ВепКар :: Леммы

Леммы

Вернуться к списку | удалить | редактировать

toko

язык: карельский: ливвиковское наречие

часть речи: частица

омонимы: toko (союз сочинительный)

Диктор
Мичурова Надежда Викторовна
1985 г.р.
место рождения: Олонец, Олонецкий р-н, Республика Карелия

1 значение

  • русский: ну и

Примеры (53)

лучший отличный хороший плохой

1. [Ženihöi toko ei omal nimel sanottu.
[Сватов (‘женихов’), как правило, не называют своим именем. (Kui enne svuad’bua piättih. Tuttavundu. Kozičendu)
2. Sit toko kävüimmö nuatale, da ül’en pienennü kävüimmö: ni sowdua vie emmo voi da ni midä.
И всегда ходили рыбачить неводом, очень маленькими мы ходили рыбачить: ни грести ещё не умели и ничего делать не могли. (Minä olen rodinuh Čil’miel’e)
3. Mul aigua ajetah sarail, dai sit svuad’boveh ajettih kai sarail hebo, a meidü, venčuniekkoi, se vie vähäine tieduittih, štobi rodizih elaigu se bohatembi, onnuako, a en tiijä mikse sidä, minä sidä tiedua en tiijä, mikse hüö, a toko tahnuoh ajettih.

В другое время едут на сарай, да и весь свадебный поезд заезжает на сарай, а нам, обвенчанным, ещё немного колдовали, чтобы жилось богаче, наверно, я этого колдовства не знаю, зачем это они так [делают], но только во двор заехали.
(Endine svuad’bo. N’eičutkülü)
4. Ukko, Vas’a d’uow maiduo, dai minul d’uotetah, dai minä d’uon, tahnutpordahil maiduo d’uotettih ezmäizikse, vähäizin, nu kerdua kolme pidi rüpätä, toko kerras.

Муж, Вася, пьёт молоко, да меня поят, и я пью: первым делом на лестнице, ведущей со двора в сени, поят молоком, помалу поят: раза три надо отпить, но только сразу.
(Endine svuad’bo. N’eičutkülü)
5. Omal perehel meni: buat’uškal paidu da druškuspaltin, küvül – paidu da druškuspaltin, n’eveskäl – pluat’t’u da räččin, muatuškal – pluat’t’u da räččin, sid vie pidi n’eičukal, n’eičukku oli d’o tobd’u, hänel pluat’t’u, nu hänel aršinua kuuzi, ei pidänüh kümmendü, a toizih pluat’t’oih pidi kümmene aršinua toko pluat’t’ah.

Для своей [будущей] семьи пошло: батюшке – рубашка и лента (‘холст для дружка’); деверю – рубашка и лента дружка; невестке – платье и сорочка; матушке – платье и сорочка; да девочке надо было платье, хотя она была небольшая, на её платье шесть аршин, десяти не надо было, а на платье других по десять аршин.
(Endine svuad’bo. Lahjat)