VepKar :: Texts

Texts

Return to list | edit | delete | Create a new | Statistics | ? Help

Matfian hyvä sanondu. 25.

corpus: Monuments of writing

Matfian hüvä ʃanondu. 25.

1 Silloi taivahalline tſarſtvu lienööw kui kümenen neidiſtü, kudamat otettiɧ omat lampaadat i lähtiettih ſulhaſen waſtaɧ.
2 Wiiſi heiſ oli mielewää, a 5 hajuttomaa.
3 Nämä hajuttomat otettih omat lampaadat, a ei otettu keralle voidu.
4 A mielevät otettiɧ voidu aſtioiɧ omien lampaadoin kere.
5 I konsu ſulhaine hätkeſtyi, ſid nukuſkattiɧ (nukkumah ruvettih) kai i uinottiɧ.
6 A püöleſ üöſ ääni kuului (rodih): katſcho ſulhaine tuloow, mengää hänelle vaſtaɧ.
7 Silloi noſtih kai net neidiſet, i valmiſtettih omat lampaadat.
8 A hajuttomat mieleville ſanottiɧ, andaatto meille teijän voiſ, ſentäɧ kui meijän lampaadat ſammumaſ ollaɧ.
9 A mielewät vaſtaɧ ſanottiɧ: a kui ei täydyne meille i teille, mengää parembi müöjien luo i oſtaatto itſchelettö.
10 Konsu läɧtiettiɧ hüö oſtamaɧ, tuli ſil keſkee ſulhane i valmehet mendiɧ ɧänen kere ſvaadboih i verejät ſalvattiɧ.
11 Jälgimäi tullaɧ i muut neidiſet i ſanotaɧ: Hoſpodi! Hoſpodi! avaa meille.
12 A häi vaſtaɧ ſanoi: todeɧ ſanon teile, en tunne teidü.
13 I ſentäɧte vardeikkaa: kui etto tiijä päivää ettogo tſchaaſſuu, kudamannu ineɧmiſen poigu tuloo.
14 On tſarſtvu taivaɧalline kui mieſ, kudai läɧtieſ loittoſele matkalle kutſchui omat orjat i andoi heille oman elon.
15 Kudamallego andoi viiſi talantaa, kudamallego 2, kudamallego ühten, jogahiſele hänen vägee müöte i ſil kerdaa lähti.
16 Kudai oli ſaannu 5 talanttaa meni kaupitſchi heillä i ſai viiſi toiſii talanttaa.
17 Muga kudai kakſi oli ottannu ſai toiſii kakſi.
18 A ſe kudai ühten oli ottannu, meni i kaivoi ſen maah i peitti oman iſändän hobian.
19 Pitkän aijan jälleſ tuli niiden orjien iſändü järelle i küſüi heiſ luguu.
20 I tuli ſe kudai viiſi talanttaa oli ottanut, toi toiſii 5 i ſanoi: Herru! ſinä annoit minule 5 t. Katſcho minä olen niil toiſii 5 t. ſaannu.
21 Iſändü hänen ſanoi: hüwin aſuit, hüwä i uſkottaw orju! Vähäl olit uſkottav; äijien päälle panen ſinun; mene ſinun iſändän ihaſtukſeh.
22 Tuli muga i toine, kudai oli 2 t. ottannu i ſanoi: Herru! 2 t. ſinä minule annoit; katſcho minä niil ſain toiſii 2 t.
23 Iſändü ſanoi hänele ...
24 Tuli müöſ ſe kui oli ühten t. ottannu i ſanoi: Herru! tieſin kui kova olet mieſ; leikaat; kunne et külvännü i keräät kunne et jagannu.
25 I varevuin, menin i peitin ſinun talantan maah: katſcho täſ ſinule oma.
26 Iſändü hänele vaſtaɧ ſanoi: paha i laſchku orju! Konsu ſinä tieſit, kui minä leikkaan, kunne en külvännu i kerään, kunne en jagannu?
27 Pidi ſinun andaa minun hobiu kaupitſchioile, kui minä tulduu ottannu oliſin vuottaa ſen kere.
28 Sentähte ottaatto häneſ talanttu i andaatto ſille, kudamal on 10 t.
29 Jogahiſele kel olloov annah i liſänöö, a kel ei olloov, otaɧ i ſe mi on, otaɧ.
30 A pädemättömä orju lükäkkää ulohiſeh pimeäh: ſie lienöö itku i hambahien radжautuſ. Kui häi ſen paiſſu oli; ſanoi häi: kel olloot korwat, kuulgah.
31 Konsu tulloo inehmiſen poigu omaſ kiitokſeſ i kai pühät angelit hänen kere, ſilloi iſtuh häi oman kiitokſen iſtundu ſiale.
32 I kerävvytäɧ hänen edeh kai raɧvaſ i eroittaa heijat toine toiſeſ muga kui paimoi eroitteloo lambahii kabrehiſ.
33 I ſeiſottaav lambahat oigiah puoleh itſchee, a kabrehet hurah puoleh.
34 Silloi ſanoo Tſaari niille kudamat oigiaſ puoleſ ollah: tulgaatto minun Taatan hüvin kiitetüt pidäätto tſarſtvo kudai on teille valmiſtettu ilman aſundaſ ſai.
35 Sentähte kui minä olin nälläſ, annoitto tüö minulle ſüüä; piitükſiſ olin i juotitto minun, olin vakkinaine i laſkitto minun omah kodih.
36 Olin alaſti i tüö minun ſovititto, voimatoi olin i kävüittö minun luo, türmäſ olin i tüö tuletto minun luo.
37 Silloi pravedniekat vaſtaɧ ſanotah hänelle: Hoſpodi! Konſu müö näimmö ſinun nälläſ, ſüötimmö libo piitykſiſ i juotimmo.
38 Konsu müös näimmö ſinun vakkinaſennu, laſkimmo, libo alaſti, ſovitimmo.
39 I konsu näimmö ſinun voimattomannu libo türmäſ, kävimmö ſinun luo.
40 Silloi vaſtah ſanoo heille Tſaari: todeh ſanon teille, midä tüö aſuitto ühtele nämmiſ minun pienimmis vellis, ſen tüö minule aſuitto.
41 Silloi ſanoo häi i niille kudamat huraſ puoleſ ollah: mengää minuſ tüö kirotut igäſeh tuleh valmiſtettuh kehnolle i hänen angeliloile.
42 Konsu minä olin nälläs, tüö minuu etto ſüöttännü, piitükſiſ olin i tüö etto juottannu.
43 Olin vakkinaſennu i etto minuu laſkennu, alaſti i etto ſovittannu minuu, voimatoi i türmäſ i etto käünüh minun luo.
44 Silloi i hüö vaſtaɧ hänele ſanotah: Hoſpodi! Konsu müö näimmö ſinun nälgehiſennü libo ... emmo kumardellu ſinuu.
45 Silloi häi ſanoo heille vaſtah: todeh ſanon teille: midä etto aſunnu ühtele nämiſ pienimmiſ, minule etto aſunnu.
46 I lähtietäh nämmä igäſeh muokkah, a pravedniekat igäſeh elokſeh.
Х

Matfian hyvä sanondu. 25.

Livvi
Old written Livvic
1 Silloi taivahalline carstvu lienöy kui kymmene neidisty, kudamat otettih omat lampuadat i lähtiettih sulhazen vastah.
2 Viizi heis oli mieleviä, a 5 hajuttomua.
3 Nämmä hajuttomat otettih omat lampuadat, a ei otettu kerale voidu.
4 A mielevät otettih voidu astieloih omien lampuadoin kere.
5 I konzu sulhaine hätkestyi, sit nukahtettih (nukkumah ruvettih) kai i uinottih.
6 A puoles yös iäni kuului (rodih): kačo sulhaine tulou, mengiä hänele vastah.
7 Silloi nostih kai net neidizet, i valmistettih omat lampuadat.
8 A hajuttomat mielevile sanottih, anduatto meile teijän vois, sentäh ku meijän lampuadat sammumas ollah.
9 A mielevät vastah sanottih: a ku ei täydyne meile i teile, mengiä parembi myöjien luo i ostuatto ičelettö.
10 Konzu lähtiettih hyö ostamah, tuli silkeskie sulhaine i valmehet mendih hänen kere svuadboih i veriät salvattih.
11 Jälgimäi tullah i muut neidizet i sanotah: Hospodi! Hospodi! avua meile.
12 A häi vastah sanoi: todeh sanon teile, en tunne teidy.
13 I sentähte vardoikkua: kui etto tiijä päiviä, ettogo čuassuu, kudamannu inehmizen poigu tulou.
14 On carstvu taivahalline kui mies, kudai lähties loittozele matkale kučui omat orjat i andoi heile oman elon.
15 Kudamalego andoi viizi talantua, kudamalego 2, kudamalego yhten, jogahizele hänen vägie myöte i sil kerdua lähti.
16 Kudai oli suannuh 5 talantua, meni kaupičči heile i sai viizi toizii talantua.
17 Muga kudai kaksi oli ottanuh, sai toizii kaksi.
18 A se, kudai yhten oli ottanuh, meni i kaivoi sen muah i peitti oman ižändän hobjan.
19 Pitkän aijan jälles tuli niijien orjien ižändy järilleh i kyzyi heis luguu.
20 I tuli se, kudai viizi talantua oli ottanuh, toi toizii 5 i sanoi: Herru! sinä annoit minule 5 t. Kačo minä olen niil toizii 5 t. suannuh.
21 Ižändy hänen sanoi: hyvin azuit, hyvä i uskottavu orju! Vähäl olit uskottavu; äijien piäle panen sinun; mene sinun ižändän ihastukseh.
22 Tuli muga i toine, kudai oli 2 t. ottanuh i sanoi: Herru! 2 t. sinä minule annoit; kačo minä niil sain toizii 2 t.
23 Ižändy sanoi hänele ...
24 Tuli myös se, kui oli yhten t. ottanuh i sanoi: Herru! tiezin kui kova olet mies; leikkuat, kunne et kylvänyh, i keriät, kunne et jaganuh.
25 I varevuin, menin i peitin sinun talantan muah: kačo täs sinule oma.
26 Ižändy hänele vastah sanoi: paha i lašku orju! Konzu sinä tiezit, ku minä leikkuan, kunne en kylvänyh, i keriän, kunne en jaganuh?
27 Pidi sinun andua minun hobju kaupiččijoile, ku minä tulduu ottanuh olizin vuottua sen kere.
28 Sentähte ottuatto hänes talantu i anduatto sille, kudamal on 10 t.
29 Jogahizele, kel ollou annah i liženöy, a kel ei olle, otah i se mi on, otah.
30 A pädemättömy orju lykäkkiä ulgohizeh pimieh: sie lienöy itku i hambahien radžaitus. Ku häi sen paissuh oli; sanoi häi: kel ollou korvat, kuulkah.
31 Konzu tullou inehmizen poigu omas kiitokses i kai pyhät angelit hänen kere, silloi istuh häi oman kiitoksen istundusijale.
32 I kerävytäh hänen edeh kai rahvas i eroittua heijät toine toizes muga kui paimoi eroittelou lambahii kabrehis.
33 I seizottau lambahat oigieh puoleh iččie, a kabrehet hurah puoleh.
34 Silloi sanou Cuari niile, kudamat oigies puoles ollah: tulguatto minun Tuatan hyvin kiitetyt, pidiättö carstvo, kudai on teile valmistettu ilman azundas sai.
35 Sentähte kui minä olin nälläs, annoitto työ minule syvvä; piityksis olin i juotitto minun, olin vakkinaine i laskitto minun omah kodih.
36 Olin alasti i työ minun sovititto, voimatoi olin i kävyittö minun luo, tyrmäs olin i työ tuletto minun luo.
37 Silloi pravedniekat vastah sanotah hänele: Hospodi! Konzu myö näimmö sinun nälläs, syötimmö, libo piityksis i juotimmo.
38 Konzu myös näimmö sinun vakkinazennu, laskimmo, libo alasti, sovitimmo.
39 I konzu näimmö sinun voimattomannu libo tyrmäs, kävyimmö sinun luo.
40 Silloi vastah sanou heile Cuari: todeh sanon teile, midä työ azuitto yhtele nämmis minun pienimis vellis, sen työ minule azuitto.
41 Silloi sanou häi i niile, kudamat huras puoles ollah: mengiä minus työ, kirotut igäzeh tuleh, valmistettuh kehnole i hänen angeliloile.
42 Konzu minä olin nälläs, työ minuu etto syöttänyh, piityksis olin i työ etto juottanuh.
43 Olin vakkinazennu i etto minuu laskenuh, alasti i etto sovittanuh minuu, voimatoi i tyrmäs i etto käynyh minun luo.
44 Silloi i hyö vastah hänele sanotah: Hospodi! Konzu myö näimmö sinun nälgähizenny libo ... emmo kumardelluhes sinuu.
45 Silloi häi sanou heile vastah: todeh sanon teile: midä etto azunuh yhtele nämmis pienimis, minule etto azunuh.
46 I lähtietäh nämmä igäzeh muokkah, a pravedniekat igäzeh elokseh.

Евангелие от Матфея. Глава 25.

Russian
1 Тогда подобно будет Царство Небесное десяти девам, которые, взяв светильники свои, вышли навстречу жениху.
2 Из них пять было мудрых и пять неразумных.
3 Неразумные, взяв светильники свои, не взяли с собою масла.
4 Мудрые же, вместе со светильниками своими, взяли масла в сосудах своих.
5 И как жених замедлил, то задремали все и уснули.
6 Но в полночь раздался крик: вот, жених идет, выходите навстречу ему.
7 Тогда встали все девы те и поправили светильники свои.
8 Неразумные же сказали мудрым: дайте нам вашего масла, потому что светильники наши гаснут.
9 А мудрые отвечали: чтобы не случилось недостатка и у нас и у вас, пойдите лучше к продающим и купите себе.
10 Когда же пошли они покупать, пришел жених, и готовые вошли с ним на брачный пир, и двери затворились;
11 после приходят и прочие девы, и говорят: Господи! Господи! отвори нам.
12 Он же сказал им в ответ: истинно говорю вам: не знаю вас.
13 Итак, бодрствуйте, потому что не знаете ни дня, ни часа, в который приидет Сын Человеческий.
14 Ибо Он поступит, как человек, который, отправляясь в чужую страну, призвал рабов своих и поручил им имение свое:
15 и одному дал он пять талантов, другому два, иному один, каждому по его силе; и тотчас отправился.
16 Получивший пять талантов пошел, употребил их в дело и приобрел другие пять талантов;
17 точно так же и получивший два таланта приобрел другие два;
18 получивший же один талант пошел и закопал его в землю и скрыл серебро господина своего.
19 По долгом времени, приходит господин рабов тех и требует у них отчета.
20 И, подойдя, получивший пять талантов принес другие пять талантов и говорит: господин! пять талантов ты дал мне; вот, другие пять талантов я приобрел на них.
21 Господин его сказал ему: хорошо, добрый и верный раб! в малом ты был верен, над многим тебя поставлю; войди в радость господина твоего.
22 Подошел также и получивший два таланта и сказал: господин! два таланта ты дал мне; вот, другие два таланта я приобрел на них.
23 Господин его сказал ему: хорошо, добрый и верный раб! в малом ты был верен, над многим тебя поставлю; войди в радость господина твоего.
24 Подошел и получивший один талант и сказал: господин! я знал тебя, что ты человек жестокий, жнешь, где не сеял, и собираешь, где не рассыпал,
25 и, убоявшись, пошел и скрыл талант твой в земле; вот тебе твое.
26 Господин же его сказал ему в ответ: лукавый раб и ленивый! ты знал, что я жну, где не сеял, и собираю, где не рассыпал;
27 посему надлежало тебе отдать серебро мое торгующим, и я, придя, получил бы мое с прибылью;
28 итак, возьмите у него талант и дайте имеющему десять талантов,
29 ибо всякому имеющему дастся и приумножится, а у неимеющего отнимется и то, что имеет;
30 а негодного раба выбросьте во тьму внешнюю: там будет плач и скрежет зубов. Сказав сие, возгласил: кто имеет уши слышать, да слышит!
31 Когда же приидет Сын Человеческий во славе Своей и все святые Ангелы с Ним, тогда сядет на престоле славы Своей,
32 и соберутся пред Ним все народы; и отделит одних от других, как пастырь отделяет овец от козлов;
33 и поставит овец по правую Свою сторону, а козлов - по левую.
34 Тогда скажет Царь тем, которые по правую сторону Его: приидите, благословенные Отца Моего, наследуйте Царство, уготованное вам от создания мира:
35 ибо алкал Я, и вы дали Мне есть; жаждал, и вы напоили Меня; был странником, и вы приняли Меня;
36 был наг, и вы одели Меня; был болен, и вы посетили Меня; в темнице был, и вы пришли ко Мне.
37 Тогда праведники скажут Ему в ответ: Господи! когда мы видели Тебя алчущим, и накормили? или жаждущим, и напоили?
38 когда мы видели Тебя странником, и приняли? или нагим, и одели?
39 когда мы видели Тебя больным, или в темнице, и пришли к Тебе?
40 И Царь скажет им в ответ: истинно говорю вам: так как вы сделали это одному из сих братьев Моих меньших, то сделали Мне.
41 Тогда скажет и тем, которые по левую сторону: идите от Меня, проклятые, в огонь вечный, уготованный диаволу и ангелам его:
42 ибо алкал Я, и вы не дали Мне есть; жаждал, и вы не напоили Меня;
43 был странником, и не приняли Меня; был наг, и не одели Меня; болен и в темнице, и не посетили Меня.
44 Тогда и они скажут Ему в ответ: Господи! когда мы видели Тебя алчущим, или жаждущим, или странником, или нагим, или больным, или в темнице, и не послужили Тебе?
45 Тогда скажет им в ответ: истинно говорю вам: так как вы не сделали этого одному из сих меньших, то не сделали Мне.
46 И пойдут сии в муку вечную, а праведники в жизнь вечную.
Х
The site was created by the staff of the Karelian Research Center of the Russian Academy of Sciences
You can freely use the materials of our site and share them, most importantly - indicate authorship and a link to our resource.
More about the CC BY 4.0 license
© VepKar. Open corpus of Veps and Karelian languages