Texts
Return to list
| edit | delete | Create a new
| Statistics
| ? Help
Galina Ol’kina.
Pajattua ylen äijäl himoittau
Source:
Oma mua. 2026. 30.09 (№ 38 (1828)). С. 8
Galina Ol’kina
Pajattua ylen äijäl himoittau
Livvi
New written Livvic
H yvät oman Oma Mua -lehten ruadajat! En voi syväindy azettua, azettammos teih. Kačon pyhänpiän ehtäl televiizorua myö "Privet, Andrei" programmua. Minä kačon joga nedälii tädä programmua, ga tänäpäi minun sydämen liikutti, kui soitettih kolmei vellekset, kuni šuorin kirjuttamah, sini unohtin, kui oli heijän sugunimi. No se ei ole moine vuažnoi, ku on se, kui hyö soitettih da midä pajatettih. Sinun nimeh, sen minä obratimmos Andreih, "Igrai garmon’", vai kui on suovattoin da pyhinpäivin programmu "Pesni ot vsei duši".
"Kaikkie teile hyviä, lujua tervehytty, anna kai vahingot mennäh siiriči teis. Tänäpäi minä kačoin da kuundelin teidy, teijän programmua, itkusilmis da itkun kel." Pertis ei olluh nikedä, tytär oli omassah podruškalluo seinän tuan, minul oli oma valdu anduakseh čuvstviel.
Sizärenke myö emmo peittänyh toine toižes iluo ni kyynälii. A tytär ei voi ellendiä meijän čuvstvii, ved’ myö pahas pienyössäh elostimmo da aigua vietimmö ilonke da pajonke. I muga himoittau joukkoh.
Minuu kučuttih omah Ihalmo-pajojoukkoh, ga jälles pitkiä välii kerdyi uuzi joukko, uvvet rahvas, i minul ozuttih, buitegu minä en päi heijänke pajattamah. Ivan Mihailovič, soittai, oli ylen ruadi, ved’ minä pajatan tostu partiedu, a sit parties ei ole prosto pidiäkseh, hyvin pidäy pidiäkseh, a nuoris ei kaikin sidä ellendetä. Ykisinäh nuorienke on jygei borčuijakseh. A pajattua ylen äijäl himoittau.
Sizärenke, myö kahtei pajatimmo kahtel iänel. Meidy sanottih "Vorobjovien sizärekset". A minul ei ole sizären jyttymiä iändy i minul nygöi aigu vältyi. Midä nygöi pidäy vuottua, parembua ei rodei dai nämmä vuvvet lyhetäh. I yksi kuu jiäy yheksähkymmenessäh. Meijän "vlijatel’noit" rahvas tahtottih minuh näh andua televiizorah midätähto sanomua. Minä kielin, on kedä parembua minuu, kedä panna televiizorah da raadivoh. Nimidä minus osouboidu ei ole. Ruavoin, sittäh ei suannuh eliä. Pereh meil oli suuri – viiži lastu tuatal da muamal, yhtet tytön. Aijoi pidi lähtie ruadoh. Kaikkie puutui ruadua: i stroitel’nois briguadas, i raududorogal, i souhozan peldoruadolois, dai lypsäjänny, dai zverovodannu. Poštua kannoi, konzu učastkal oli kolme sumkua joudavua, a učastkua oli viizi. Jälgi vuvven ruavoin kluubas ruadajannu, niil vuozil vie opastuin "zaočno" nelli vuottu, konzu jo lapset kazvettih da ukko työndi opastumah. Kiitos Jumalale, kui sanotah, joute ei puuttunuh olla. Nygöi täs olen juuri joute. Elän tyttärenke. Poigu-rukku aijoi kuoli, a tyttärel on kaksi lastu, jo on buabo, a poigu vie on naimattah, jo on piäl 40 vuvven.
Oi, kačo, ni huoles en ole, ku kodvu aigua meni. Prostikkua, raukat, tyhjiä, midä puuttuu kirjutin, a sousem muut mielet oldih piäs. A tyhjiä rubein duumaimah i azettua ei olluh kel. Prostikkua, raukat, hyvät rahvas, kehtannetto lugie – lugekkua, ga etto kehtanne, pangua päččih.
Minä sanon vai passibon tiele. Olgua tervehen, ozua da lykkyy teile kaikile.
