VepKar :: Texts

Texts

Return to list | edit | delete | Create a new | Statistics | ? Help

Gordin D’akku

Gordin D’akku

Ludian
Southern Ludian (Svjatozero)
– Gordin D’akun oligo suuri pereh?

Gordin D’akus tožo oli suuri pereh: heid oli n’el’l’ vel’l’este.

Iče D’akuine oli nainu Simaništos Tinas.

Se tuatto, vot, D’akukse kirguttih, nu а muamalleh sigä akale en tiedä mi oli nimi.

Nu a poigad oli hänel n’el’l’ i tütär üks oli, Oguoi.

Vahnimal poigal oli Iivan nimi, keskičuul, sen Iivanam müödäčül oli Jakku nimi, siid D’akum müödäčül oli Vas’a, Vas’am müödäčül Miša.

Nu a Oguoi se heil oli siit keskučal.

Oguoi oli omas küläz miehel D’urasovas, elettih.

Nu a poigad ned naidih, vahnim poige nai Simaništos, Ivanounakse kirguttih.

Jakku-poige nai Priäžäz Mit’uois, Nikolajouna oli.

A kolmaiš poige se, Vasil’ei D’akoulič, Sekoz nainn oli, omas küläs.

A Miša lähti kodavävükse: oli heil äi ku suuri pereh da ei tulnu ni midä heile vuittih, d’agadakseh ei suanu.

Poštaz oli kodavävü Rodim Matr’uois, vot.

Kai muud enämbi ni kedä olnu ei.

A siid d’o kačo d’o heil rodiih lapset net Iivanal oli kaks tütärtte, poige, hüö d’o omis külis kačo lähtedih, tožo keuhäl aigal da paha se keuhäs perehes: paimettih da kävel’t’t’ih da miehele mändih da siit tožo kengi kuoli da kemmidägi ruattih.

A nečil oli D’akul Pauššipoige da siit tütär Okku.

Okku mäni Priäžäh Mit’uoin Iivanale miehele.

A Paušši se nai Loginas Heglačus, Natuoi oli mučuoil nimi.

A tožo kai kačo kuol’t’t’ih ni ked ei d’iänü.

Vai on ku Mišan net poigad da siiten D’akun, se Okku vie on hengis a muid ielo pereloimus ni kedä.

– D’akuižen pereh oligo suuri?

Kui D’akuižen pereh?

– D’akuižen taluois?

Ka D’akuižen vaste müö hai sanuoimme.

– Gordin D’akun, ah, se on üks sama, da?

Nu üks sama oli se üks, heiden kai pereh se kai oli üks D’akun Gordin D’akuile kai oli nu.

– Ühtez elettih?

Ei, neččidä ruattu, ühtes.

A nügü tulou Kuzminan taluoi.

Дякку Гордин

Russian
– Большая ли семья была у Дякку Гордин?

У Дякку Гордин была тоже большая семья: их было четыре брата.

Сам Дякуйне был женат в Симаништо в семье Тинан.


Мужа звали Дякку, а имени жены не знаю, какое имя у нее было.


Сыновей было у него четыре и одна дочь Огуой.

Старшего сына звали Иван, среднего, следующего за Иваном, Дякку, а следующего за Дякку Васей, за Васей был Миша.


А дочь Огуой у них была средняя из всех детей.


Огуой была в своей деревне замужем, в семье Дюрасовых жила.


Старший сын женился в Симаништо, Ивановной звали [жену].


Сын Дякку женился в Пряже в семье Митюойн, Николаевна была жена.


Третий сын Василий Дяковлич жену взял из дома Секон в своей деревне.


А Миша ушел примаком: у них как была большая семья и при дележе ничего не пришлось на долю, ибо и делить-то было нечего.


В Половине [Миша] был примаком в семье Матрюой Родин.


Больше никого и не было.


А потом у Ивана появились дети: две дочери и сын, они тоже ушли из своей деревни, ибо голодное было время, а росли в бедной семье, кто чем занимался: пасли скот [в деревнях], нанимались в прислуги, а некоторые умерли.

У Дякку были сын Паушши да дочь Окку.

Окку вышла замуж в Пряжу за Ивана Митюойн.


А Паушши женился в Логинове в доме Хеглаччу, жену звали Натуой.


[Из семьи Дякку] все умерли, никого не осталось, никого нет теперь.


Да, остались сыновья Миши, и Окку Дякун еще жива, а других нет в живых никого из их семейства.


– Большая ли была семья Дякуйжен?

Как семья Дякуйжен?

– В доме Дякуйжен?

О Дякуйжен доме мы только что говорили.

– Ах, Дякун Гордин и Дякуйжен – это одно и то же, так?

Ну, да, это одно и то же, вся их семья была Дякун Гордин, одна семья.

– Вместе жили?

Нет, вместе не жили.

А теперь будет дом Кузьмина.