Apostoloiden tegod (8:4-13). Hüvä vest’ levigandeb judejaha i samariaha. Filip Samarias
Veps
New written Veps
4Ned, kudambad oliba erigandenuded, käveliba tahospäi tahoze i saneliba hüväd vestid.
5Filip tuli Samarian lidnaha i saneli sen eläjile vestid Messian polhe.
6Konz rahvaz kulišti hänen paginan i nägišti ned tundmuztegod, kudambid hän tehli, ka tarkas kundli, midä hän sanui.
7Äjad päzuiba paganoiš hengišpäi, kudambad lähtliba heišpäi kidastaden komedal änel, äjad ičeze kibul läžujad i rambičijad tegihe tervhikš.
8Lidn oli täuz' ilod i ihastust.
9Neciš-žo lidnas eli eraz mez', kudamb kuctihe Simonaks i kudamb hätken jo noidui i čududeli Samarian rahvast.: Hän iče-ki lugi ičtaze miččeks-se sureks meheks.
10Kaik mehed, penespäi surhesai, kundliba händast i saneliba: "Hän om sur' Jumalan vägi".
11Händast kundeltihe, sikš ku hän jo hätken noidundal čududeli kaikid.
12Konz necen lidnan eläjad zavodiba uskta Filippale, kudamb saneli hüväd vestid Jumalan valdkundan polhe i Iisusan Hristosan nimen polhe, ka heid valatadihe, kut mužikoid muga akoid-ki.
13Simon iče-ki uskoškanzi, i händast valatadihe. Hän kaiken pidelihe Filippanke, i konz nägišti tundmuztegoid i surid čudoid, hän lujas čududelihe.
Деяния апостолов (8:4-13)
Russian
4Между тем рассеявшиеся ходили и благовествовали слово.
5Так Филипп пришел в город Самарийский и проповедывал им Христа.
6Народ единодушно внимал тому, что говорил Филипп, слыша и видя, какие он творил чудеса.
7Ибо нечистые духи из многих, одержимых ими, выходили с великим воплем, а многие расслабленные и хромые исцелялись.
8И была радость великая в том городе.
9Находился же в городе некоторый муж, именем Симон, который перед тем волхвовал и изумлял народ Самарийский, выдавая себя за кого-то великого.
10Ему внимали все, от малого до большого, говоря: сей есть великая сила Божия.
11А внимали ему потому, что он немалое время изумлял их волхвованиями.
12Но, когда поверили Филиппу, благовествующему о Царствии Божием и о имени Иисуса Христа, то крестились и мужчины и женщины.
13Уверовал и сам Симон и, крестившись, не отходил от Филиппа; и, видя совершающиеся великие силы и знамения, изумлялся.