Леммы

Вернуться к списку | удалить | редактировать

avvoisuu

язык: карельский: ливвиковское наречие

часть речи: существительное


1 значение

  • русский: рассеянный человек (букв. открытый рот)

Примеры (6)

лучший отличный хороший плохой

1. I jogahistu, kudai sanou vellelleh: "Sinä avvoisuu", maksau suudie N՚evvokunnal, a sidä, kudai sanou: "Sinä urai", maksau lykätä tuliuaduh.
кто же скажет брату своему: "рака́", подлежит синедриону; а кто скажет: "безумный", подлежит геенне огненной. (Jevangelii Matfein mugah (5: 21-26). Vihah da riidelendäh näh)
2. Meidy kai niäritettih "Anuksen avvoisuut".
Нас дразнили олонецкими ротозеями. (Igä kai meni pajonke. 1)
3. Myö ainos vastah sanoimmo: "Myö emmo ole avvoisuut, myö salvassuut olemmo".
А мы отвечали: у нас рты не открыты, а закрыты. (Igä kai meni pajonke. 1)
4. Kunne muut, sinnei avvoisuut. (Minun käytös erähis sanois i sanondois)
5. (avvoisuudu tiettäväine kerävyi sih äiju)
(народ, конечно, собрался) (Koiran vainu)

словоформы (41)

avvoi||suu (-n, -du; -loi)