1.
Kujožizgo kuwnelten,
Da kirjažiigo tüänelten,
Aidažisgo alači
Da peldožizgo peräči,
suwris kivüžis siiriči,
Da piänembäžis piäliči.
Буду приходить по прогонам,
Буду письма посылать,
Буду через заборы ходить,
Буду краем поля приходить,
Мимо больших камней ходить,
А маленькие камни буду перепрыгивать.
("Tules, dušoi, bes’odažeh")
|
2.
Sit jiäksittü oli pruazniekku: tulow pappi da sit obrazas alači žiivattoi taluttih da svätittih.
Тогда был обещан праздник; приходит поп, да тут под иконой скот прогоняли да освящали.
(Mittumii pruazniekkoi pruaznuičiįmmo)
|
3.
Konzu meil kivi raadabo, jawhoo, sit müö pahmahat, petkelet, značit, nostammo üläh, sit ei survo: kahtu kerras ei ratas keendännüh, ei olluh voimaa muga: veziratas oli pieni, ei muga suuri olluh, vezi ewllut peeliči menii, a alači menii oli.
Когда у нас жёрнов работает, мелет, тогда мы ступы, песты, значит, поднимаем вверх, тогда не толчёт: [два вала] колесо сразу не поворачивало, не было столько силы, водяное колесо было маленькое, не такое большое было, да и вода была не наливная, а подливная.
(Minä kačoin melliččee)
|
4.
Nečis, post’eliloil, kus tuhkad ollah da purd’eh puikkoloil, sit kiehuw, a alači laskow kruanas sie nečidä porua sidä, vettü sidä sie on vie vilu, ei vie l’ämmin läbi sovis: ülen on suuri pučči sobua.
Сверху кипит, бурлит, где постельник с золой, на лучинах, тут лишь кипит, а щёлок, воду спускают вниз туда из крана, внизу там ещё холодная [вода], не нагрелась через бельё: уж очень большая бочка белья.
(Endine svuad’bo. Enzimäizet ruavot)
|
5.
Opad’ haudu vai pidäü alači, sinne olla haudu, štobi tervat kirvottas haudah da rengih.
Опять же снизу должна быть яма, чтобы смола стекала вниз в ведро.
(T’oktii minä olen laskenuh)
|