1.
40Iisusannoks tuli prokazas läžui, lanksi kombuile, pakičeškanzi hänel abud i sanui: "Ku sinä tahtoid, ka void puhtastada mindai."
40 Приходит к Нему прокаженный и, умоляя Его и падая пред Ним на колени, говорит Ему: если хочешь, можешь меня очистить.
(Evangelii Markan mödhe (1:40-45). Iisus tegeb tervheks prokazas läžujan)
|
2.
Ezmäi Miša sidoi minain’ paikau g’augan, alomba kombud.
Сначала Миша перевязал ногу платком ниже колена.
(Kut mindain’ mado kokaiž)
|
3.
G’augan turzot’ g’ö ülemba kombud.
Нога распухла уже выше колена.
(Kut mindain’ mado kokaiž)
|
4.
Bohat vel'l' outrile kohtha, Lazar', kombuile lask'he, ristiše, sanu-bgi:
– Mina vet, hospod’, en ota, jumalaižem, nimidä verast, minai vet kaik ičiin', sön mina ičiin', jon ičiin', pidän ičiin', a Arifei kaika verhile pakičeb, pagastale da lapsid' töus pert’, eläb bedno, ele hänou nimidä, hän om čistį grähhine.
Богатый брат, Лазарь, против алтаря на колени опустился, крестится и говорит:
– Я ведь, Господи, мой Боже, не беру ничего чужого, у меня ведь все свое, я ем свое, пью свое, ношу свое, а Орифей все у чужих просит, у церкви, и детей полная изба, живет бедно, нет у него ничего, грешный он.
(Jumou Arifeinan longile tuli)
|
5.
A Arifei čogeižes kombuil’, pitk’ kouhtan päl i moliše, iče ičtas kulakou rindhiže da ocha iškoiteleb:
– Oi, mina se ka, jumalaižem, grähhine olen, kaika pakičen pagastan pälo, lapsid' minei äi, mad minei ele, emboi nikut eläda, čistį grähhine olen, čistį grähhine olen.
А Орифей в уголке на коленях, длинный кафтан надет, молится, сам себя в грудь и в лоб бьет:
– Ой, я-то, Боже, грешный, все милостыню прошу у церкви, детей у меня много, земли у меня нет, не могу жить никак, чисто грешный я, чисто грешный.
(Jumou Arifeinan longile tuli)
|