1.
Minä duumain, ellendän, i uskon, mi jumal yksi, i erästy händy ei ole toštu, mi häi varzi oli i ei ole ni alguu ni agjua, mi häi on hengi hibjatoi i surmatoi, i siten oigei sud’ju, miilostii syväin kaikkial, jogaižel sijal on, kai nägöy, kai kuulou, kai tiedäy, i suamoit mielet meijän i tahtondat.
Я думаю, рассуждаю, и верю, что Бог един и кроме Его нет другого, что Он всегда был, и не имеет ни начала ни конца: что Он есть дух бестелесный и бессмертный, притом правосуден, милосерд, везде на всяком месте есть, все видит, все слышит, все знает, и самые мысли наши и намерения.
(Перевод некоторых молитв и сокращенного катехизиса на олонецком языке. Sokraščonnii katihisis)
|
2.
Kui häi kaikel on, i kai tiedäy, muga minä lienen vardeijakseh, mib ei mi paha ei luadia: i ei ni duumaija, a sluužia hänele varzi puhtahal sydämel i mielel parahannu.
Ежели Он везде есть, и все знает, так я буду беречься, чтоб не только худого не делать, но и не думать, а служить Ему всегда чистою совестью, и мыслью непорочною.
(Перевод некоторых молитв и сокращенного катехизиса на олонецком языке. Sokraščonnii katihisis)
|
3.
Sidä myö kui jumal sen verdu l’ubiu minuu mi, hyväl vol’al otetus hibjas kai minun tuači tirpamah, i kuolemah se oližin bi minä ei hyvän muštai kaikis tvuarilois, i kui en tahtonuž händy varzi sydämel l’ubia, i l’ubovua hänen kaikes počitoija, a sit minuu äijäl ihastuttau, i tämä, mi se moine viero ei tužittau nadeimos jumalas kai kogemus poluččia, a kui häi poigua omua ei žaleinut ruadi minuu, se kui i toine mi ruadi händy minule ei lahjonut.
ибо есть ли Бог столь возлюбил меня, что благоволил в приятой плоти все за меня претерпеть, и умереть, то был бы я неблагодарнейший всех тварей, есть ли бы не желал Его всегда сердечно любить, и любовь Его всему предпочитать, а притом меня вельми утешает, и сие, что по таковой вере несомнительно надеюсь от Бога все полезное получить, Ежели Он Сына своего не пощадил для меня, то как и другое, что для Него мне не дарует.
(Перевод некоторых молитв и сокращенного катехизиса на олонецком языке. Sokraščonnii katihisis)
|
4.
Mibi otandis sv’atoit pyhät lujatakse minule ičelleh syndyle, puuttuž uuzi vägi, i hyvä, eliä, pyhäšti, i ristittyžen jytyi, a sit kaikkii minun vellilöi ristittyžii ihastuttua sil, mi minä heijän kelä, yhtes astun oltarilluo, uskotan heidy, mi minä kirikös en eroitettu i heijän kelä varzi l’ubovas i yhtel mielel olla tahton.
Чтоб принимая святое причастие приобщиться мне самому Христу, получить новую силу и благодать, жить свято и по христиански, а притом всех моих собратьев Христиан обрадовать тем, что я с ними вместе приступая к алтарю, уверяю их, что я от церкви не разлучен, и с ними всегда в любви и единомыслии пребывать желаю.
(Перевод некоторых молитв и сокращенного катехизиса на олонецком языке. Sokraščonnii katihisis)
|
5.
Suajat vel’guniekat lapsii omii opastua, varuamah jumalua, i opastua zakonah pienis igis, opastella heidy truudale, kodin laindah, i hyvän rahvahan kelä kävymäh, vardeita heidy pahoiloi druužbei, a enämbi kui ičele heijän iel nimidä ei paišta, i ei luadia soblaznua, ispravia heidy enämbäl smiren’n’al, ei kui strogostil, i lujah juurettua mieleh heijän, mi yksi hyvän luadii luadiu rahvastu ozavakse, a paha varzi miehele pahiten.
Родители должны детей своих воспитывать в страхе Божии, и обучать закону с малых лет, приучать их трудолюбию, домостроительству, и к честному с людьми обхождению: остерегать их от дурных содружеств, кольми паче самим пред ними ничего не говорить и не делать соблазнительного: исправлять их больше кротостью, нежели строгостью, и твердо вкоренить в мысль их, что одна добродетель делает людей счастливыми, а порок всегда человеку пагубен.
(Перевод некоторых молитв и сокращенного катехизиса на олонецком языке. Sokraščonnii katihisis)
|