Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Perindön perijät

Perindön perijät

карельский: ливвиковское наречие
Новописьменный ливвиковский
Karjalan kanzat: histourii, nygyaigu da tulevažus -konferensien programmu oli aiga suuri da vagavu. Karjalazien kerähmön vallittuloin nevvostolazien kuhkutettu konferensii olisgi piettävy sih nähte, ku vois šeikuija karjalazien X kerähmön jälles mennyön kahten vuvven ruadotulokset. Hos nevvostolazien vastavukseh ei olluh miärätty omua aigua, hyö yksikai keryttih da paistih tärgielöi kyzymyksii: konzu paginal on oman rahvahan, sen kielen da kul’tuuran tulii aigu, voibi harpata kynnyksis piäliči. Murginan aigah karjalazien kerähmön nevvostoh kuulujat kerryttih pagizemah omua ruaduo — ruattuu da kesken jätettyy. Paginah yhtyi nuordugi, niidy, kenen käzis rodieu oman kielen da kul’tuuran tulii aigu. Karjalazien vallittuloin nevvoston rahvahan mieles niilöis nuoris ongi meijän tugi.
— Seizatukkua vai seiniä vaste, käski Karjalazien X kerähmön vallittuloin nevvoston piälikkö Inga Gurilova. Sidä käskyy, kudai pani nagramah nevvostolazii, voibi sellittiä kaksielpäi. Ga kaikin myö — vahnembat nevvostolazet da meijän peräh astujat nuoret – pagizemmo yhty kieldy da ellendämmö, ku karjalazien kieldy da kul’tuurua pidäy kannattua käzil-kämmenil.
Kaksi vuottu on jiännyh tulieh karjalazien kerähmöh. Net viuhkahtetahes ylen terväh, a ruaduo on vie äijy. Ga uskommo, nuorien avul se ruado on ruattavu.