VepKar :: Texts

Texts

Return to list | edit | delete | Create a new | Statistics | ? Help

Matfian hyvä sanondu. 16.

corpus: Monuments of writing

Source:
Евангелие от Матвея на карельском языке, олонецкое наречие // СПбФ АРАН. Ф. 94. Оп. 1. Д. 206. Л.1–17 об.

Matfian hüvä ʃanondu. 16.

1 I tuldih hänen luo fariſejat i ſaddukejat i oppien pakittih hänel tunnuſtu taiwahaſ oſottaa heile.
2 A häi vaſtah ſanoi heile: illal tüö ſanotto: poudu lienööv; ruſkottaav taiwaſ.
3 I huondekſel: tänäpäi lienööv vihmu, ſugahil on taiwas. Itſchen kauniſtajat! taivahan nävön maltatto eroittaa, a aigoin tunnukſii etto voi ellendää?
4 Ounas i huoritſchii rodu tunnuſtu etſchiiv, a tunnus hänele ei andajeh vai tunnus Jonan prorokan! I häi jätti heijät i ſie lähti.
5 I kui hänen opaſtettavat toiſele puolele mendih, unohtettih hüö ottaa leibii.
6 Jiſus ſanoi heile: katſchoatto i vardeikaattohese fariſejoin i ſaddukejoin hapatuxeſ.
7 A hüö ajateldihese: ſe on, kui emmo leibii ottannuh.
8 Konsu Jiſus ſen ellendi, ſanoi häi heile: midä ajattelettoɧese vähäuſkoliſet, kui leibii etto ottanuɧ?
9 Viego etto tüö ellendä i etto muſta viittä tuhatta leibää viielle tuhandele i min vaſtah virſchii otitto?
10 Eigo ſeitſchee leibää neljäle tuhandele i min vaſtah virſchii otitto?
11 Kui tüö etto ellendä, kui en leibih nähte paiſſunnuɧ teile, konsu käſkin teidü vardejakſeh fariſejoin i ſaddukejoin hapatukſeſ?
12 Silloi ellendettih, kui häi pagiſi vardeijakſeh ei leiwän ɧapatukſeſ a fariſeijoin i ſaddukejoin opaſtukſeſ.
13 Konsu Jiſus tuli Keſarian Filipan maah, küſüi häi omil opaſtettawil ſanoen: kekſe minuu, inehmiſen poigaa ſanotah olevan?
14 Hüö ſanottih: erähät Riſtiäkſe Iivanakſe; erähät Iljakſe, a erähät Jeremiakſe libo ühtekſe prorokoiſ.
15 Sanoi heile Jiſus: a tüö kekſe minuu ſanotto?
16 Vaſtai Simon Pedri i ſanoi: Sinä olet Chriſtos, elävän Jumalan poigu.
17 Silloi Jiſus vaſtah ſanoi hänele: oſav olet ſinä Simon Jonan poigu! ſentäɧ kui ei hibiu eigo veri oſutannuh ſen ſinule, a minun taatto, kudai on taivahil.
18 Sanon minä teile: ſinä olet Pedri, i tämän kiven päälle aſun minä kirikön minun i aavun verejät ei oteta valdaa häneſ.
19 I annan ſinun päälle taivahaliſen tſarſtvan avaimet, i kudaman ſivonet maan päälle, lienööv ſivottu taivahil; i kudaman keritännet maal, lienööv keritettü taiwahil.
20 Silloi kieldi Jiſus opaſtettawii omii, kui nikelle ei ſanottaſ, mi tämä on Chriſtos.
21 Siid ajaſ ſavedi Jiſus ſanella opaſtettawile omile, kui hänen pidää mennä Jeruſalimah i äijy tirpaa vanhimmiſ i ülimmäiſiſ pappiloiſ i kirjuniekoiſ i tapettunnu olla i kolmandennu päivännü kuondua.
22 I otti hänen Pedri lappiah: rubei vaſtakſin pagiſemah hänen kere ſanoen: kaitſche Jumal! ei liene ſinule muga!
23 A häi käändüi i ſanoi Pedrile: mene minuſ ääreh ſatana; keſkuſtat minun, kui ſinä et ajattele, kudai on Jumalan adжu a ei inehmiſen.
24 Silloin ſanoi Jiſus opaſtettawille omille: ken tahtonoow minun jälles tulla, hülläkkäh itſcheh, ottaah oman riſtan i minun jälleſ tulgah.
25 Ken tahtonoov hengen oman vardeija, ſe hävittääv hänen, a ken hävitännööv oman hengen minun täɧ, ſe löydääw hänen.
26 Mittuine on ſaaliſ inehmiſele, hoſ kaiken ilman ſaannoow, a oman hengen hävitännööw? libo müttuman luonaſtukſen andaaw inehminen oman hengen taatſchi?
27 Tuloov inehmiſen poigu oman iſän kiitokſes omien angeliloin kere i ſilloi häi taſaaw jogahiſele hänen adжoi müöte.
28 Todeh ſanon teile: ollah erähät täſ ſeiſoiſ, kudamat ei lietäne kuolemah, kuni nähtäh inehmiſen poigaa tulemaſ omaſ tſarſtvaſ.
Х

Matfian hyvä sanondu. 16.

Livvi
Old written Livvic
1 I tuldih hänen luo farisejat i saddukejat i oppijen pakittih hänel tunnustu taivahas ozuttua heile.
2 A häi vastah sanoi heile: illal työ sanotto: poudu lienöy; ruskottau taivas.
3 I huondeksel: tänäpäi lienöy vihmu, sugahil on taivas. Ičenkaunistajat! taivahan nävön maltatto eroittua, a aigoin tunnuksii etto voi ellendiä?
4 Ounas i huoriččii rodu, tunnustu eččiy, a tunnus hänele ei andai, vai tunnus Jonan prorokan! I häi jätti heijät i sie lähti.
5 I kui hänen opastettavat toizele puolele mendih, unohtettih hyö ottua leibii.
6 Jisus sanoi heile: kaččuotto i vardoikuattohes farisejoin i saddukejoin hapatukses.
7 A hyö ajateltihes: se on, ku emmo leibii ottanuh.
8 Konzu Jisus sen ellendi, sanoi häi heile: midä ajattelettohes vähäuskollizet, ku leibii etto ottannuh?
9 Viego etto työ ellendä i etto musta viitty tuhattu leibiä viijele tuhandele, i min vastah viršii otitto?
10 Eigo seičče leibiä nelläle tuhandele i min vastah viršii otitto?
11 Kui työ etto ellendä, ku en leibih nähte paissuh teile, konzu käskin teidy vardojakseh farisejoin i saddukejoin hapatukses?
12 Silloi ellendettih, ku häi pagizi vardoijakseh ei leivän hapatukses, a fariseijoin i saddukejoin opastukses.
13 Konzu Jisus tuli Kesarian Filipan muah, kyzyi häi omil opastettavil sanojen: kenekse minuu, inehmizen poigua, sanotah olijannu?
14 Hyö sanottih: erähät Ristijäkse Iivanakse; erähät Iljakse, a erähät Jeremiakse libo yhtekse prorokois.
15 Sanoi heile Jisus: a työ kenekse minuu sanotto?
16 Vastai Simon Pedri i sanoi: Sinä olet Hristos, elävän Jumalan poigu.
17 Silloi Jisus vastah sanoi hänele: ozavu olet sinä Simon Jonan poigu! sentäh kui ei hibju eigo veri ozutannuh sen sinule, a minun tuatto, kudai on taivahil.
18 Sanon minä teile: sinä olet Pedri, i tämän kiven piäle azun minä kirikön minun, i uavun veriät ei oteta valdua hänes.
19 I annan sinun piäle taivahallizen carstvan avaimet, i kudaman sidonet muan piäle, lienöy sivottu taivahil; i kudaman keritännet mual, lienöy keritetty taivahil.
20 Silloi kieldi Jisus opastettavii omii, ku nikelle ei sanottas, mi tämä on Hristos.
21 Sit ajas zavedi Jisus sanella opastettavile omile, ku hänen pidäy mennä Jerusalimah i äijy tirpua vahnimis i ylimäizis pappilois i kirjuniekois i tapetunnu olla i kolmandennu päivänny kuonduo.
22 I otti hänen Pedri lappieh: rubei vastaksin pagizemah hänen kere sanojen: kaiče Jumal! ei liene sinule muga!
23 A häi kiändyi i sanoi Pedrile: mene minus iäreh satana; keskustat minun, ku sinä et ajattele, kudai on Jumalan azii, a ei inehmizen.
24 Silloin sanoi Jisus opastettavile omile: ken tahtonou minun jälles tulla, hylläkkäh iččeh, ottuah oman ristan i minun jälles tulgah.
25 Ken tahtonou hengen oman vardoija, se hävittäy hänen, a ken hävitännöy oman hengen minun täh, se löydäy hänen.
26 Mittuine on sualis inehmizele, hos kaiken ilman suannou, a oman hengen hävitännöy? libo mittuman lunnastuksen andau inehmine oman hengen tuači?
27 Tulou inehmizen poigu oman ižän kiitokses omien angeliloin kere i silloi häi tazuau jogahizele hänen azieloi myöte.
28 Todeh sanon teile: ollah erähät täs seizojis, kudamat ei lietäne kuolemah, kuni nähtäh inehmizen poigua tulemas omas carstvas.

Евангелие от Матфея. Глава 16.

Russian
1 И приступили фарисеи и саддукеи и, искушая Его, просили показать им знамение с неба.
2 Он же сказал им в ответ: вечером вы говорите: будет ведро, потому что небо красно;
3 и поутру: сегодня ненастье, потому что небо багрово. Лицемеры! различать лице неба вы умеете, а знамений времен не можете.
4 Род лукавый и прелюбодейный знамения ищет, и знамение не дастся ему, кроме знамения Ионы пророка. И, оставив их, отошел.
5 Переправившись на другую сторону, ученики Его забыли взять хлебов.
6 Иисус сказал им: смотрите, берегитесь закваски фарисейской и саддукейской.
7 Они же помышляли в себе и говорили: это значит, что хлебов мы не взяли.
8 Уразумев то, Иисус сказал им: что помышляете в себе, маловерные, что хлебов не взяли?
9 Еще ли не понимаете и не помните о пяти хлебах на пять тысяч человек, и сколько коробов вы набрали?
10 ни о семи хлебах на четыре тысячи, и сколько корзин вы набрали?
11 как не разумеете, что не о хлебе сказал Я вам: берегитесь закваски фарисейской и саддукейской?
12 Тогда они поняли, что Он говорил им беречься не закваски хлебной, но учения фарисейского и саддукейского.
13 Придя же в страны Кесарии Филипповой, Иисус спрашивал учеников Своих: за кого люди почитают Меня, Сына Человеческого?
14 Они сказали: одни за Иоанна Крестителя, другие за Илию, а иные за Иеремию, или за одного из пророков.
15 Он говорит им: а вы за кого почитаете Меня?
16 Симон же Петр, отвечая, сказал: Ты - Христос, Сын Бога Живаго.
17 Тогда Иисус сказал ему в ответ: блажен ты, Симон, сын Ионин, потому что не плоть и кровь открыли тебе это, но Отец Мой, Сущий на небесах;
18 и Я говорю тебе: ты - Петр, и на сем камне Я создам Церковь Мою, и врата ада не одолеют ее;
19 и дам тебе ключи Царства Небесного: и что свяжешь на земле, то будет связано на небесах, и что разрешишь на земле, то будет разрешено на небесах.
20 Тогда Иисус запретил ученикам Своим, чтобы никому не сказывали, что Он есть Иисус Христос.
21 С того времени Иисус начал открывать ученикам Своим, что Ему должно идти в Иерусалим и много пострадать от старейшин и первосвященников и книжников, и быть убиту, и в третий день воскреснуть.
22 И, отозвав Его, Петр начал прекословить Ему: будь милостив к Себе, Господи! да не будет этого с Тобою!
23 Он же, обратившись, сказал Петру: отойди от Меня, сатана! ты Мне соблазн! потому что думаешь не о том, что Божие, но что человеческое.
24 Тогда Иисус сказал ученикам Своим: если кто хочет идти за Мною, отвергнись себя, и возьми крест свой, и следуй за Мною,
25 ибо кто хочет душу свою сберечь, тот потеряет ее, а кто потеряет душу свою ради Меня, тот обретет ее;
26 какая польза человеку, если он приобретет весь мир, а душе своей повредит? или какой выкуп даст человек за душу свою?
27 ибо приидет Сын Человеческий во славе Отца Своего с Ангелами Своими и тогда воздаст каждому по делам его.
28 Истинно говорю вам: есть некоторые из стоящих здесь, которые не вкусят смерти, как уже увидят Сына Человеческого, грядущего в Царствии Своем.
Х
The site was created by the staff of the Karelian Research Center of the Russian Academy of Sciences
You can freely use the materials of our site and share them, most importantly - indicate authorship and a link to our resource.
More about the CC BY 4.0 license
© VepKar. Open corpus of Veps and Karelian languages