Тексты
Вернуться к списку
| редактировать | удалить | Создать новый
| Статистика
| ? Помощь
Alina Gapejeva.
Kohtu, kus on hengel hoivu
Источник:
Oma mua. 2026. 07.10 (№ 39 (1829)). С. 7
Alina Gapejeva
Kohtu, kus on hengel hoivu
карельский: ливвиковское наречие
Новописьменный ливвиковский
Priäžän lohkon uskovazil nygöi on erinomaine aigu: Pokrovan kirikköh käyjät valmistutah tärgieh merkipäiväh – heijän kirikkö täyttäy 25 vuottu. Sikse päiväkse kylän kul’tuurutalois luajitah konsertu, kuduas suau kuulta malittupajoloi. Pokrovan lugemizet -konferensieh valmistujes rahvas tutkitah arhiivudokumentoi. Pruazniekan tärgevimäkse pivokse rodieu liturgii: malittu yhtistäy rahvahii muga, kui tiä oli kolmesadua vuottu tagaperin.
Konzu pollet Pokrovan kirikön kynnykses piäliči, kerras tunnet, kui tiä on hyvä: hil’l’aine da rauhu. Rounoku aigu tiä hil’l’enöy.
Veriän tyves ollah kaunehet čopakosti huolitut kukkuvavot, oigieh istutetut tuja-kazvit da kaunis huogavundukodaine tuhjoloin da puuloin katties. Kuuluu lapsien nagro – rinnal on heile luajittu kižakohtu. Koivuloin oksis istujat linnut vizerdetäh omua pajuo.
Kirikön sydämes on tuohuksien valgiedu da kuuluu malittu karjalan kielel. Sluužbas aivin on äijy rahvastu, pruazniekkupäivin odva vai kaikin synnytäh. Ga juuri sih aigah suau parahali ellendiä, kui da mil eletäh Priäžän uskovazet.
Priäžän Pokrovan kirikkö tottu on eräs kaunehimii Priäžän piiris. Kahteskymmenesviijes vuvves kirikkö rodih äijile meijän lohkon eläjile hengen hoivakse, kohtakse, kus aivin suat kannatustu da abuu. Kirikön ižändänny on tuatto Konstantin Kukuškin.
Oman koin ižändy
Tuatto Konstantinal ei ole joudavua aigua. Jo 17 vuottu häi on Priäžän kirikön ižändänny da joga päiviä hänel on yllin kyllin hommua da ruaduo – sluužbat, paginat, vastavukset, telefonan soitot…
Häi aivin on ajeluksis: Pyhäjärvi, Matrossa, Mangu, Kokkoilu, Kindahankylä. Tuatto Konstantin aktiivizesti yhtyy yhteiskunnallizih ruadoloih, lujoittau uskovazien keskinästy sobuu, auttau projektois, kudamis kiinnitetäh huomivuo ižänmuan suvaičendah da Ven’an pohjaispuolen pravoslavnoin perindön säilyttämizeh.
Erikseh pidäy sanuo sih nähte, ku tuatto Konstantin ajelou erillizen voinuoperatsien kohtih. Häi käi sinne jo seiččei kerdua.
Tuatto Konstantin on varmu: sie, kus ristikanzu on surman pardahal, hänen muailman nägemys da elaiguviehkat muututah.
– Okopois ei ole mostu, ken ei uskos, sanou tuatto Konstantin. – Saldatat pakitah pyhittiä tehniekky da okopat, äijii valatan sie olles. Net, ket ollah sie enziriävys, läs kaikin kiännytäh Jumalan puoleh.
Omat tuvet
Ruadomatkoispäi tuatto Konstantin kiändyy omien tugiloin viereh. Enzimäzenny tuvennu on oma pereh, kuduas on äijy lastu. Toine tugi on oma prihodu, kuduas jogahine on omal sijal. Stuarostu Nadežda Nikolajevna on tuatto Konstantinan enzimäine abuniekku, regentu Ol’ga Nikolajevna ohjuau horua, kuduan pajattajil tottutoven ollan iänet kui anheliloil. Nina Nikolajevna pastau prosforoi, Tatjana Jevgenjevna kunnostau muadu kirikön vieres, istuttau kukkua.
Priäžän prihodu eläy kui pereh: yhtes pannah malittuu, yhtes kerätäh abuu frontale da kaikile, kelle pidäy abuu, yhtes opastetah lapsii pyhänpäivän školas. Jälgimäzinny vuozikymmeninnu uskovazet omal väil nostettih časounoi Priäžäh, nygöi yhtes luajitah časounua Matrossah.
Tuatto Konstantin on varmu: kirikkö ei ole vaigu kohtu, kus pannah malittuu, kirikkö on kohtu, kus on hyvä olla, čoma kohtu, kunne himoittau tulla uvvessah.
– Meil pidäy luadie yhtes moine sija, kunne rahvas voidas tulla. Priäžän lohkol eläjil pidäy nähtä kaunehuttu da hyvytty, sehäi on Jumalan armon tovelline nägyi tovendus, sanou häi.
