edel sidä ku linneb Ižandan päiv,
sur' i korged.


21No ken kucuškandeb abuhu Ižandan nimed,
se linneb päzutadud.


22, izrail'aižed, kundelkat, midä teile sanun! Jumal om valičenu teiden täht Nazaretalaižen Iisusan. Hän ozuti sen suril tegoil, čudoil i znamoil, kudambid hän Iisusan kal't tegi teiden keskes, muga kut iče-ki tedat.

23Necen Iisusan rikoit. Ku händast anttihe teiden käzihe, ka otit i jumalatomiden mehiden käzil nagloičit händast ristha, kut Jumal oli meletanu i edelpäi nähnu.

24Vaiše Jumal eläbzoiti händast, päzuti surman kobrišpäi, sikš ku surmal ei olend valdad pidätada händast.

25Ved' David pagižeb hänen polhe:
Minä nägin Ižandan
kaiken aigan minun edes,
hän om minun oiktal kädel,
miše minä astuižin oikti.


26Sikš minun südäin ihastub
i minun kel' kitäb sindai,
i minun hibj-ki eläb nadejas!


27Sikš ku sinä ed jäta minun henged
surman valdkundaha,
sinä ed anda sinun pühän orjan hibjale
hapata kaumas.


28Sinä ozutid minei ten eloho.
Sinä täutad mindai ihastusel ičeiž edes.


29Minun velled! Meiden ezitatan Davidan polhe voib rohktas sanuda, miše hän om kolnu i om pandud maha. I hänen kaum om kaičenus mijal neche päivhäsai-ki.

30David oli Jumalan sanankandai, i Jumal oli vahval sanal toivotanu hänele ištutamha Messian, hänen verijäl'gnikan, hänen valdištmele. David tezi necen

31i pagiži edelpäi Messian eläbzumižen polhe. Sikš hän sanui, miše Messian heng ei surman valdkundaha, a hänen hibj ei hapne.

32Necen Iisusan Jumal om eläbzoitnu, kaik olem necen todištajad.

33Jumal om libutanu händast ičeze oiktal kädel, i hän om sanu Tataspäi toivotatud Pühän Hengen i valanu sen, min nügüd' näget i kulet.

34David ei libund taivhaze. Iče hän sanub muga:
Ižand sanui minun Ižandale:
ištu minun oiktal kädel,


35kuni minä panen sinun vihanikad
sinun jaugoiden alle.


36Sikš kaik Izrail'an rahvaz tekaha vahvas: Jumal om tehnu Iisusan Ižandaks i Messiaksnecen Iisusan, kudamban nagloičit ristha".

37Konz rahvaz kulišti necen, kibu iški heiden südäimid. küzeliba Petral i toižil apostoloil: "Velled, midä meile nügüd' tehta"?

38Petr sanui heile: "Käraukatoiš grähkišpäi, i valatagatoiš kaikutte teišpäi Iisusan Hristosan nimehe, miše teiden grähkäd oliži pästtud. Siloi sat lahjaks Pühän Hengen.

39Nece toivotuz om teile i teiden lapsile i kaikile, ked oma edahankaikile, keda Ižand, meiden Jumal, kucub".

40Petr äjil toižil sanoil todišti i tomoti: "Päzutagat ičtatoi neciš pahas rahvahan sugupol'vespäi".

41Ked hüviš meliš otliba hänen sanad südäimehe, heid valatadihe. Necen päivän uskojiden keskhe ližazihe läz koumedtuhad mest.

Деяния апостолов (2:14-41)

Russian
14Петр же, став с одиннадцатью, возвысил голос свой и возгласил им: мужи Иудейские, и все живущие в Иерусалиме! сие да будет вам известно, и внимайте словам моим:

15они не пьяны, как вы думаете, ибо теперь третий час дня;

16но это есть предреченное пророком Иоилем:

17И будет в последние дни, говорит Бог, излию от Духа Моего на всякую плоть, и будут пророчествовать сыны ваши и дочери ваши; и юноши ваши будут видеть видения, и старцы ваши сновидениями вразумляемы будут.

18И на рабов Моих и на рабынь Моих в те дни излию от Духа Моего, и будут пророчествовать.

19И покажу чудеса на небе вверху и знамения на земле внизу, кровь и огонь и курение дыма.

20Солнце превратится во тьму, и луна - в кровь, прежде нежели наступит день Господень, великий и славный.

21И будет: всякий, кто призовет имя Господне, спасется.

22Мужи Израильские! выслушайте слова сии: Иисуса Назорея, Мужа, засвидетельствованного вам от Бога силами и чудесами и знамениями, которые Бог сотворил через Него среди вас, как и сами знаете,

23Сего, по определенному совету и предведению Божию преданного, вы взяли и, пригвоздив руками беззаконных, убили;

24но Бог воскресил Его, расторгнув узы смерти, потому что ей невозможно было удержать Его.

25Ибо Давид говорит о Нем: видел я пред собою Господа всегда, ибо Он одесную меня, дабы я не поколебался.

26Оттого возрадовалось сердце мое и возвеселился язык мой; даже и плоть моя упокоится в уповании,

27ибо Ты не оставишь души моей в аде и не дашь святому Твоему увидеть тления.

28Ты дал мне познать путь жизни, Ты исполнишь меня радостью пред лицем Твоим.

29Мужи братия! да будет позволено с дерзновением сказать вам о праотце Давиде, что он и умер и погребен, и гроб его у нас до сего дня.

30Будучи же пророком и зная, что Бог с клятвою обещал ему от плода чресл его воздвигнуть Христа во плоти и посадить на престоле его,

31Он прежде сказал о воскресении Христа, что не оставлена душа Его в аде, и плоть Его не видела тления.

32Сего Иисуса Бог воскресил, чему все мы свидетели.

33Итак Он, быв вознесен десницею Божиею и приняв от Отца обетование Святаго Духа, излил то, что вы ныне видите и слышите.

34Ибо Давид не восшел на небеса; но сам говорит: сказал Господь Господу моему: седи одесную Меня,

35доколе положу врагов Твоих в подножие ног Твоих.

36Итак твердо знай, весь дом Израилев, что Бог соделал Господом и Христом Сего Иисуса, Которого вы распяли.

37Услышав это, они умилились сердцем и сказали Петру и прочим Апостолам: что нам делать, мужи братия?

38Петр же сказал им: покайтесь, и да крестится каждый из вас во имя Иисуса Христа для прощения грехов; и получите дар Святаго Духа.

39Ибо вам принадлежит обетование и детям вашим и всем дальним, кого ни призовет Господь Бог наш.

40И другими многими словами он свидетельствовал и увещевал, говоря: спасайтесь от рода сего развращенного.

41Итак охотно принявшие слово его крестились, и присоединилось в тот день душ около трех тысяч.