VepKar :: Texts

Texts

Return to list | edit | delete | Create a new | Statistics | ? Help

Apostoloiden tegod (4:1-22). Kut Jerusalimha sündui uskondkund. Petr i Joan Nevondkundan edes

Apostoloiden tegod (4:1-22). Kut Jerusalimha sündui uskondkund. Petr i Joan Nevondkundan edes

Veps
New written Veps
1Konz Petr i Joan völ pagižiba rahvahanke, heidennoks tuliba papid, pühäkodin varjoičijoiden pämez' i saddukejad.

2 oliba lujas käredad sen päle, miše apostolad openziba rahvast i Iisusan ozutesel saneliba eläbzumižen polhe.

3 tabaziba Petran i Joannan i paniba heid öks türmha, sikš ku oli jo möhä eht.

4No äjad, ked oliba kulnuded heiden sanad, zavodiba uskta. Heid oli nügüd' läz vittuhad.

5Toižel päiväl Jerusalimha kerazihe evrejalaižiden pämehid, vanhembid i käskištonopendajid.

6Sigä oliba ülembaine pap Annas, i Kajafa, Joan, Aleksandr i kaik, ked oliba ülembaižen papin roduspäi.

7 seižutiba apostoloid heiden edehe i küzuiba: "Miččel vägel i kenen nimes necen tegit"?

8Siloi Petr, kudamb oli täuz' Pühäd Henged, sanui heile: "Rahvahan pämehed i Izrail'an vanhembad!

9Ku meile nügüd' käsktas antta vastust siš, miše olem tehnuded hüvän azjan necile läžujale i hän om tehnus tervheks,

10ka tekat kaik i kaik Izrail'an rahvaz: nece om tehtud Iisusan Hristosan, Nazaretalaižen, nimel. Händast nagloičit ristha, no Jumal eläbzoiti händast kollijoišpäi. Hänen nimen vägel nece mez' nügüd' seižub tervhen teiden edes.

11Hän om se kivi, kudamban , sauvojad, tacit laptaha, no kudamb tegihe päkiveks. Niken toine ei voi päzutada grähkišpäi, vaiše hän.

12Nimittušt tošt nimed, kudamb päzutaiži meid, ei ole anttud rahvahale taivhan al".

13Konz Nevondkundan mehed nägištiba Petran i Joannan rohktusen i el'genziba, miše oma opendamatomad i keskkät mehed, ka čududelihe, tundištaden heiš Iisusan sebranikoid.

14I konz nägištiba, miše tervnenu mez' seižub apostoloiden rindal, ka ei voinugoi sanuda nimidä vastha.

15 käskiba apostoloile lähtta Nevondkundan zalaspäi i pagižeškanziba kesknezoi:

16"Midä tegem nenile mehile? Ved' nügüd' kaik jerusalimalaižed tedaba, miše tegiba čudon, i em voigoi necidä vastustada.

17No miše vest' necen polhe ei leviganiži völ-ki edemba, kovas käskkam heile, miše ei pagižiži Iisusan nimes nikenele".

18 kucuiba apostoloid tagaze zalha i käskiba heile, miše ei enambad pagižiži vai ei opendaiži Iisusan nimes.

19No Petr i Joan sanuiba heile vastha: "Om-ik Jumalan edes oikti tehta, kut sanut, a ei kut Jumal sanub? Sanugat iče.

20 em voigoi olda sanumata siš, midä iče olem nähnuded i kulnuded".

21Sid' Nevondkundan mehed völ kovemba kel'diba heid, no pästiba valdale, sikš ku rahvahan aigan ei voinugoi heid opeta: ved' kaik rahvaz ülenzoiti Jumalad siš, mi oli tehnus.

22Ved' mehele, kudamb tegihe tervheks necil tundmuztegol, oli jo enamba nellädkümned vot.

Деяния апостолов (4:1-22)

Russian
1Когда они говорили к народу, к ним приступили священники и начальники стражи при храме и саддукеи,

2досадуя на то, что они учат народ и проповедуют в Иисусе воскресение из мертвых;

3и наложили на них руки и отдали их под стражу до утра; ибо уже был вечер.

4Многие же из слушавших слово уверовали; и было число таковых людей около пяти тысяч.

5На другой день собрались в Иерусалим начальники их и старейшины, и книжники,

6и Анна первосвященник, и Каиафа, и Иоанн, и Александр, и прочие из рода первосвященнического;

7и, поставив их посреди, спрашивали: какою силою или каким именем вы сделали это?

8Тогда Петр, исполнившись Духа Святаго, сказал им: начальники народа и старейшины Израильские!

9Если от нас сегодня требуют ответа в благодеянии человеку немощному, как он исцелен,

10то да будет известно всем вам и всему народу Израильскому, что именем Иисуса Христа Назорея, Которого вы распяли, Которого Бог воскресил из мертвых, Им поставлен он перед вами здрав.

11Он есть камень, пренебреженный вами зиждущими, но сделавшийся главою угла, и нет ни в ком ином спасения,

12ибо нет другого имени под небом, данного человекам, которым надлежало бы нам спастись.

13Видя смелость Петра и Иоанна и приметив, что они люди некнижные и простые, они удивлялись, между тем узнавали их, что они были с Иисусом;

14видя же исцеленного человека, стоящего с ними, ничего не могли сказать вопреки.

15И, приказав им выйти вон из синедриона, рассуждали между собою,

16говоря: что нам делать с этими людьми? Ибо всем, живущим в Иерусалиме, известно, что ими сделано явное чудо, и мы не можем отвергнуть сего;

17но, чтобы более не разгласилось это в народе, с угрозою запретим им, чтобы не говорили об имени сем никому из людей.

18И, призвав их, приказали им отнюдь не говорить и не учить о имени Иисуса.

19Но Петр и Иоанн сказали им в ответ: судите, справедливо ли пред Богом слушать вас более, нежели Бога?

20Мы не можем не говорить того, что видели и слышали.

21Они же, пригрозив, отпустили их, не находя возможности наказать их, по причине народа; потому что все прославляли Бога за происшедшее.

22Ибо лет более сорока было тому человеку, над которым сделалось сие чудо исцеления.