Matfian hüvä ʃanondu. 19.
1 Konsu loppi Jiſus nämmä paginat, lähti häi Galileaſ, i meni Judean maaɧ toiſele puolele Jordanaa.
2 I hänen jälles meni raɧvaſtu äijü i häi heijät tervehtytti.
3 I tuldih hänen luo fariſejat, opittih mielii hänen i ſanottih: voibigo mies hüllätä oman naiſen joga väärüen täh?
4 Häi vaſtai heile: ettogo lugenuh kudai alluſ inehmiſen aſui, se miehekſe i naiſekſe heijät aſui.
5 I ſanoi: ſentäɧ pidääw inehmiſen jättää taatan i maaman i tarttua omah naiſeh i liedäneh kakſi hibiää ühteh.
6 I ſidä müöte etto ole kakſi, a ükſi hibiu kudaman Jumal ühtiſti, inehmine älgäh eroittaah.
7 Sanottih hänele: min täh bo Moiſei käſki andaa eroi kirjaa i erota häneſ.
8 Häi ſanoi heile: Teijän kovaſüdämelliſüon tähte Moiſei käſki teidü erota teijän naiſiſ; a alluſ ei olluh muga.
9 A minä ſanon teille: ken eroonnoo omaſ naiſeſ, vai ei huoritſchendan täɧ i naibinnoo toiſen, ſe itſche huoritſcheɧ, a kudai eroitetun naibinnoo, ſe müös huoritſcheh.
10 Hänen opaſtettavat ſanottiɧ hänele: Kui moine on adжu miehelle naiſen kere, parembi on ei naija.
11 A häi ſanoi heile: ei kai voija kandaa tädä, a net, kudamille vai annettu on.
12 Ollah ſalvatetut, kudamat maaman vatſchaſ roditteheſe (ſünnüttih) muga, i ollah ſalvatetut, kudamat inehmiſiſ ſalvettihese; i ollaɧ ſalvatetut, kudamat itſchen kaute ſalvettihese taivaɧalliſen tſarſtvan täh. Ken voinoov kandaa, ſe kandaah.
13 Silloi tuodiɧ ɧänen luo lapſii, kui käet paniſ heijän päälle i moliſih; a opaſtettavat kieltih heidü.
14 Jiſus ſanoi: laſkiatto lapſii, i älgää kieldäättö heidü tulemaſ minun luo. Moimien on taivahalline tſarſtvo.
15 I häi pani heijän päälle käet i lähti ſie.
16 Siid tuli ükſi i ſanoi hänele: opaſtaju hüwä! midä hüvää pidää minun aſua, kui ſaiſin igäſen elokſen?
17 Häi ſanoi hänelle: min täh minuu ſanot hüwäkſe? Ni ken ei ole hüwä vai ükſi Jumal. Kui taɧtonet mennä igäſeh elokſeh, piä käſküt.
18 Sanoi briha müttomat? Jiſus ſanoi: älä tapa; älä tapa; älä huoriteh; älä varraſta; älä tühjää toſita!
19 Piä hüvin taattaa i maamaa i ſuvaitſche läɧimmäſtü ſinun kui omaa itſchee.
20 Briha ſanoi hänelle: kai net vardeitſchin minun nuoruoſ ſai; midä minä vien en loppenuh?
21 Sanoi hänelle Jiſus: kui tahtonet tävvehine olla, mene müö eloſ i jaa vaivaſile, i ſaat elon taivahal, i tule minun jälles.
22 Kui briha ſen paginan kuuli: lähti häi pahal mielin ſentäɧ kui hänel oli elos tobiu.
23 I ſanoi Jiſus omille opaſtettaville: todeh ſanon teille: läülen on bohatalle mennä taivahalliſeh tſarſtvah.
24 I wie ſanon teille: kebiemembi on nuoralle mennä läbi nieglan peräſ, mi bohatalle Jumalan tſarſtvah.
25 Konsu hänen opaſtettavat ſe kuultih, diivoindeltihese hüo äijäl i ſanottih: kenbo voibi ſpaaſiakſeh? (pääſtä?)
26 I katſchahti Jiſus i ſanoi heille: inehmiſet ſidä ei voija, a Jumal kai voibi.
27 Silloi vaſtai Pedri i ſanoi: katſcho müö jätimmö kai i ſinun jälleſ lähtimmö; mibo meille ſiid lienöö?
28 Sanoi heile Jiſus: todeh ſanon teille: konsu inehmiſen poigu uuveſtah tuloo i iſtuu oman kiitokſen iſtundaſiale, ſid i tüö, kudamat minun jälleſ lähtiettih, iſtuttohese kahtele toſchtukümenelle iſtundaſiale ſuudimah Israelin kahta toſchtukümmendü polvee.
29 I jogahine, ken jättänöö koin, libo vellet, libo ſiſaret, libo taatan, libo maaman, libo naisen, libo lapſet, pellot minun nimen täh, ſadah pääh ſaa i igäſen elokſen.
30 Äijät enſimäſet liedäneh jälgimäſikſe; a jälgimäſet enſimäſikſe.
Евангелие от Матфея. Глава 19.
Russian
1 Когда Иисус окончил слова сии, то вышел из Галилеи и пришел в пределы Иудейские, за Иорданскою стороною.
2 За Ним последовало много людей, и Он исцелил их там.
3 И приступили к Нему фарисеи и, искушая Его, говорили Ему: по всякой ли причине позволительно человеку разводиться с женою своею?
4 Он сказал им в ответ: не читали ли вы, что Сотворивший вначале мужчину и женщину сотворил их?
5 И сказал: посему оставит человек отца и мать и прилепится к жене своей, и будут два одною плотью,
6 так что они уже не двое, но одна плоть. Итак, что Бог сочетал, того человек да не разлучает.
7 Они говорят Ему: как же Моисей заповедал давать разводное письмо и разводиться с нею?
8 Он говорит им: Моисей по жестокосердию вашему позволил вам разводиться с женами вашими, а сначала не было так;
9 но Я говорю вам: кто разведется с женою своею не за прелюбодеяние и женится на другой, тот прелюбодействует; и женившийся на разведенной прелюбодействует.
10 Говорят Ему ученики Его: если такова обязанность человека к жене, то лучше не жениться.
11 Он же сказал им: не все вмещают слово сие, но кому дано,
12 ибо есть скопцы, которые из чрева матернего родились так; и есть скопцы, которые оскоплены от людей; и есть скопцы, которые сделали сами себя скопцами для Царства Небесного. Кто может вместить, да вместит.
13 Тогда приведены были к Нему дети, чтобы Он возложил на них руки и помолился; ученики же возбраняли им.
14 Но Иисус сказал: пустите детей и не препятствуйте им приходить ко Мне, ибо таковых есть Царство Небесное.
15 И, возложив на них руки, пошел оттуда.
16 И вот, некто, подойдя, сказал Ему: Учитель благий! что сделать мне доброго, чтобы иметь жизнь вечную?
17 Он же сказал ему: что ты называешь Меня благим? Никто не благ, как только один Бог. Если же хочешь войти в жизнь вечную, соблюди заповеди.
18 Говорит Ему: какие? Иисус же сказал: не убивай; не прелюбодействуй; не кради; не лжесвидетельствуй;
19 почитай отца и мать; и: люби ближнего твоего, как самого себя.
20 Юноша говорит Ему: все это сохранил я от юности моей; чего еще недостает мне?
21 Иисус сказал ему: если хочешь быть совершенным, пойди, продай имение твое и раздай нищим; и будешь иметь сокровище на небесах; и приходи и следуй за Мною.
22 Услышав слово сие, юноша отошел с печалью, потому что у него было большое имение.
23 Иисус же сказал ученикам Своим: истинно говорю вам, что трудно богатому войти в Царство Небесное;
24 и еще говорю вам: удобнее верблюду пройти сквозь игольные уши, нежели богатому войти в Царство Божие.
25 Услышав это, ученики Его весьма изумились и сказали: так кто же может спастись?
26 А Иисус, воззрев, сказал им: человекам это невозможно, Богу же все возможно.
27 Тогда Петр, отвечая, сказал Ему: вот, мы оставили все и последовали за Тобою; что же будет нам?
28 Иисус же сказал им: истинно говорю вам, что вы, последовавшие за Мною, - в пакибытии, когда сядет Сын Человеческий на престоле славы Своей, сядете и вы на двенадцати престолах судить двенадцать колен Израилевых.
29 И всякий, кто оставит домы, или братьев, или сестер, или отца, или мать, или жену, или детей, или земли, ради имени Моего, получит во сто крат и наследует жизнь вечную.
30 Многие же будут первые последними, и последние первыми.