1.
(1958), "Sarnoičii Perttunen T.A.", "Sarnoičii Hämälainen J.I", "Karjalaine neižne" (1961), "Sauvojad" (diptih, 1961—1964), "Muzikantegii Gel'mer-Rainer Sinisalo?!"(1965), "Sirkka", serii "Meiden Ühtenaiganik" (1969), "Jasinskijan lekarin modkuva" (1969), "J.Panijev" (1976), "Ohjandai K.Nuotio" (1968—1986), "Ragnar Russo" (1984), "Ohjandai V.Eufer" (1986), "Maša Svetlova" (1986), "Toivo Antikainen", "Edvard G'ulling", "Kirjutai Pekka Pertu" (1991—1995), "Suomalaine kirjutai Markku Nieminen" (1993) i toižed.
(1958), "Сказительница Перттунен Т.А.", "Сказительница Хямялайнен Е.И.", "Карельская девушка" (1961), "Строители" (диптих, 1961—1964), "Композитор Г.Синисало" (1965), "Сиркка", серия "Наш Современник" (1969), "Портрет врача Ясинского" (1969), "Е.Паниев" (1976), "Режиссёр К.Нуотио" (1968—1986), "Рагнар Русско" (1984), "Режиссёр В.Эуфер" (1986), "Маша Светлова" (1986), "Тойво Антикайнен", "Эдвард Гюллинг", "Писатель Пекка Перту" (1991—1995), "Финский писатель Маркку Ниэминен" (1993) и другие.
(Langinen Leo Fomič)
|
5.
Baletan s’užetas muzikantegii, kactes Čaikovskijan da Glazunovan klassikoiden tradicijoihe, rohktas ühtenzoiti "Sampos" sen, mi oli tipiline klassikoile, rahvahaližen ičeladuižudenke, sen abul baletan pärol’ om omištadud epižele augole.
В драматургическом решении балета композитор, опираясь на традиции классиков — Чайковского и Глазунова, умело соединил в "Сампо" то, что было характерно для классиков, с тем, что подсказывала национальная почвенность, благодаря чему ведущая роль в балете принадлежит эпическому началу.
(Sampo (balet))
|