VepKar :: Texts

Texts

Return to list | edit | delete | Create a new | Statistics | ? Help

Matfian hyvä sanondu. 12.

corpus: Monuments of writing

Source:
Евангелие от Матвея на карельском языке, олонецкое наречие // СПбФ АРАН. Ф. 94. Оп. 1. Д. 206. Л.1–17 об.

Matfian hüvä ʃanondu. 12.

1 Sil aigaa meni Jiſus kylvölöin keſkes ſuovattu päivän; i opaſtettavat hänen nälgävyttiɧ i ruvettih nyhtimäh tähkii i ſüömäh.
2 Kui fariſejat ſe nähtih, ſanottih hüö hänele: katſcho, opaſtettavat ſinun raatah, kudamaa ei piä raadaa ſuovattan.
3 A häi ſanoi heile: Ettogo tüö lugennuh, min aſui Dawido, konsu nälgäwyi itſche i kudamat hänen kere oldih?
4 Kui häi meni jumalan kodih i pühät leivät ſöi, kudamii ei piellüſ hänele ſuvä eigo niile, ket hänen kere oldih a vai ükſile pappiloile?
5 Libo ettogo lugennuh ſakonaſ, kui papit kiriköſ ſuovattoin ſuovatat paganſutetaɧ i ei olla väärät?
6 A ſanon teile, kui täſ on ſe, kudai on ſuurembi kirikköö.
7 Kui tüö tiedäſittö, mi on ſe: armoo taɧton a en lahjaa; ni konsu etto rubias väärittämäɧ oigeii.
8 Inehmiſen poigu Herru on: ſuovatale.
9 I ſie lähtiettüü meni heijän keraɧmoh.
10 I ſiid oli mies, kudaman käſi oli kuivannuh; i kyſyttiɧ ɧänel: voibi go ſuovattoin terveɧtyttää; ſentäh kui voidaſ händü mil väärittää.
11 A häi ſanoi heile: ken on teiſ moine mies, kudamal oliſ ykſi lammas i ſe kui langiaſ haudah ſuovattan, eigo häi ottaſ händü i noſtaſ?
12 Midä parembi on inehmine lammaſtu. Sentäh voibi ſuovattoin aſua hüwää.
13 Silloi ſanoi häi miehele: oijenda käſi i häi oijendi: i terwehtüi kui i toine.
14 A fariſejat mendih i ſoviettuitiɧ häneɧ nähte, kui händü häwittää? Konsu Jiſus ſen ellendi, lähti häi ſie ääreh.
15 I hänen jälles lähti raɧvaſtu äijü, i häi heiät kai terwehtütti.
16 I kieldi heidü kui ei nikelle ſanottaſ häneh nähte.
17 Kui täydyiſ ſanondu Iiſaian prorokan, kudai pagiſoo.
18 Katſcho tämä on minun poigu, kudaman vallitſchin, ülen armas minun, kudamas on kai hüvätaɧtondu hengen minun: Panen hengen minun hänen pääle i ſuuvvon raɧvaɧale ſanoow.
19 Ei häi vaſtukſin pagiſe, eigo huikutu, i ei kuule ni ken dorogoil äändü hänen.
20 Savakkoo murennuttu ei katkoa i kuiduu kydiää ei ſammuta, kuni oigeus hänen ottane valdaa.
21 I nimeh hänen rahvahat ruvetaɧ uſkomah.
22 Silloi tuodih hänen luo urawoitſchii, ſogei i kieletöi; i häi terwehtytti hänen kui ſogei i kieletöi rubei pagiſomaɧ i nägemäh.
23 I diivoindeliɧ kai raɧvaſ i ſanottih: eigo tämä ole Chriſtos Davidan poigu?
24 A kui fariſejat ſe kuultih, ſanottih hüö: tämä ajaw kehnoloi velſevulan kehnoloin vanhimman kaute.
25 Jiſus, kudai tiedi ajatukſet heijan, ſanoi heile: joga tſarſtvu jaganuhese keſkenäh leviääw i joga linnu libo kodi jaganuhese keſkenäh, ei ſeiſo.
26 Kui ſatan ſatanan ajanoo, ſid häi keſkenäh jaganuhese on oman itſchen kere: kuiba tſarſtvu hänen voibi ſeiſaa?
27 I kui minä Velſevulan kaute ajanen kehnoloi; ſid poijat teijän kenen kaute ajetah? Sentähte lietäneh hüö teijän ſudiat.
28 A kui minä Jumalan hengen kaute ajanen keɧnoloi; ſid tabai teijät tſarſtvu Jumalan.
29 Libo ken voibi mennä vägevän kodih i elot hänen kiſkoa, kui ei ennen ſidone vägevää? i ſid vai koin hänen kiſkoo.
30 Kudai ei olle minun kere, ſe on minule vaſtakſin; i kudai ei keränne minun kere, ſe häwittääw.
31 Sentähte ſanon teile: joga räähkü i moitindu jätäh inehmiſile; a moitindu pühän hengen pääle ei jättäjeh inehmiſile.
32 I ken kui ſanonoo ſanan inehmiſen poijan pääle, jätäh hänele: a kudai ſanonoo pühän hengen pääle, ei jättäjeh hänele täſ ijäs eigo tuliaſ.
33 Libo aſuatto puu hüvä i kaſvo hänen ɧüwä; libo aſuatto puu karu i kaſvo hänen karu: kasvo müöte puu tunnuſtettu lienöö.
34 Mavon ſaalehet! kui voitto hüvä paiſta, kui pahat oletta. I kui on täytettü ſüdän da i huulet paiſtah.
35 Hüvä mies hüwäſ eloſ tüondääv hüwää a pahaa mieſ pahaſ eloſ tüondääv pahaa.
36 A minä ſanon teille: kui joga ſanaſ tühjäſ, kudai ſanotanneh inehmiſet, annetah ſana ſuudo päivännü.
37 Sen tähte ſanoiſ omiſ oijendatto i ſanoiſ omiſ vääritättöh.
38 Silloi ruvettih erähät kirjuniekoiſ i fariſejoiſ pagiſemah i ſanottih: Opaſtai tahtoſimmo müö ſinun nähtä tunnuſtukſen.
39 A häi vaſtah ſanoi heile: rodu paha i huoritſchii etſchiiv tunnuſtu i tunnus hänele ei andaje vai Jonan prorokan.
40 Kui oli Jona vatſchaſ kiitan kolme päivää i kolme üödü, muga lienöö i poigu inehmiſen maan ſüdämeſ kolme päivää i kolme üödü.
41 Ninevian rahvaſ noſtah ſuuvole tämän rowun kere i vääritetäh heidü, kui hüö pokaaittihese ſanondaſ: a täſ on ſuurembi Jonaa.
42 Tſaritſu ſuviſen puolen nouſoo ſuudoh tämän rovun kere i väärittääw hänen ſen tähte kui häi tuli maan agiaſ kuundelemah viiſauttu Solomonan: a täſ on ſuurembi Solomanaa.
43 Konsu paɧan hengi lähtöö inehmiſeſ, ſid häi käwelöö veettömii ſioi müöte, etſchien hoivaa i ei lövvä.
44 Silloi häi ſanoo: käännün omah kodih, kudamaſ lähtin; i tulduu löudääv häi hänen tühjän, pyhkityn i kauniſtetun.
45 Silloi häi menöö i ottaa itſchen kere ſeitſche muidu hengee, pahembii itſchedäh i mennäh, i eletäh ſie i lienööv ſille inehmiſile jälgembäine karumbi enſimäiſ. Muga lienöö i tälle pahalle rowule.
46 Kui häi wie pagiſi raɧvahale, emä i velled hänen ſeiſottih ulgon i tahtottih paiſta hänen kere.
47 I eräs ſanoi hänele: katſcho maamo i velled ſinun ulgon ſeiſotaɧ i taɧtotaɧ paiſta ſinun kere.
48 A häi vaſtah ſanoi hänele: ken on maamo minun? i ked ollah velled minun?
49 I oſutti käel omin opaſtettawih päi i ſanoi: täſ maamo minun i velled minun.
50 Ken elänööv minun taivaɧalliſen Taaton valdaa müöte, ſe on minun velli, i ſiſär, i maamo.
Х

Matfian hyvä sanondu. 12.

Livvi
Old written Livvic
1 Sil aigua meni Jisus kylvölöin keskes suovattupäivän; i opastettavat hänen nälgävyttih i ruvettih nyhtimäh tähkii i syömäh.
2 Ku farisejat se nähtih, sanottih hyö hänele: kačo, opastettavat sinun ruatah, kudamua ei pie ruadua suovattan.
3 A häi sanoi heile: Ettogo työ lugenuh, min azui Davidu, konzu nälgävyi iče i kudamat hänen kere oldih?
4 Kui häi meni jumalan kodih i pyhät leivät söi, kudamii ei piellys hänele syvvä, eigo niile, ket hänen kere oldih, a vai yksile pappiloile?
5 Libo ettogo lugenuh zakonas, kui papit kirikös suovattoin suovatat paganzutetah i ei olla viärät?
6 A sanon teile, ku täs on se, kudai on suurembi kirikkyö.
7 Ku työ tiedäzittö, mi on se: armuo tahton, a en lahjua; nikonzu etto rubies viärittämäh oigieloi.
8 Inehmizen poigu Herru on suovatale.
9 I sie lähtiettyy meni heijän kerähmöh.
10 I sit oli mies, kudaman käzi oli kuivanuh; i kyzyttih hänel: voibigo suovattoin tervehtyttiä; sentäh ku voidas händy mil viärittiä.
11 A häi sanoi heile: ken on teis moine mies, kudamal olis yksi lammas, i se ku langies haudah suovattan, eigo häi ottas händy i nostas?
12 Midä parembi on inehmine lammastu. Sentäh voibi suovattoin azuo hyviä.
13 Silloi sanoi häi miehele: oijenda käzi i häi oijendi: i tervehtyi kui i toine.
14 A farisejat mendih i sovietuittih häneh nähte, kui händy hävittiä? Konzu Jisus sen ellendi, lähti häi sie iäreh.
15 I hänen jälles lähti rahvastu äijy, i häi heijät kai tervehtytti.
16 I kieldi heidy ku ei nikelle sanottas häneh nähte.
17 Kui täydys sanondu Iisaijan prorokan, kudai pagizou.
18 Kačo, tämä on minun poigu, kudaman valličin, ylen armas minun, kudamas on kai hyvätahtondu hengen minun: Panen hengen minun hänen piäle i suvvon rahvahale sanou.
19 Ei häi vastuksin pagize, eigo huikutu, i ei kuule niken dorogoil iändy hänen.
20 Savakkuo murennuttu ei katkua i kuiduu kydijiä ei sammuta, kuni oigevus hänen ottane valdua.
21 I nimeh hänen rahvahat ruvetah uskomah.
22 Silloi tuodih hänen luo uravoiččii, sogei i kieletöi; i häi tervehtytti hänen, ku sogei i kieletöi rubei pagizemah i nägemäh.
23 I diivoindelih kai rahvas i sanottih: eigo tämä ole Hristos Davidan poigu?
24 A kui farisejat se kuultih, sanottih hyö: tämä ajau kehnoloi velzevulan kehnoloin vahniman kauti.
25 Jisus, kudai tiezi ajatukset heijän, sanoi heile: joga carstvu jaganuhes keskenäh leviey i joga linnu libo kodi jaganuhes keskenäh, ei seizo.
26 Kui satan satanan ajanou, sit häi keskenäh jaganuhes on oman ičen kere: kuibo carstvu hänen voibi seizuo?
27 I kui minä Velzevulan kauti ajanen kehnoloi; sit poijat teijän kenen kauti ajetah? Sentähte lietäneh hyö teijän sud’jat.
28 A kui minä Jumalan hengen kauti ajanen kehnoloi; sit tabai teijät carstvu Jumalan.
29 Libo ken voibi mennä vägevän kodih i elot hänen kiškuo, ku ei ennen sidonne vägeviä? i sit vai koin hänen kiškou.
30 Kudai ei olle minun kere, se on minule vastuksin; i kudai ei keränne minun kere, se hävittäy.
31 Sentähte sanon teile: joga riähky i moitindu jätäh inehmizile; a moitindu pyhän hengen piäle ei jättäjeh inehmizile.
32 I ken kui sanonou sanan inehmizen poijan piäle, jätäh hänele: a kudai sanonou pyhän hengen piäle, ei jättäjeh hänele täs ijäs eigo tulijas.
33 Libo azuatto puu hyvä i kazvo hänen hyvä; libo azuatto puu karu i kazvo hänen karu: kazvuo myöte puu tunnustettu lienöy.
34 Mavon sualehet! kui voitto hyviä paista, ku pahat oletto. I kui on täytetty syväin da i huulet paistah.
35 Hyvä mies hyväs elos työndäy hyviä, a paha mies pahas elos työndäy pahua.
36 A minä sanon teile: kui joga sanas tyhjäs, kudai sanotanneh inehmizet, annetah sana suudopäivänny.
37 Sentähte sanois omis oijendattoh i sanois omis viäritättöh.
38 Silloi ruvettih erähät kirjuniekois i farisejois pagizemah i sanottih: Opastai tahtozimmo myö sinun nähtä tunnustuksen.
39 A häi vastah sanoi heile: rodu paha i huoriččii eččiy tunnustu i tunnus hänele ei andaije vai Jonan prorokan.
40 Kui oli Jona vačas kiitan kolme päiviä i kolme yödy, muga lienöy i poigu inehmizen muan sydämes kolme päiviä i kolme yödy.
41 Ninevian rahvas nostah suvvole tämän rovun kere i viäritetäh heidy, ku hyö pokuajittihes sanondas: a täs on suurembi Jonua.
42 Caricu suvizen puolen nouzou suudoh tämän rovun kere i viärittäy hänen sentähte ku häi tuli muan agjas kuundelemah viizahuttu Solomonan: a täs on suurembi Solomanua.
43 Konzu pahan hengi lähtöy inehmizes, sit häi kävelöy vejettömii sijoi myöte, eččijen hoivua i ei lövvä.
44 Silloi häi sanou: kiännyn omah kodih, kudamas lähtin; i tulduu löydäy häi hänen tyhjän, pyhkityn i kaunistetun.
45 Silloi häi menöy i ottua ičen kere seičče muidu hengie, pahembii iččiedäh i mennäh, i eletäh sie i lienöy sille inehmizile jälgimäine karumbi enzimäis. Muga lienöy i tälle pahale rovule.
46 Ku häi vie pagizi rahvahale, emä i vellet hänen seizottih ulgon i tahtottih paista hänen kere.
47 I eräs sanoi hänele: kačo muamo i vellet sinun ulgon seizotah i tahtotah paista sinun kere.
48 A häi vastah sanoi hänele: ken on muamo minun? i ket ollah vellet minun?
49 I ozutti käil omih opastettavih päi i sanoi: täs muamo minun i vellet minun.
50 Ken elännöy minun taivahallizen Tuaton valdua myöte, se on minun velli, i sizär, i muamo.

Евангелие от Матфея. Глава 12.

Russian
1 В то время проходил Иисус в субботу засеянными полями; ученики же Его взалкали и начали срывать колосья и есть.
2 Фарисеи, увидев это, сказали Ему: вот, ученики Твои делают, чего не должно делать в субботу.
3 Он же сказал им: разве вы не читали, что сделал Давид, когда взалкал сам и бывшие с ним?
4 как он вошел в дом Божий и ел хлебы предложения, которых не должно было есть ни ему, ни бывшим с ним, а только одним священникам?
5 Или не читали ли вы в законе, что в субботы священники в храме нарушают субботу, однако невиновны?
6 Но говорю вам, что здесь Тот, Кто больше храма;
7 если бы вы знали, что значит: милости хочу, а не жертвы, то не осудили бы невиновных,
8 ибо Сын Человеческий есть господин и субботы.
9 И, отойдя оттуда, вошел Он в синагогу их.
10 И вот, там был человек, имеющий сухую руку. И спросили Иисуса, чтобы обвинить Его: можно ли исцелять в субботы?
11 Он же сказал им: кто из вас, имея одну овцу, если она в субботу упадет в яму, не возьмет ее и не вытащит?
12 Сколько же лучше человек овцы! Итак можно в субботы делать добро.
13 Тогда говорит человеку тому: протяни руку твою. И он протянул, и стала она здорова, как другая.
14 Фарисеи же, выйдя, имели совещание против Него, как бы погубить Его. Но Иисус, узнав, удалился оттуда.
15 И последовало за Ним множество народа, и Он исцелил их всех
16 и запретил им объявлять о Нем,
17 да сбудется реченное через пророка Исаию, который говорит:
18 Се, Отрок Мой, Которого Я избрал, Возлюбленный Мой, Которому благоволит душа Моя. Положу дух Мой на Него, и возвестит народам суд;
19 не воспрекословит, не возопиет, и никто не услышит на улицах голоса Его;
20 трости надломленной не переломит, и льна курящегося не угасит, доколе не доставит суду победы;
21 и на имя Его будут уповать народы.
22 Тогда привели к Нему бесноватого слепого и немого; и исцелил его, так что слепой и немой стал и говорить и видеть.
23 И дивился весь народ и говорил: не это ли Христос, сын Давидов?
24 Фарисеи же, услышав сие, сказали: Он изгоняет бесов не иначе, как силою веельзевула, князя бесовского.
25 Но Иисус, зная помышления их, сказал им: всякое царство, разделившееся само в себе, опустеет; и всякий город или дом, разделившийся сам в себе, не устоит.
26 И если сатана сатану изгоняет, то он разделился сам с собою: как же устоит царство его?
27 И если Я силою веельзевула изгоняю бесов, то сыновья ваши чьею силою изгоняют? Посему они будут вам судьями.
28 Если же Я Духом Божиим изгоняю бесов, то конечно достигло до вас Царствие Божие.
29 Или, как может кто войти в дом сильного и расхитить вещи его, если прежде не свяжет сильного? и тогда расхитит дом его.
30 Кто не со Мною, тот против Меня; и кто не собирает со Мною, тот расточает.
31 Посему говорю вам: всякий грех и хула простятся человекам, а хула на Духа не простится человекам;
32 если кто скажет слово на Сына Человеческого, простится ему; если же кто скажет на Духа Святого, не простится ему ни в сем веке, ни в будущем.
33 Или признайте дерево хорошим и плод его хорошим; или признайте дерево худым и плод его худым, ибо дерево познается по плоду.
34 Порождения ехиднины! как вы можете говорить доброе, будучи злы? Ибо от избытка сердца говорят уста.
35 Добрый человек из доброго сокровища выносит доброе, а злой человек из злого сокровища выносит злое.
36 Говорю же вам, что за всякое праздное слово, какое скажут люди, дадут они ответ в день суда:
37 ибо от слов своих оправдаешься, и от слов своих осудишься.
38 Тогда некоторые из книжников и фарисеев сказали: Учитель! хотелось бы нам видеть от Тебя знамение.
39 Но Он сказал им в ответ: род лукавый и прелюбодейный ищет знамения; и знамение не дастся ему, кроме знамения Ионы пророка;
40 ибо как Иона был во чреве кита три дня и три ночи, так и Сын Человеческий будет в сердце земли три дня и три ночи.
41 Ниневитяне восстанут на суд с родом сим и осудят его, ибо они покаялись от проповеди Иониной; и вот, здесь больше Ионы.
42 Царица южная восстанет на суд с родом сим и осудит его, ибо она приходила от пределов земли послушать мудрости Соломоновой; и вот, здесь больше Соломона.
43 Когда нечистый дух выйдет из человека, то ходит по безводным местам, ища покоя, и не находит;
44 тогда говорит: возвращусь в дом мой, откуда я вышел. И, придя, находит его незанятым, выметенным и убранным;
45 тогда идет и берет с собою семь других духов, злейших себя, и, войдя, живут там; и бывает для человека того последнее хуже первого. Так будет и с этим злым родом.
46 Когда же Он еще говорил к народу, Матерь и братья Его стояли вне дома, желая говорить с Ним.
47 И некто сказал Ему: вот Матерь Твоя и братья Твои стоят вне, желая говорить с Тобою.
48 Он же сказал в ответ говорившему: кто Матерь Моя? и кто братья Мои?
49 И, указав рукою Своею на учеников Своих, сказал: вот матерь Моя и братья Мои;
50 ибо, кто будет исполнять волю Отца Моего Небесного, тот Мне брат, и сестра, и матерь.
Х
The site was created by the staff of the Karelian Research Center of the Russian Academy of Sciences
You can freely use the materials of our site and share them, most importantly - indicate authorship and a link to our resource.
More about the CC BY 4.0 license
© VepKar. Open corpus of Veps and Karelian languages