VepKar :: Texts

Texts

Return to list | edit | delete | Create a new | Statistics | ? Help

Matfian hyvä sanondu. 9.

corpus: Monuments of writing

Source:
Евангелие от Матвея на карельском языке, олонецкое наречие // СПбФ АРАН. Ф. 94. Оп. 1. Д. 206. Л.1–17 об.

Matfian hüvä ʃanondu. 9.

1 Silloi häi meni veneheſe, ihättih poikki i tuli omah linnah.
2 I ſiid tuodih hänen luo hullannuttu ſial virujaa. I nägi Jiſus uſkon heijän, i ſanoi hullannule: älä varaa, poigani! Jätäɧ ſinule räähkät ſinun.
3 I ſiid erähät kirjuniekoiſ paiſtih itſchee vaſte: tämä moitjuuw Jumalaa.
4 Nägi Jiſus ajatukſet heijän, i ſanoi: midä tuö ajattelettohese pahaa ſüdämiſ teijän?
5 Mibo on kebiemembi ſanoa: jätäh ſinule räähkät vai ſanoa: nouſe i kävele.
6 A ſaagaa tiedämäh, kui valdu on annettu inehmiſen poijale maal jättää räähkii (ſilloi ſanoi hullannuole): nouſe, ota omaſ ſia i mene kodihese.
7 I häi nouſi, otti ſian oman i lähti kodih.
8 Konsu rahvas ſen nägi, diivoindeltihese i kiitettih Jumalaa, kui oli andanut moiman vallan inehmiſile.
9 Sie lähtieſ Jiſus nägi miehen iſtumaſ poſchlinan kerävöl, nimelleh Matfian i ſanoi hänele: aſtu minule jälles. I häi nouſi i lähti hänele jälles.
10 I konsu Jiſus oli ſtolaſ hänen koiſ, ſiid tuldih äijät muitarit i rääɧkähiſet i ruvettih ſüömäh Jiſuſan i opaſtettavien kere.
11 Kui nähtih fariſejat, ſanottih hänen opaſtettavile: mintäh opaſtai teijän ſüö i juo muitariloin i räähkähiſien kere?
12 Konsu Jiſus ſen kuuli, ſanoi häi ɧeile: ei terwehet etſchitä tervehtyttäjää, a voimattomat.
13 Mengää opaſtattohese, mi ſe on: armoo tahton a ei lahjaa. En tulluh minä kutſchumah oigeii a räähkähiſii pokajanjah.
14 Silloi tuldih hänen luo opaſtettavat Iivanan i ſanottih: mintäh müö i fariſejat pühitämmö äijäl, a ſinun opaſtettavat ei pühitetä?
15 I ſanoi heile Jiſus: Voijahgo ſaivehrahvas itkiä, kuni heijän kere on naittilas? A tullah päivät, konsu otah heiſ naittilaſ i ſilloi pühitetäh.
16 Niken ei pane paikkaa uuttu ſovale kulule ſentäh kui ei paikateſ kulu rebiäiſ i ſuurembi loukku tuliſ.
17 Eigo viinaa uuttu kaata kuluih nahkuhaavoloih; jo kui muga laaitanneh, ſiid haavot halletah i viinu valuu i haavot häwitäh. A kaatah uusi viinu uusih haavoloih i mollembat täähtel lietäneh.
18 Konsu häi ſidä heile pagisi; tuli natſchalniekku, kumardeli hänele i ſanoi: tütär minun nügöi kuoli; aſtu, pane hänen päälle käsi ſinun: Kuonduu.
19 I nouſi Jiſus, lähti hänele jälles i opaſtettawat hänen.
20 Siid naine, kudamas veri valui jo 12 vuotta, läheni jällelpäi, koſkeſkoittiɧ helmah ſovan hänen.
21 Ajatteli häi: kui vai koſkeſkoitannemmoh ſobah hänen, terwehtyn.
22 Jiſus käändüi i nähten hänen ſanoi: älä varaa! tüttäreni! uſko ſinun pääſti ſinuu. I tervehtüi naine ſil tſchaaſul.
23 I konsu tuli Jiſus ſen natſchalniekan kodih i nägi ſoittajat i rahvahan kihiſemäſ.
24 Häi ſanoi heile: mengää ääreɧ. Ei kuolluh neidine a magaav. I nagrettih händü.
25 Kui raɧvas ajettu oli, meni häi, otti hänen käis i kuondui neidine.
26 I lähti ſiid wieſti kaikkee ſidä maadu müote.
27 Konsu Jiſus ſie lähti, aſtuttih hänen jälles kakſi ſogiaa, kirruttih i ſanottih: armaſta meid! Jiſus! Davidan poigu!
28 I kui tuli häi kodih, tuldih hänen luo net ſogiad i ſanoi heile Jiſus: uſkottogo tüö kui voin minä tämän aſua. Xüö ſanottih: uſkommo Hoſpodi!
29 Silloi koſkeſkoittih ſilmiɧ heijän ſanoen: uſkondaa müöte teijän lienööw teille.
30 I avavuttih ſilmät heijän. I kieldi heidü Jiſus ſanoen: katſchuat kui ni ken ei tiedäis.
31 A hüö lähtiedüü kiitettih händü kaikkee ſidä maadu müöte.
32 Lähties heijän tuodih hänen luo mieſtü, kudai oli kieletöi i uravoitſchii.
33 Kui ajettu oli kehno, pagiſemah rubei kieletöi. I diivoindeltihese rahvoes ſanoen: ei ni konsu tädä ole nähtü Israelas.
34 A fariſejat ſanottih: häi kehnoloin vanhimman kaute ajau kehnoloi.
35 I käweli Jiſus kai linnat i hierut opaſtaen keraɧmoloiſ, ſanellen tſarſtvan Jevangelii i terwehtüttäen joga voimattomuon i joga hään rahvahas.
36 Konsu nägi raɧvahan, armaſti häi heidü, kui hüö oldih ſegonuot i hüllätüt kui lambahat paimoita.
37 Silloi ſanoi häi opaſtettawile omile: leikattavaa oliſ äijü, a leikkajii vähä.
38 Sentäh pokoroikkaattohese leikkaamiſen iſändäle, kui tüöndäiſ raadajat leikkaamiſele omale.
Х

Matfian hyvä sanondu. 9.

Livvi
Old written Livvic
1 Silloi häi meni veneheh, ehättih poikki i tuli omah linnah.
2 I sit tuodih hänen luo hullannuttu sijal virujua. I nägi Jisus uskon heijän, i sanoi hullannuole: älä varua, poigani! Jätäh sinule riähkät sinun.
3 I sit erähät kirjuniekois paistih iččie vaste: tämä moittiu Jumalua.
4 Nägi Jisus ajatukset heijän i sanoi: midä työ ajattelettohes pahua sydämis teijän?
5 Mibo on kebiembi sanuo: jätäh sinule riähkät, vai sanuo: nouze i kävele.
6 A suagua tiedämäh, ku valdu on annettu inehmizen poijale mual jättiä riähkii (silloi sanoi hullannuole): nouze, ota omas sija i mene kodih.
7 I häi nouzi, otti sijan oman i lähti kodih.
8 Konzu rahvas sen nägi, diivoindeltihes i kiitettih Jumalua, kui oli andanuh moiman vallan inehmizile.
9 Sie lähties Jisus nägi miehen istumas pošlinan kerävöl, nimelleh Matfian, i sanoi hänele: astu minule jälles. I häi nouzi i lähti hänele jälles.
10 I konzu Jisus oli stolas hänen kois, sit tuldih äijät muitarit i riähkähizet i ruvettih syömäh Jisusan i opastettavien kere.
11 Kui nähtih farisejat, sanottih hänen opastettavile: mindäh opastai teijän syöy i juou muitariloin i riähkähizien kere?
12 Konzu Jisus sen kuuli, sanoi häi heile: ei tervehet ečitä tervehtyttäjiä, a voimattomat.
13 Mengiä opastuattohes, mi se on: armuo tahton, a ei lahjua. En tulluh minä kuččumah oigieloi, a riähkähizii pokajanjah.
14 Silloi tuldih hänen luo opastettavat Iivanan i sanottih: mindäh myö i farisejat pyhitämmö äijäl, a sinun opastettavat ei pyhitetä?
15 I sanoi heile Jisus: Voijahgo sajovehrahvas itkie, kuni heijän kere on naittilas? A tullah päivät, konzu otetah heis naittilas i silloi pyhitetäh.
16 Niken ei pane paikkua uuttu sovale kulule, sentäh ku ei paikates kulu rebies i suurembi loukko tulis.
17 Eigo viinua uuttu kuata kululoih nahkuhuavoloih; jo ku muga luajitanneh, sit huavot halletah i viinu valuu i huavot hävitäh. A kuatah uuzi viinu uuzih huavoloih i mollembat tiähtel lietäneh.
18 Konzu häi sidä heile pagizi; tuli načalniekku, kumardelih hänele i sanoi: tytär minun nygöi kuoli; astu, pane hänen piäle käzi sinun: Kuonduu.
19 I nouzi Jisus, lähti hänele jälles i opastettavat hänen.
20 Sit naine, kudamas veri valui jo 12 vuottu, läheni jällelpäi, koskeskoittih helmah sovan hänen.
21 Ajatteli häi: kui vai koskeskoitannemmoh sobah hänen, tervehtyn.
22 Jisus kiändyi i nähten hänen sanoi: älä varua! tyttäreni! usko sinun piästi sinuu. I tervehtyi naine sil čuasul.
23 I konzu tuli Jisus sen načalniekan kodih i nägi soittajat i rahvahan kihizemäs.
24 Häi sanoi heile: mengiä iäreh. Ei kuolluh neidine, a maguau. I nagrettih händy.
25 Ku rahvas ajettu oli, meni häi, otti hänen käis i kuondui neidine.
26 I lähti sit viesti kaikkie sidä muadu myöte.
27 Konzu Jisus sie lähti, astuttih hänen jälles kaksi sogiedu, kirruttih i sanottih: armasta meidy! Jisus! Davidan poigu!
28 I ku tuli häi kodih, tuldih hänen luo net sogiet i sanoi heile Jisus: uskottogo työ kui voin minä tämän azuo. Hyö sanottih: uskommo Hospodi!
29 Silloi koskeskoittih silmih heijän sanojen: uskondua myöte teijän lienöy teile.
30 I avavuttih silmät heijän. I kieldi heidy Jisus sanojen: kaččuot ku niken ei tiedäs.
31 A hyö lähtiettyy kiitettih händy kaikkie sidä muadu myöte.
32 Lähties heijän tuodih hänen luo miesty, kudai oli kieletöi i uravoičii.
33 Kui ajettu oli kehno, pagizemah rubei kieletöi. I diivoindeltihes rahvas sanojen: ei nikonzu tädä ole nähty Izraelas.
34 A farisejat sanottih: häi kehnoloin vahniman kauti ajau kehnoloi.
35 I käveli Jisus kai linnat i hierut opastajen kerähmölöis, sanellen carstvan Jevangelii i tervehtyttäjen joga voimattomuon i joga hiän rahvahas.
36 Konzu nägi rahvahan, armasti häi heidy, ku hyö oldih segonuot i hyllätyt kui lambahat paimoittah.
37 Silloi sanoi häi opastettavile omile: leikattavua olis äijy, a leikkuajii vähä.
38 Sentäh pokoroikkuattohes leikkuamizen ižändäle, kui työndäs ruadajat leikkuamizele omale.

Евангелие от Матфея. Глава 9.

Russian
1 Тогда Он, войдя в лодку, переправился обратно и прибыл в Свой город.
2 И вот, принесли к Нему расслабленного, положенного на постели. И, видя Иисус веру их, сказал расслабленному: дерзай, чадо! прощаются тебе грехи твои.
3 При сем некоторые из книжников сказали сами в себе: Он богохульствует.
4 Иисус же, видя помышления их, сказал: для чего вы мыслите худое в сердцах ваших?
5 ибо что легче сказать: прощаются тебе грехи, или сказать: встань и ходи?
6 Но чтобы вы знали, что Сын Человеческий имеет власть на земле прощать грехи, - тогда говорит расслабленному: встань, возьми постель твою, и иди в дом твой.
7 И он встал, взял постель свою и пошел в дом свой.
8 Народ же, видев это, удивился и прославил Бога, давшего такую власть человекам.
9 Проходя оттуда, Иисус увидел человека, сидящего у сбора пошлин, по имени Матфея, и говорит ему: следуй за Мною. И он встал и последовал за Ним.
10 И когда Иисус возлежал в доме, многие мытари и грешники пришли и возлегли с Ним и учениками Его.
11 Увидев то, фарисеи сказали ученикам Его: для чего Учитель ваш ест и пьет с мытарями и грешниками?
12 Иисус же, услышав это, сказал им: не здоровые имеют нужду во враче, но больные,
13 пойдите, научитесь, что значит: милости хочу, а не жертвы? Ибо Я пришел призвать не праведников, но грешников к покаянию.
14 Тогда приходят к Нему ученики Иоанновы и говорят: почему мы и фарисеи постимся много, а Твои ученики не постятся?
15 И сказал им Иисус: могут ли печалиться сыны чертога брачного, пока с ними жених? Но придут дни, когда отнимется у них жених, и тогда будут поститься.
16 И никто к ветхой одежде не приставляет заплаты из небеленой ткани, ибо вновь пришитое отдерет от старого, и дыра будет еще хуже.
17 Не вливают также вина молодого в мехи ветхие; а иначе прорываются мехи, и вино вытекает, и мехи пропадают, но вино молодое вливают в новые мехи, и сберегается то и другое.
18 Когда Он говорил им сие, подошел к Нему некоторый начальник и, кланяясь Ему, говорил: дочь моя теперь умирает; но приди, возложи на нее руку Твою, и она будет жива.
19 И встав, Иисус пошел за ним, и ученики Его.
20 И вот, женщина, двенадцать лет страдавшая кровотечением, подойдя сзади, прикоснулась к краю одежды Его,
21 ибо она говорила сама в себе: если только прикоснусь к одежде Его, выздоровею.
22 Иисус же, обратившись и увидев ее, сказал: дерзай, дщерь! вера твоя спасла тебя. Женщина с того часа стала здорова.
23 И когда пришел Иисус в дом начальника и увидел свирельщиков и народ в смятении,
24 сказал им: выйдите вон, ибо не умерла девица, но спит. И смеялись над Ним.
25 Когда же народ был выслан, Он, войдя, взял ее за руку, и девица встала.
26 И разнесся слух о сем по всей земле той.
27 Когда Иисус шел оттуда, за Ним следовали двое слепых и кричали: помилуй нас, Иисус, сын Давидов!
28 Когда же Он пришел в дом, слепые приступили к Нему. И говорит им Иисус: веруете ли, что Я могу это сделать? Они говорят Ему: ей, Господи!
29 Тогда Он коснулся глаз их и сказал: по вере вашей да будет вам.
30 И открылись глаза их; и Иисус строго сказал им: смотрите, чтобы никто не узнал.
31 А они, выйдя, разгласили о Нем по всей земле той.
32 Когда же те выходили, то привели к Нему человека немого бесноватого.
33 И когда бес был изгнан, немой стал говорить. И народ, удивляясь, говорил: никогда не бывало такого явления в Израиле.
34 А фарисеи говорили: Он изгоняет бесов силою князя бесовского.
35 И ходил Иисус по всем городам и селениям, уча в синагогах их, проповедуя Евангелие Царствия и исцеляя всякую болезнь и всякую немощь в людях.
36 Видя толпы народа, Он сжалился над ними, что они были изнурены и рассеяны, как овцы, не имеющие пастыря.
37 Тогда говорит ученикам Своим: жатвы много, а делателей мало;
38 итак молите Господина жатвы, чтобы выслал делателей на жатву Свою.
Х
The site was created by the staff of the Karelian Research Center of the Russian Academy of Sciences
You can freely use the materials of our site and share them, most importantly - indicate authorship and a link to our resource.
More about the CC BY 4.0 license
© VepKar. Open corpus of Veps and Karelian languages