Тексты
Вернуться к списку
| редактировать | удалить | Создать новый
| Статистика
| ? Помощь
L’ubov’ Baltazar.
Kuz’manhattu
Источник:
Oma mua. № 32, 2026, с. 8
L’ubov’ Baltazar
Kuz’manhattu
карельский: ливвиковское наречие
Новописьменный ливвиковский
Lapsivuozis hyvin jäi mustoh, kui kezäl keräin kukkien heinäzii, mittumii käskiettih muamo da t’outa. Hyö tiettih, konzu kudai on kerättävy. Muijien keskes oli zveroboi, karjalakse sidä sanotah kuz’manhattu. Se mujuttau sormenpiät sinizikse, ku hyvin hieruo kukkaine sormien välis. Luajimmo heinäs hoikkazii vastazii da riputimmo pimieh saruanaittah, kunne ei piässyh päiväine, ga veriän avattuu hyvin piäzi tuuli. Konzu heihy kuivi, t’outa nyhti iäres kovembat varret. Ribuhuavozeh pandavakse häi jätti vai pehmiet ladvazet, kukkazet da lehtet. Sit ližäi niidy päiväl čuajun keskeh.
Kuz’manhattu on vägevy rohtukazvi. Se vähendäy tulehtustu rungas, luadiu hyviä maksal, kogo vačal dai sen suonil. Sen ližäkse parandau mielialua da verenvirdua, ga vähäzel ližäy verenpainehtu, sen periä sidä ei sua juvva vägeviä da äijy. Vägeväkse seizatettu se parendau ruvet. Kuz’manhattu vähendäy muijien lekarsvoin vaikutustu rungah, sikse ei pie niidy juvva yhtel aigua. Tuorehes hienokse pilkotus heinäs, pyhävois da mehiläzien vahas luajitah voijehtu. Kovettuu se roih hyvä voije, kudai pädöy kivistäjil polvil da sivuloil dai parandau nahkua.
