ВепКар :: Тексты

Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Matfian hyvä sanondu. 19.

подкорпус: памятники письменности

Источник:
Евангелие от Матвея на карельском языке, олонецкое наречие // СПбФ АРАН. Ф. 94. Оп. 1. Д. 206. Л.1–17 об.

Matfian hüvä ʃanondu. 19.

1 Konsu loppi Jiſus nämmä paginat, lähti häi Galileaſ, i meni Judean maaɧ toiſele puolele Jordanaa.
2 I hänen jälles meni raɧvaſtu äijü i häi heijät tervehtytti.
3 I tuldih hänen luo fariſejat, opittih mielii hänen i ſanottih: voibigo mies hüllätä oman naiſen joga väärüen täh?
4 Häi vaſtai heile: ettogo lugenuh kudai alluſ inehmiſen aſui, se miehekſe i naiſekſe heijät aſui.
5 I ſanoi: ſentäɧ pidääw inehmiſen jättää taatan i maaman i tarttua omah naiſeh i liedäneh kakſi hibiää ühteh.
6 I ſidä müöte etto ole kakſi, a ükſi hibiu kudaman Jumal ühtiſti, inehmine älgäh eroittaah.
7 Sanottih hänele: min täh bo Moiſei käſki andaa eroi kirjaa i erota häneſ.
8 Häi ſanoi heile: Teijän kovaſüdämelliſüon tähte Moiſei käſki teidü erota teijän naiſiſ; a alluſ ei olluh muga.
9 A minä ſanon teille: ken eroonnoo omaſ naiſeſ, vai ei huoritſchendan täɧ i naibinnoo toiſen, ſe itſche huoritſcheɧ, a kudai eroitetun naibinnoo, ſe müös huoritſcheh.
10 Hänen opaſtettavat ſanottiɧ hänele: Kui moine on adжu miehelle naiſen kere, parembi on ei naija.
11 A häi ſanoi heile: ei kai voija kandaa tädä, a net, kudamille vai annettu on.
12 Ollah ſalvatetut, kudamat maaman vatſchaſ roditteheſe (ſünnüttih) muga, i ollah ſalvatetut, kudamat inehmiſiſ ſalvettihese; i ollaɧ ſalvatetut, kudamat itſchen kaute ſalvettihese taivaɧalliſen tſarſtvan täh. Ken voinoov kandaa, ſe kandaah.
13 Silloi tuodiɧ ɧänen luo lapſii, kui käet paniſ heijän päälle i moliſih; a opaſtettavat kieltih heidü.
14 Jiſus ſanoi: laſkiatto lapſii, i älgää kieldäättö heidü tulemaſ minun luo. Moimien on taivahalline tſarſtvo.
15 I häi pani heijän päälle käet i lähti ſie.
16 Siid tuli ükſi i ſanoi hänele: opaſtaju hüwä! midä hüvää pidää minun aſua, kui ſaiſin igäſen elokſen?
17 Häi ſanoi hänelle: min täh minuu ſanot hüwäkſe? Ni ken ei ole hüwä vai ükſi Jumal. Kui taɧtonet mennä igäſeh elokſeh, piä käſküt.
18 Sanoi briha müttomat? Jiſus ſanoi: älä tapa; älä tapa; älä huoriteh; älä varraſta; älä tühjää toſita!
19 Piä hüvin taattaa i maamaa i ſuvaitſche läɧimmäſtü ſinun kui omaa itſchee.
20 Briha ſanoi hänelle: kai net vardeitſchin minun nuoruoſ ſai; midä minä vien en loppenuh?
21 Sanoi hänelle Jiſus: kui tahtonet tävvehine olla, mene müö eloſ i jaa vaivaſile, i ſaat elon taivahal, i tule minun jälles.
22 Kui briha ſen paginan kuuli: lähti häi pahal mielin ſentäɧ kui hänel oli elos tobiu.
23 I ſanoi Jiſus omille opaſtettaville: todeh ſanon teille: läülen on bohatalle mennä taivahalliſeh tſarſtvah.
24 I wie ſanon teille: kebiemembi on nuoralle mennä läbi nieglan peräſ, mi bohatalle Jumalan tſarſtvah.
25 Konsu hänen opaſtettavat ſe kuultih, diivoindeltihese hüo äijäl i ſanottih: kenbo voibi ſpaaſiakſeh? (pääſtä?)
26 I katſchahti Jiſus i ſanoi heille: inehmiſet ſidä ei voija, a Jumal kai voibi.
27 Silloi vaſtai Pedri i ſanoi: katſcho müö jätimmö kai i ſinun jälleſ lähtimmö; mibo meille ſiid lienöö?
28 Sanoi heile Jiſus: todeh ſanon teille: konsu inehmiſen poigu uuveſtah tuloo i iſtuu oman kiitokſen iſtundaſiale, ſid i tüö, kudamat minun jälleſ lähtiettih, iſtuttohese kahtele toſchtukümenelle iſtundaſiale ſuudimah Israelin kahta toſchtukümmendü polvee.
29 I jogahine, ken jättänöö koin, libo vellet, libo ſiſaret, libo taatan, libo maaman, libo naisen, libo lapſet, pellot minun nimen täh, ſadah pääh ſaa i igäſen elokſen.
30 Äijät enſimäſet liedäneh jälgimäſikſe; a jälgimäſet enſimäſikſe.
Х

Matfian hyvä sanondu. 19.

карельский: ливвиковское наречие
Старописьменный ливвиковский
1 Konzu loppi Jisus nämmä paginat, lähti häi Galileas, i meni Judean muah toizele puolele Jordanua.
2 I hänen jälles meni rahvastu äijy, i häi heijät tervehtytti.
3 I tuldih hänen luo farisejat, opittih mielii hänen i sanottih: voibigo mies hyllätä oman naizen joga viäryön täh?
4 Häi vastai heile: ettogo lugenuh, kudai allus inehmizen azui, se miehekse i naizekse heijät azui.
5 I sanoi: sentäh pidäy inehmizen jättiä tuatan i muaman i tartuo omah naizeh, i liedäneh kaksi hibjua yhteh.
6 I sidä myöte etto ole kaksi, a yksi hibju, kudaman Jumal yhtisti, inehmine älgäh eroittuah.
7 Sanottih hänele: mintähbo Moisei käski andua eroikirjua i erota hänes.
8 Häi sanoi heile: Teijän kovasydämelližyön tähte Moisei käski teidy erota teijän naizis; a allus ei olluh muga.
9 A minä sanon teile: ken eronnou omas naizes, vai ei huoričendan täh i naibinnou toizen, se iče huoričeh, a kudai eroitetun naibinnou, se myös huoričeh.
10 Hänen opastettavat sanottih hänele: Kui moine on azii miehele naizen kere, parembi on ei naija.
11 A häi sanoi heile: ei kai voija kandua tädä, a net, kudamile vai annettu on.
12 Ollah salvatetut, kudamat muaman vačas rodittihes (synnyttih) muga, i ollah salvatetut, kudamat inehmizis salvettihes; i ollah salvatetut, kudamat ičen kauti salvettihes taivahallizen carstvan täh. Ken voinnou kandua, se kanduah.
13 Silloi tuodih hänen luo lapsii, ku käit panis heijän piäle i molizih; a opastettavat kieltih heidy.
14 Jisus sanoi: laskietto lapsii, i älgiä kieldiättö heidy tulemas minun luo. Moimien on taivahalline carstvu.
15 I häi pani heijän piäle käit i lähti sie.
16 Sit tuli yksi i sanoi hänele: opastaju hyvä! midä hyviä pidäy minun azuo, ku suazin igäzen eloksen?
17 Häi sanoi hänele: mintäh minuu sanot hyväkse? Niken ei ole hyvä vai yksi Jumal. Kui tahtonet mennä igäzeh elokseh, pie käskyt.
18 Sanoi briha mittumat? Jisus sanoi: älä tapa; älä tapa; älä huoričeh; älä varrasta; älä tyhjiä tozita!
19 Pie hyvin tuattua i muamua, i suvaiče lähimästy sinun kui omua iččie.
20 Briha sanoi hänele: kai net vardoičin minun nuoruos sai; midä minä vie en loppenuh?
21 Sanoi hänele Jisus: kui tahtonet täydehine olla, mene myö elos i jua vaivazile, i suat elon taivahal, i tule minun jälles.
22 Kui briha sen paginan kuuli: lähti häi pahal mielin, sentäh kui hänel oli elos tobju.
23 I sanoi Jisus omile opastettavile: todeh sanon teile: läylen on bohatale mennä taivahallizeh carstvah.
24 I vie sanon teile: kebjembi on nuorale mennä läbi nieglan peräs, mi bohatale Jumalan carstvah.
25 Konzu hänen opastettavat se kuultih, diivoindeltihes hyö äijäl i sanottih: kenbo voibi spuassiekseh? (piästä?).
26 I kačahti Jisus i sanoi heile: inehmizet sidä ei voija, a Jumal kai voibi.
27 Silloi vastai Pedri i sanoi: kačo myö jätimmö kai i sinun jälles lähtimmö; mibo meile sit lienöy?
28 Sanoi heile Jisus: todeh sanon teile: konzu inehmizen poigu uvvestah tulou i istuu oman kiitoksen istundusijale, sit i työ, kudamat minun jälles lähtiettih, istuttohes kahteletostukymmenele istundusijale suudimah Izraelin kahtutostukymmendy polvie.
29 I jogahine, ken jättänöy koin, libo vellet, libo sizäret, libo tuatan, libo muaman, libo naizen, libo lapset, pellot minun nimen täh, sadah piäh suau i igäzen eloksen.
30 Äijät enzimäzet liedäneh jälgimäzikse; a jälgimäzet enzimäzikse.

Евангелие от Матфея. Глава 19.

русский
1 Когда Иисус окончил слова сии, то вышел из Галилеи и пришел в пределы Иудейские, за Иорданскою стороною.
2 За Ним последовало много людей, и Он исцелил их там.
3 И приступили к Нему фарисеи и, искушая Его, говорили Ему: по всякой ли причине позволительно человеку разводиться с женою своею?
4 Он сказал им в ответ: не читали ли вы, что Сотворивший вначале мужчину и женщину сотворил их?
5 И сказал: посему оставит человек отца и мать и прилепится к жене своей, и будут два одною плотью,
6 так что они уже не двое, но одна плоть. Итак, что Бог сочетал, того человек да не разлучает.
7 Они говорят Ему: как же Моисей заповедал давать разводное письмо и разводиться с нею?
8 Он говорит им: Моисей по жестокосердию вашему позволил вам разводиться с женами вашими, а сначала не было так;
9 но Я говорю вам: кто разведется с женою своею не за прелюбодеяние и женится на другой, тот прелюбодействует; и женившийся на разведенной прелюбодействует.
10 Говорят Ему ученики Его: если такова обязанность человека к жене, то лучше не жениться.
11 Он же сказал им: не все вмещают слово сие, но кому дано,
12 ибо есть скопцы, которые из чрева матернего родились так; и есть скопцы, которые оскоплены от людей; и есть скопцы, которые сделали сами себя скопцами для Царства Небесного. Кто может вместить, да вместит.
13 Тогда приведены были к Нему дети, чтобы Он возложил на них руки и помолился; ученики же возбраняли им.
14 Но Иисус сказал: пустите детей и не препятствуйте им приходить ко Мне, ибо таковых есть Царство Небесное.
15 И, возложив на них руки, пошел оттуда.
16 И вот, некто, подойдя, сказал Ему: Учитель благий! что сделать мне доброго, чтобы иметь жизнь вечную?
17 Он же сказал ему: что ты называешь Меня благим? Никто не благ, как только один Бог. Если же хочешь войти в жизнь вечную, соблюди заповеди.
18 Говорит Ему: какие? Иисус же сказал: не убивай; не прелюбодействуй; не кради; не лжесвидетельствуй;
19 почитай отца и мать; и: люби ближнего твоего, как самого себя.
20 Юноша говорит Ему: все это сохранил я от юности моей; чего еще недостает мне?
21 Иисус сказал ему: если хочешь быть совершенным, пойди, продай имение твое и раздай нищим; и будешь иметь сокровище на небесах; и приходи и следуй за Мною.
22 Услышав слово сие, юноша отошел с печалью, потому что у него было большое имение.
23 Иисус же сказал ученикам Своим: истинно говорю вам, что трудно богатому войти в Царство Небесное;
24 и еще говорю вам: удобнее верблюду пройти сквозь игольные уши, нежели богатому войти в Царство Божие.
25 Услышав это, ученики Его весьма изумились и сказали: так кто же может спастись?
26 А Иисус, воззрев, сказал им: человекам это невозможно, Богу же все возможно.
27 Тогда Петр, отвечая, сказал Ему: вот, мы оставили все и последовали за Тобою; что же будет нам?
28 Иисус же сказал им: истинно говорю вам, что вы, последовавшие за Мною, - в пакибытии, когда сядет Сын Человеческий на престоле славы Своей, сядете и вы на двенадцати престолах судить двенадцать колен Израилевых.
29 И всякий, кто оставит домы, или братьев, или сестер, или отца, или мать, или жену, или детей, или земли, ради имени Моего, получит во сто крат и наследует жизнь вечную.
30 Многие же будут первые последними, и последние первыми.
Х
Сайт создан сотрудниками Карельского научного центра Российской академии наук
Вы можете свободно использовать материалы нашего сайта и делиться ими, главное — указать авторство и ссылку на наш ресурс.
Подробнее о лицензии CC BY 4.0
© VepKar. Открытый корпус вепсского и карельского языков