Леммы

Вернуться к списку | удалить | редактировать

puata

язык: карельский: собственно карельское наречие

часть речи: глагол


1 значение

  • русский: уйти, убежать, сбежать

Примеры (131)

лучший отличный хороший плохой

1. Midä myöten i rubien aloillah jumalua kumardelomah, žentäh kuinbi miula häneštä nikonža ei erota, i puata eruočemis’t’a, halgiemis’t’a i kaikkie eišovinduo.
почему и буду Бога молить непрестанно, чтоб мне от нея никогда не отступать, и бегать раздоров, расколов и всякаго несогласия. (Переводъ нѣкоторыхъ молитвъ и сокращеннаго катихизиса на Корельскїй языкъ. Perevod sokraščénnago katihísisa)
2. Opaštau hengellä tunnuštua, i kielellä mainita vain yhtä jumalua, händä yhtä kaikkieh parahittuan šuvata i kuunnella, i hänen piällä uššalduačeta: i žentäh kuin vain voit puata eijumalutta, i äijiäjumalutta, tyhjällä vieruičendua, halgiendua i eruondua vierošta, niin že šuurekši iččiedä panomis’t’a, oman piällä mielen uššolduačomis’t’a, oman ili toizien viän piällä ili elon piällä, a ei mieldä pidiä jumalan kačondah.
Учит сердцем признавать, и устами исповедовать единаго токмо Бога, Его единаго паче всего любить и почитать, и на него единаго уповать, и потому всемерно убегать безбожия, многобожия, волшебства, суеверия, ересей и расколов, также высокоумия, чтоб надеяться на свои выдумки, на свою, или на других силу, или богатство, не радя о промысле Божием. (Переводъ нѣкоторыхъ молитвъ и сокращеннаго катихизиса на Корельскїй языкъ. Perevod sokraščénnago katihísisa)
3. I žentäh pidäy puata joudomis’t’a, a olla šuvaččijana ruavon, žentäh, mintäh ruavon tuačči ei mi iččiedä i kodilazie šyöttiä, no i keyhillä andua, voima.
И для того надлежит убегать праздности, а быть трудолюбивым. Ибо чрез труд не только себя и домашних можно в довольстве содержать, но и бедных снабдить. (Переводъ нѣкоторыхъ молитвъ и сокращеннаго катихизиса на Корельскїй языкъ. Perevod sokraščénnago katihísisa)
4. Melentjevin šanojen mukah, venäläiset opaštajat pantih ovet kiini, ka hyö poikien kera puattih tuntiloilta ikkunan kautti. (Kalevalan muan lapši Viktor Melentjev)
5. Šemmon’i šе ol’i, ei sitä ollun, ken tuaš parempaiseh, ta kem pahempah, ta ken kuinki, napr’im’er, mie muissan, kum meilä muamo, kum myö vanhempain’i ol’in tytär, ka kuj jättäy, puolenkymmentä, jo jättäy n’iitä, ta s’iitä n’iitä jiämmä n’änččimäh, tä hänellä pitäy vain kävellä, nuotilla kävelöy, ta vopše joka paikašša, tuattuo še meilä äijänkö kot’ih tulettel’i, kun aivam piti olla t’ienašša, ku pereh ol’i šuuri, ta yksinäh ol’i t’ienašša, a no n’iinkun tu..., s’iitä ku jättäy šinne, mejät pirt’t’ih, tošijanki kun kačomma, kačomma sielä, ta kun vielä himottau, n’i juošša ta šiitä jo loppusella pannah lukku ovih ta lukun tua kaikki, ta jott emmä paken’iis n’änčät, a kun konša pakenemma, n’i el’i olemma šielä uinon, tuuvittel..., olemma šikäl’i, jotta lapš ol’ lentän kätkyöštä, kun itköy, ta lattiella makuau lapši, ta s’iinä i n’än’čät makuamma, vai ku yöllä muamo nuotalta tulou n’i n’iitä, še..., šemmosie n’iän’čint’ie, a vot še ol’ eri liäkärin kohta, jotta kui jesl’i, napr’im’er, mitä kipey..., kipeyvy(i)t ta s’itä ta kipey(vyit), no t’ietäjie ečittih, ta tuošša kaikki, kylyvettä käytettih sielä. (Kuin ennen lapšie kašvatettih)

словоформы (246)

p|uata [akene]