VepKar :: Texts

Texts

Return to list | edit | delete | Create a new | Statistics | ? Help

Matfian hyvä sanondu. 21.

corpus: Monuments of writing

Source:
Евангелие от Матвея на карельском языке, олонецкое наречие // СПбФ АРАН. Ф. 94. Оп. 1. Д. 206. Л.1–17 об.

Matfian hüvä ʃanondu. 21.

1 Konſu läɧettih Jeruſalimaa i tuldih Viffagiah Jeleonan mäen luo: ſilloi Jiſus tüönſi kakſi opaſtettavaa.
2 Sanoen: mengää hieruh, kudai on teijän kohtas, i ſie löwwättö oſlan ſivotun i ſällyn hänen kere; kerittäät i tuogaa minun luo.
3 I kui teille ken midä virkkanoo, ſanoatto, kui Herrale net pidääw; i ſil kerdaa tüöndääw häi heijät.
4 Se oli kai, kui täydyſ ſanondu prorokan, kudai pagiſoo.
5 Sanoatto Sionan tüttärelle: katſcho, ſinun Tſaari tuloo ſinun luo, hüvätabaine, iſtuen oſlitſal i ſällyl, vedäjän poijal.
6 Opaſtettavat mendih i laaittih (aſuttih) kui käſki heile Jiſus.
7 Tuodih oſlitſu i ſälgy, katettih heidü omil ſowil i häi iſtuih heijän päälle.
8 I äijy raɧvaſtu levitettih omat ſovat dorogaa müöte, a toiſet leikattih okſii puuloiſ i levitettih dorogale.
9 A raɧwaſ, kudai eeſ i jälles aſtui huikutettiɧ ſanoen: Oſanna! Davidan poijale! Kiitettü olgah ſe kui tuloow Jumalan nimeh! Oſanna ülähälliſiſ (korgeuveſ).
10 I konsu häi meni Jeruſalimah linnah; ſid kai linnukundu liikkui i ſanottih: ken on tämä?
11 A raɧvas ſanoi: tämä on Jiſus prorokku Galilejan Naſarietaſ.
12 I meni Jiſus Jumalan kirikköɧ i i ajoi ullos kai müöjät i oſtajat kiriköſ i ſtolat kaupitſchiojen kaadoi i kyykölöin myöjien iſtunduſiat.
13 I ſanoi heile: kirjutettu on: kodi minun malittukodi nimitäɧ; a tuö aſuitto ſen rasboinniekoile kovakſe.
14 I tuldih hänen luo rammat i ſogiat kiriköſ i tervehtytti heijät.
15 Kui nähtih ülimmäſet papit i kirjuniekat kummat, kudamat häi aſui i lapſet huikuttamaſ kiriköſ ſanoen: Oſanna Davidan poijalle, ſüveldüttih hüö.
16 I ſanottiɧ hänele: kuuletgo, midä nämmä paiſtaɧ? Jiſus ſanoi heile: muga! ettogo ni konsu lugennut: lapſien i imiöin ſuuloiſ aſunnu olet ſinä kiitokſen.
17 I häi jätti heijät, lähti ullos linnaſ Viſaniah i üön ſie menetti.
18 I kui häi huondekſel käändyi linnaɧ, nälgävyi häi.
19 I nägi üɧten ſmokovnitſan dorogan läſ, tuli ſen luo, i kui häi häneſ ni midä ei löüdännü vai leɧtet, ſanoi häi ſille: ni konsu igäh ſinuſ kaſvoo ei liene. I ſil kerdaa kuiwi ſmokownitſu.
20 Konsu opaſtettavat ſen nähtih, diivoindeltihese i ſanottih: kui teräväh kuiwi ſmokovnitſa?
21 Vaſtah ſanoi heille Jiſus: todeh ſanon teille: kui uſkon pidänettö, etto muga kui ebäuſkoliſet, ſid voitto tüö aſua ei mi ſen jüttüön, kui minä ſmokovnitſale, a hoſ i tälle mäelle ſanonetto: ſiirdajeeh i lükäteh mereh, i lienööw muga.
22 I kai min pakinnetto malituſ uſkoen, ſaatto.
23 Konsu tuli häi kirikköɧ, tuldih hänen luo opaſtaeſ ülimäſet papit i raɧvahan vanhemmat i ſanottih: müttömäl vallal ſinä tädä ruat? I ken ſinule andoi tämän vallan?
24 Jiſus vaſtah ſanoi heille: küſün i minä teil adжaa ühtü: kui tüö minule ſen ſanonetto, ſid i minä teile ſanon, kenen vallal minä nämmä (nämät) raan.
25 Kus päi Iivanan riſtindü oli? Taivahaſ vai raɧvahaſ? Hüö ajateldihese keſkenäh: kui ſanonemmo: taivahaſ, häi ſanoo meile min täh tüö etto uſkonnu hänele?
26 A kui ſanonemmo: raɧvahaſ, ſid varaam̄e raɧvaſtu, kudai pidi Iivanan prorokannu.
27 I ſanottih vaſtah hänele: emmo tiiä. Sanoi heile Jiſus ſid: i minä en teille ſano: kenen vallal minä nämmä raan.
28 Kui tüö ajattelettoheſe? Oli ühtel miehel kakſi poigaa, i tuli häi enſimäſen luo i ſanoi: poigu! mene i raa tänäpäi minun viinuſavuſ.
29 Häi vaſtai: en tahto a jälleſ häi pahal mielin oli i lähti.
30 I tuli toiſen poijan luo i muga ſanoi: se vaſtai: lähten, Herru! I ei lähten.
31 Kudai niiſ kahteſ laadi iſän taɧtondan müöte? Hüö ſanottih: Enſimäine. J. ſanoi: todeh ſanon teile, muitarit i huorat ennen teidü mennaɧ Jum-n tſarſtvah.
32 Sen täɧ kui tuli teijän luo Iivan oigeuven dorogaa müöte, i etto uſkon hänele; a muitarit i huorat uſkottih; tüö, hoſ näittö, etto i jälles uſkonnu hänele.
33 Kuulkaa toine arbautuſ: oli eräs iſändü, kudai iſtutti viinuſavun i ümbäri ſen aijoitti i kaiwoi ſinne hauvan puſerrettavan alle i aſui koin, andoi ſen raadaile i lähti ääreh.
34 Konsu läheni aigu kerätä kaſvoloi, tüönſi häi omat orjat viinanraadaien luo ottamah kaſvoloi.
35 A raadajat otettih orjat, eräſ lüödiɧ, eräs tapettih, eräs kivil riehkittih.
36 Müös tüöndi häi toiſet orjat enämbän endiſii i laaittih i heile muga.
37 Jälgimäi tüondi häi heijän luo oman poijan ſanoen: huijuſtetahase minun poigaa.
38 Kui raadajat hänen nähtih, ſanottih hüö keſkenäh: tämä on jällen pidäjä: menemmö, tapammo hänen i piämme jällen hänen.
39 I otettih hänen, ſaatettiɧ uloſ viinuſavuſ i tapettih.
40 Konsu tuloo viinuſavun iſändü, min häi laadii niile raadaille?
41 Hüö ſanottih: häi karut karuſti hävittää, a viinuſavun häi andaav toiſile raadaile, kudamat liedäneh andamah hänel kaſvot omal aijal.
42 I ſanoi heil: Ettego tüö konsu lugennu kirjoiſ: ſe kiwi, kudaman raadajat hüllättih, päädüi tſchuppumaſekſe; Jumalaſ ſe tuli i on kummu teijän ſilmiſ.
43 Sen täh ſanon teile: mi otah teiſ Jumalan tſarſtvu i annaɧ rahvahale kudai kaſvot tuo.
44 I ken ſen kiven päälle langeev, murenoo, a kudaman pääle langennoov, hänen tappaa.
45 Konsu ülimäiſet papit i fariſejat kuulit hänen arbautukſet, ellendettih hüö, kui häi heih nähte (heiſ?) pagiſoov.
46 I taɧtottiɧ händü tavoittaa, a varattiɧ rahvaſtu ſentäɧ kui händü piettih prorokan.
Х

Matfian hyvä sanondu. 21.

Livvi
Old written Livvic
1 Konzu lähettih Jerusalimua i tuldih Viffagiah Jeleonan mäin luo: silloi Jisus työndi kaksi opastettavua.
2 Sanojen: mengiä hieruh, kudai on teijän kohtas, i sie lövvättö oslan sivotun i sällyn hänen kere; kerittiät i tuogua minun luo.
3 I ku teile ken midä virkanou, sanuotto, kui Herrale net pidäy; i sil kerdua työndäy häi heijät.
4 Se oli kai, ku täydys sanondu prorokan, kudai pagizou.
5 Sanuotto Sionan tyttärele: kačo, sinun Cuari tulou sinun luo, hyvätabaine, istujen oslical i sällyl, vedäjän poijal.
6 Opastettavat mendih i luajittih (azuttih), kui käski heile Jisus.
7 Tuodih oslicu i sälgy, katettih heidy omil sovil i häi istuihes heijän piäle.
8 I äijy rahvastu levitettih omat sovat dorogua myöte, a toizet leikattih oksii puulois i levitettih dorogale.
9 A rahvas, kudai ies i jälles astui, huikutettih sanojen: Osanna! Davidan poijale! Kiitetty olgah se ku tulou Jumalan nimeh! Osanna ylähällizis (korgeuves).
10 I konzu häi meni Jerusalimah linnah; sit kai linnukundu liikui i sanottih: ken on tämä?
11 A rahvas sanoi: tämä on Jisus prorokku Galilejan Nazarietas.
12 I meni Jisus Jumalan kirikköh i i ajoi ullos kai myöjät i ostajat kirikös i stolat kaupiččijoin kuadoi i kyyhkölöin myöjien istundusijat.
13 I sanoi heile: kirjutettu on: kodi minun malittukodi nimittähes; a työ azuitto sen razboiniekoile kovakse.
14 I tuldih hänen luo rammat i sogiet kirikös, i tervehtytti heijät.
15 Kui nähtih ylimäzet papit i kirjuniekat kummat, kudamat häi azui i lapset huikuttamas kirikös sanojen: Osanna Davidan poijale, syveldyttih hyö.
16 I sanottih hänele: kuuletgo, midä nämmä paistah? Jisus sanoi heile: muga! ettogo nikonzu lugenuh: lapsien i imijöin suulois azunuh olet sinä kiitoksen.
17 I häi jätti heijät, lähti ullos linnas Visaniah i yön sie menetti.
18 I ku häi huondeksel kiändyi linnah, nälgävyi häi.
19 I nägi yhten smokovnican dorogan läs, tuli sen luo, i ku häi hänes nimidä ei löydänyh vai lehtet, sanoi häi sille: nikonzu igäh sinus kazvuo ei liene. I sil kerdua kuivi smokovnicu.
20 Konzu opastettavat sen nähtih, diivoindeltihes i sanottih: kui terväh kuivi smokovnicu?
21 Vastah sanoi heile Jisus: todeh sanon teile: ku uskon pidänettö, etto muga ku ebäuskollizet, sit voitto työ azuo ei mi sen jyttyön, kui minä smokovnicale, a hos i tälle mäile sanonetto: siirdäjeh i lykäteh mereh, i lienöy muga.
22 I kai min pakinnetto malitus uskojen, suatto.
23 Konzu tuli häi kirikköh, tuldih hänen luo opastajes ylimäzet papit i rahvahan vahnimat i sanottih: mittumal vallal sinä tädä ruat? I ken sinule andoi tämän vallan?
24 Jisus vastah sanoi heile: kyzyn i minä teil aziedu yhty: ku työ minule sen sanonetto, sit i minä teile sanon, kenen vallal minä nämmä (nämät) ruan.
25 Kuspäi Iivanan ristindy oli? Taivahas vai rahvahas? Hyö ajateltihes keskenäh: ku sanonemmo: taivahas, häi sanou meile mintäh työ etto uskonuh hänele?
26 A ku sanonemmo: rahvahas, sit varuammo rahvastu, kudai pidi Iivanan prorokannu.
27 I sanottih vastah hänele: emmo tiijä. Sanoi heile Jisus sit: i minä en teile sano: kenen vallal minä nämmä ruan.
28 Kui työ ajattelettohes? Oli yhtel miehel kaksi poigua, i tuli häi enzimäzen luo i sanoi: poigu! mene i rua tänäpäi minun viinusavus.
29 Häi vastai: en tahto, a jälles häi pahal mielin oli i lähti.
30 I tuli toizen poijan luo i muga sanoi: se vastai: lähten, Herru! I ei lähtenyh.
31 Kudai niis kahtes luadi ižän tahtondan myöte? Hyö sanottih: Enzimäine. J. sanoi: todeh sanon teile, muitarit i huorat ennen teidy mennäh Jum-n carstvah.
32 Sentäh kui tuli teijän luo Iivan oigevuon dorogua myöte, i etto uskonuh hänele; a muitarit i huorat uskottih; työ, hos näittö, etto i jälles uskonuh hänele.
33 Kuulkua toine arbaitus: oli eräs ižändy, kudai istutti viinusavun i ymbäri sen aijoitti, i kaivoi sinne havvan puzerdettavan alle i azui koin, andoi sen ruadajile i lähti iäreh.
34 Konzu läheni aigu kerätä kazvoloi, työndi häi omat orjat viinanruadajien luo ottamah kazvoloi.
35 A ruadajat otettih orjat, eräs lyödih, eräs tapettih, eräs kivil riehkittih.
36 Myös työndi häi toizet orjat enämbän endizii i luajittih i heile muga.
37 Jälgimäi työndi häi heijän luo oman poijan sanojen: huijustettahes minun poigua.
38 Ku ruadajat hänen nähtih, sanottih hyö keskenäh: tämä on jällenpidäi: menemmö, tapammo hänen i piemmö jällen hänen.
39 I otettih hänen, suatettih ullos viinusavus i tapettih.
40 Konzu tulou viinusavun ižändy, min häi luadii niile ruadajile?
41 Hyö sanottih: häi karut karusti hävittäy, a viinusavun häi andau toizile ruadajile, kudamat liedäneh andamah hänel kazvot omal aijal.
42 I sanoi heil: Ettogo työ konzu lugenuh kirjois: se kivi, kudaman ruadajat hyllättih, piädyi čuppunazekse; Jumalas se tuli i on kummu teijän silmis.
43 Sentäh sanon teile: mi otah teis Jumalan carstvu i annah rahvahale, kudai kazvot tuou.
44 I ken sen kiven piäle langieu, murenou, a kudaman piäle langennou, hänen tappau.
45 Konzu ylimäzet papit i farisejat kuultih hänen arbaitukset, ellendettih hyö, ku häi heih nähte (heis?) pagizou.
46 I tahtottih händy tavoittua a varattih rahvastu, sentäh ku händy piettih prorokannu.

Евангелие от Матфея. Глава 21.

Russian
1 И когда приблизились к Иерусалиму и пришли в Виффагию к горе Елеонской, тогда Иисус послал двух учеников,
2 сказав им: пойдите в селение, которое прямо перед вами; и тотчас найдете ослицу привязанную и молодого осла с нею; отвязав, приведите ко Мне;
3 и если кто скажет вам что -нибудь, отвечайте, что они надобны Господу; и тотчас пошлет их.
4 Все же сие было, да сбудется реченное через пророка, который говорит:
5 Скажите дщери Сионовой: се, Царь твой грядет к тебе кроткий, сидя на ослице и молодом осле, сыне подъяремной.
6 Ученики пошли и поступили так, как повелел им Иисус:
7 привели ослицу и молодого осла и положили на них одежды свои, и Он сел поверх их.
8 Множество же народа постилали свои одежды по дороге, а другие резали ветви с дерев и постилали по дороге;
9 народ же, предшествовавший и сопровождавший, восклицал: осанна Сыну Давидову! благословен Грядущий во имя Господне! осанна в вышних!
10 И когда вошел Он в Иерусалим, весь город пришел в движение и говорил: кто Сей?
11 Народ же говорил: Сей есть Иисус, Пророк из Назарета Галилейского.
12 И вошел Иисус в храм Божий и выгнал всех продающих и покупающих в храме, и опрокинул столы меновщиков и скамьи продающих голубей,
13 и говорил им: написано, - дом Мой домом молитвы наречется; а вы сделали его вертепом разбойников.
14 И приступили к Нему в храме слепые и хромые, и Он исцелил их.
15 Видев же первосвященники и книжники чудеса, которые Он сотворил, и детей, восклицающих в храме и говорящих: осанна Сыну Давидову! - вознегодовали
16 и сказали Ему: слышишь ли, что они говорят? Иисус же говорит им: да! разве вы никогда не читали: из уст младенцев и грудных детей Ты устроил хвалу?
17 И, оставив их, вышел вон из города в Вифанию и провел там ночь.
18 Поутру же, возвращаясь в город, взалкал;
19 и увидев при дороге одну смоковницу, подошел к ней и, ничего не найдя на ней, кроме одних листьев, говорит ей: да не будет же впредь от тебя плода вовек. И смоковница тотчас засохла.
20 Увидев это, ученики удивились и говорили: как это тотчас засохла смоковница?
21 Иисус же сказал им в ответ: истинно говорю вам, если будете иметь веру и не усомнитесь, не только сделаете то, что сделано со смоковницею, но если и горе сей скажете: поднимись и ввергнись в море, - будет;
22 и все, чего ни попросите в молитве с верою, получите.
23 И когда пришел Он в храм и учил, приступили к Нему первосвященники и старейшины народа и сказали: какой властью Ты это делаешь? и кто Тебе дал такую власть?
24 Иисус сказал им в ответ: спрошу и Я вас об одном; если о том скажете Мне, то и Я вам скажу, какою властью это делаю;
25 крещение Иоанново откуда было: с небес, или от человеков? Они же рассуждали между собою: если скажем: с небес, то Он скажет нам: почему же вы не поверили ему?
26 а если сказать: от человеков, - боимся народа, ибо все почитают Иоанна за пророка.
27 И сказали в ответ Иисусу: не знаем. Сказал им и Он: и Я вам не скажу, какою властью это делаю.
28 А как вам кажется? У одного человека было два сына; и он, подойдя к первому, сказал: сын! пойди сегодня работай в винограднике моем.
29 Но он сказал в ответ: не хочу; а после, раскаявшись, пошел.
30 И подойдя к другому, он сказал то же. Этот сказал в ответ: иду, государь, и не пошел.
31 Который из двух исполнил волю отца? Говорят Ему: первый. Иисус говорит им: истинно говорю вам, что мытари и блудницы вперед вас идут в Царство Божие,
32 ибо пришел к вам Иоанн путем праведности, и вы не поверили ему, а мытари и блудницы поверили ему; вы же, и видев это, не раскаялись после, чтобы поверить ему.
33 Выслушайте другую притчу: был некоторый хозяин дома, который насадил виноградник, обнес его оградою, выкопал в нем точило, построил башню и, отдав его виноградарям, отлучился.
34 Когда же приблизилось время плодов, он послал своих слуг к виноградарям взять свои плоды;
35 виноградари, схватив слуг его, иного прибили, иного убили, а иного побили камнями.
36 Опять послал он других слуг, больше прежнего; и с ними поступили так же.
37 Наконец, послал он к ним своего сына, говоря: постыдятся сына моего.
38 Но виноградари, увидев сына, сказали друг другу: это наследник; пойдем, убьем его и завладеем наследством его.
39 И, схватив его, вывели вон из виноградника и убили.
40 Итак, когда придет хозяин виноградника, что сделает он с этими виноградарями?
41 Говорят Ему: злодеев сих предаст злой смерти, а виноградник отдаст другим виноградарям, которые будут отдавать ему плоды во времена свои.
42 Иисус говорит им: неужели вы никогда не читали в Писании: камень, который отвергли строители, тот самый сделался главою угла? Это от Господа, и есть дивно в очах наших?
43 Потому сказываю вам, что отнимется от вас Царство Божие и дано будет народу, приносящему плоды его;
44 и тот, кто упадет на этот камень, разобьется, а на кого он упадет, того раздавит.
45 И слышав притчи Его, первосвященники и фарисеи поняли, что Он о них говорит,
46 и старались схватить Его, но побоялись народа, потому что Его почитали за Пророка.
Х
The site was created by the staff of the Karelian Research Center of the Russian Academy of Sciences
You can freely use the materials of our site and share them, most importantly - indicate authorship and a link to our resource.
More about the CC BY 4.0 license
© VepKar. Open corpus of Veps and Karelian languages