VepKar :: Texts

Texts

Return to list | edit | delete | Create a new | Statistics | ? Help

Matfian hyvä sanondu. 14.

corpus: Monuments of writing

Source:
Евангелие от Матвея на карельском языке, олонецкое наречие // СПбФ АРАН. Ф. 94. Оп. 1. Д. 206. Л.1–17 об.

Matfian hüvä ʃanondu. 14.

1 Sil aijal kuuli Irodu neljän vanhin Jiſuſah nähte.
2 I ſanoi omile orjile: netſche on Jivan Ristii: häi kuondui kuolioiſ i ſen täɧ kummat ollah häneſ.
3 I otti Irodu Jivanan, ſidoi hänen i pani türmäh oman vellen Filipan naiſen Irodiadan täɧ.
4 Sentäɧte kui Jivan hänele oli ſanonut: ei ſovi ſinule pidää händü.
5 Taɧtoi hänen tappaa a varai raɧvaſtu ſentäɧ kui piettih händü piettih prorokkan.
6 A Irodan roindu päivän kargai Irodiadan tütär keſkel, i mieldü müöte oli Irodale.
7 Sen täɧ häi jääkſindän kere toivotti hänele andaa, midä kui pakinnoov.
8 A häi oman emän nevvotuſtu müöte ſanoi: anna minule täh juvval Iivanan riſtiän pää.
9 Pahal mielin oli tſaari; a jääkſindän i gostien täɧ käſki hänele andaa.
10 I tüönſi türmäh leikkaamah Jivanan päädü.
11 I tuodih hänen pää juvval i annettih neidiſele; a häi wei ſen omale emäle.
12 I tuldih hänen opaſtettavat, otettih hänen hibiu i pandih maah i mendih i ſanottih Jiſuſale.
13 Konsu Jiſus ſen kuuli, lähti häi ſie ääreh venehel ükſin elämättömäɧ ſiaɧ, kui raɧvas ſen kuuli, lähtiettih hüö linnoiſ jallai hänen jälleſ.
14 I lähtehüü nägi Jiſus äijän raɧvahan, armaſti heidü i tervehtytti heijän voimattomat.
15 Ildu puoleh tuldih hänen opaſtettavat hänen luo i ſanottih: tühjä on tämä ſia i aigu jo müöhäine; laſke raɧvas, kui hüö mendäſ hieruloiɧ i oſteltaſ itſcheleɧ ſüömiſtü.
16 A Jiſus ſanoi heile: ei midä heile lähtiä, andaatto heile ſüüä.
17 A hüö ſanottih hänele: ei ole meil tää enembää vai kui viiſ leibää i kakſi kalaa.
18 Häi ſanoi: Tuogaa minule net tänne.
19 I käſki raɧvahale iſtuakſeh nurmele, i otti 5 leibää i 2 kalaa, katſcɧahti taivaɧaſe, blaɧoſlovi, i katkai i andoi leivät opaſtettavile, a opaſtettavat raɧvahale.
20 I ſüödih kai i külläſtüttih: i kerättiɧ jäänüöt palaſet 12 virſchih.
21 A ſüöjii oli viideh tuhandeh ſai, eräs naiſii i lapſii.
22 I ſil kerdaa käſki Jiſus omii opaſtettawii mennä veneheſe i tüöndüä ennen händü toiſele puolele, kuni häi laſkoov raɧvahan.
23 I kui häi oli laſkenut raɧvahan, nouſi häi mäele ükſin molimahase, i jäi illal ſinne ükſin.
24 Sil aijal veneh oli jo keſki merel i häilüi aldoloiſ, ſentäɧ kui tuuli vaſteine oli.
25 Huondeſ puolen tuli Jiſus heijän luo merdü müöte.
26 Konsu opaſtettavat händü nähtiɧ kävelemäſ merdü müöte, pölläſtüttiɧ hüö i ſanottih: netſche blaaſnittaah i varavukſeſ huikattih.
27 A Jiſus ſil kerdaa ſanoi heile, uroſtakkaattohese! minä olen, älgää varakkaa!
28 I vaſtah ſanoi hänele Pedri: Hoſpodi! Kui ſinä ollet, ſid käſke minule tulla ſinun luo vettü müöte.
29 Häi ſanoi: tule – i lähti Pedri veneheſ, aſtui vettü müöte, i taɧtoi mennä Jiſuſan luo.
30 Kui häi nägi tobian tuulen, pölläſtyi häi, rubei uppoomaɧ i huikkai: Hoſpodi! pääſtä minuu!
31 Silkerdaa Jiſus oijendi käen, tavoitti hänen i ſanoi hänele: ebäuſkoine! min varaat?
32 I konsu hüö noſtiɧ veneheſe, ſid tüüniſtüi.
33 A net, kudamat veneheſ oldih, tuldih, kumardettihese hänele i ſanottih: todeh ſinä olet Jumalan poigu.
34 I poikki merdüü tuldih Geneſarietan maah.
35 I kui ſen ſian eläjät händü tunnuſtettiɧ, tüönnettih hüö kaikkee ſidä maadu müöte ɧäneſ vieſti i tuodih hänen luo kaikkii voimattomii.
36 I pokoroittihese hänele: vai kui laſkiſ koſkettamahese helmah ſovan hänen, i kudamat koſkeſkoitettihese, terwehtyttiɧ.
Х

Matfian hyvä sanondu. 14.

Livvi
Old written Livvic
1 Sil aijal kuuli Irodu nellän vahnin Jisusah nähte.
2 I sanoi omile orjile: neče on Iivan Ristii: häi kuondui kuolijois i sentäh kummat ollah hänes.
3 I otti Irodu Iivanan, sidoi hänen i pani tyrmäh oman vellen Filipan naizen Irodiadan täh.
4 Sentähte ku Iivan hänele oli sanonuh: ei sovi sinule pidiä händy.
5 Tahtoi hänen tappua, a varai rahvastu sentäh ku piettih händy piettih prorokkannu.
6 A Irodan roindupäivän kargai Irodiadan tytär keskel, i mieldy myöte oli Irodale.
7 Sentäh häi jiäksindän kere toivotti hänele andua, midä ku pakinnou.
8 A häi oman emän nevvotustu myöte sanoi: anna minule täh juvval Iivanan ristäjän piä.
9 Pahal mielin oli cuari; a jiäksindän i gostien täh käski hänele andua.
10 I työndi tyrmäh leikkuamah Iivanan piädy.
11 I tuodih hänen piä juvval i annettih neidizele; a häi vei sen omale emäle.
12 I tuldih hänen opastettavat, otettih hänen hibju i pandih muah i mendih i sanottih Jisusale.
13 Konzu Jisus sen kuuli, lähti häi sie iäreh venehel yksin elämättömäh sijah, ku rahvas sen kuuli, lähtiettih hyö linnois jallai hänen jälles.
14 I lähtehyy nägi Jisus äijän rahvahan, armasti heidy i tervehtytti heijän voimattomat.
15 Ildupuoleh tuldih hänen opastettavat hänen luo i sanottih: tyhjy on tämä sija i aigu jo myöhäine; laske rahvas, ku hyö mendäs hieruloih i osteltas ičelleh syömisty.
16 A Jisus sanoi heile: ei midä heile lähtie, anduatto heile syvvä.
17 A hyö sanottih hänele: ei ole meil tiä enämbiä vai kui viizi leibiä i kaksi kalua.
18 Häi sanoi: Tuogua minule net tänne.
19 I käski rahvahale istuokseh nurmele, i otti 5 leibiä i 2 kalua, kačahtih taivahah, blahoslovi, i katkai i andoi leivät opastettavile, a opastettavat rahvahale.
20 I syödih kai i kyllästyttih: i kerättih jiännyöt palazet 12 virših.
21 A syöjii oli viideh tuhandeh sai, eräs naizii i lapsii.
22 I sil kerdua käski Jisus omii opastettavii mennä veneheh i työndiä ennen händy toizele puolele, kuni häi laskou rahvahan.
23 I ku häi oli laskenuh rahvahan, nouzi häi mäile yksin molimahes, i jäi illal sinne yksin.
24 Sil aijal veneh oli jo keski merel i häilyi aldolois, sentäh ku tuuli vastaine oli.
25 Huondes puoleh tuli Jisus heijän luo merdy myöte.
26 Konzu opastettavat händy nähtih kävelemäs merdy myöte, pöllästyttih hyö i sanottih: neče bluaznittah i varavuksis huikattih.
27 A Jisus sil kerdua sanoi heile, urostakkuattohes! minä olen, älgiä varakkua!
28 I vastah sanoi hänele Pedri: Hospodi! Ku sinä ollet, sit käske minule tulla sinun luo vetty myöte.
29 Häi sanoi: tule – i lähti Pedri venehes, astui vetty myöte, i tahtoi mennä Jisusan luo.
30 Ku häi nägi tobjan tuulen, pöllästyi häi, rubei uppuomah i huikkai: Hospodi! piästä minuu!
31 Sil kerdua Jisus oijendi käin, tavoitti hänen i sanoi hänele: ebäuskoine! min varuat?
32 I konzu hyö nostih veneheh, sit tyynistyi.
33 A net, kudamat venehes oldih, tuldih, kumardettihes hänele i sanottih: todeh sinä olet Jumalan poigu.
34 I poikki merdy tuldih Genesarietan muah.
35 I ku sen sijan eläjät händy tunnustettih, työnnettih hyö kaikkie sidä muadu myöte hänes viesti i tuodih hänen luo kaikkii voimattomii.
36 I pokoroittihes hänele: vai ku laskis koskettamahes helmah sovan hänen, i kudamat koskeskoitettihes, tervehtyttih.

Евангелие от Матфея. Глава 14.

Russian
1 В то время Ирод четвертовластник услышал молву об Иисусе
2 и сказал служащим при нем: это Иоанн Креститель; он воскрес из мертвых, и потому чудеса делаются им.
3 Ибо Ирод, взяв Иоанна, связал его и посадил в темницу за Иродиаду, жену Филиппа, брата своего,
4 потому что Иоанн говорил ему: не должно тебе иметь ее.
5 И хотел убить его, но боялся народа, потому что его почитали за пророка.
6 Во время же празднования дня рождения Ирода дочь Иродиады плясала перед собранием и угодила Ироду,
7 посему он с клятвою обещал ей дать, чего она ни попросит.
8 Она же, по наущению матери своей, сказала: дай мне здесь на блюде голову Иоанна Крестителя.
9 И опечалился царь, но, ради клятвы и возлежащих с ним, повелел дать ей,
10 и послал отсечь Иоанну голову в темнице.
11 И принесли голову его на блюде и дали девице, а она отнесла матери своей.
12 Ученики же его, придя, взяли тело его и погребли его; и пошли, возвестили Иисусу.
13 И, услышав, Иисус удалился оттуда на лодке в пустынное место один; а народ, услышав о том, пошел за Ним из городов пешком.
14 И, выйдя, Иисус увидел множество людей и сжалился над ними, и исцелил больных их.
15 Когда же настал вечер, приступили к Нему ученики Его и сказали: место здесь пустынное и время уже позднее; отпусти народ, чтобы они пошли в селения и купили себе пищи.
16 Но Иисус сказал им: не нужно им идти, вы дайте им есть.
17 Они же говорят Ему: у нас здесь только пять хлебов и две рыбы.
18 Он сказал: принесите их Мне сюда.
19 И велел народу возлечь на траву и, взяв пять хлебов и две рыбы, воззрел на небо, благословил и, преломив, дал хлебы ученикам, а ученики народу.
20 И ели все и насытились; и набрали оставшихся кусков двенадцать коробов полных;
21 а евших было около пяти тысяч человек, кроме женщин и детей.
22 И тотчас понудил Иисус учеников Своих войти в лодку и отправиться прежде Его на другую сторону, пока Он отпустит народ.
23 И, отпустив народ, Он взошел на гору помолиться наедине; и вечером оставался там один.
24 А лодка была уже на средине моря, и ее било волнами, потому что ветер был противный.
25 В четвертую же стражу ночи пошел к ним Иисус, идя по морю.
26 И ученики, увидев Его идущего по морю, встревожились и говорили: это призрак; и от страха вскричали.
27 Но Иисус тотчас заговорил с ними и сказал: ободритесь; это Я, не бойтесь.
28 Петр сказал Ему в ответ: Господи! если это Ты, повели мне прийти к Тебе по воде.
29 Он же сказал: иди. И, выйдя из лодки, Петр пошел по воде, чтобы подойти к Иисусу,
30 но, видя сильный ветер, испугался и, начав утопать, закричал: Господи! спаси меня.
31 Иисус тотчас простер руку, поддержал его и говорит ему: маловерный! зачем ты усомнился?
32 И, когда вошли они в лодку, ветер утих.
33 Бывшие же в лодке подошли, поклонились Ему и сказали: истинно Ты Сын Божий.
34 И, переправившись, прибыли в землю Геннисаретскую.
35 Жители того места, узнав Его, послали во всю окрестность ту и принесли к Нему всех больных,
36 и просили Его, чтобы только прикоснуться к краю одежды Его; и которые прикасались, исцелялись.
Х
The site was created by the staff of the Karelian Research Center of the Russian Academy of Sciences
You can freely use the materials of our site and share them, most importantly - indicate authorship and a link to our resource.
More about the CC BY 4.0 license
© VepKar. Open corpus of Veps and Karelian languages