Тексты
Вернуться к списку
| редактировать | удалить | Создать новый
| Статистика
| ? Помощь
Aleksandra Lesonen.
Lapšet tykätäh Kekrie
Источник:
Oma mua. 2026. 04.11 (№ 43 (1833)). С. 3
Aleksandra Lesonen
Lapšet tykätäh Kekrie
карельский: собственно карельское наречие
Новописьменный севернокарельский
Pimiekuun lopušša nuoret koštamukšelaiset vietettih Kekrie, muinaista karjalaista šavonkorjuujuhlua.
Lapšet šuoritettih nellä ašemua, missä šuatih tietyä karjalaisista perintehistä, käsitöistä ta uškomukšista. Mukava ta värikäš ohjelma valmissettih nuorilla Arhippa Perttusen šiätijön ta Tuulitar-tanšširyhmän ošallistujat.
Yhellä ašemalla päiväkojin kašvattija tutuššuttih rukkih ta lankah. Heilä kerrottih šiitä, mitein ennein kerittih lampahie ta mitein käsityömuasterit kesrättih villašta lankua. Lapšie ei šattumalta tuttavuššettih villah ta tikuttamiseh. Ennein karjalaiset alettih kutuo pellavua ta kesrätä villua juuri Kekrinpäivän alušša.
Toisella ašemalla pojat ta tytöt tutuššuttih karjalaiseh muatalouštyökaluh – kuokkah – ta karjalaisien jokapäiväsih kašviksih – potakkah, porkkanah, nakreheh ta kualih.
Kolmannella ašemalla pienokaisie vuotti paimen, kumpasella oli šarvi ta lehmänkello. Šielä lapšilla starinoitih, mitein ennein paimennettih karjua ta mitä varoin lehmillä pantih kaklah kelloja. Šiitä nuoret koštamukšelaiset ošallissuttih aktiivisih kisoih.
Joka ašemalla päiväkojin kašvatit šuatih lankakerä, jotta ihaššuttua Kekrie tapahtuman lopušša.
Juhlan viimesellä ašemalla poikie, tyttöjä ta heijän vanhempie otti vaštah iče Kekri – šavonkorjuun ta karjan jumala, miiffini olento, mi voit ilmeštyö ihmisien kešen eläimen muuvvošša. Kekri tuli nuorien luokše ei yksin, ka oman šeuran kera.
– Jotta Kekri olis hyvällä tuulella, pienokaiset annettih hänellä omat vakat lankakeröineh. Niin hyö esitettih, jotta ollah tottelijaisie ta ahkerie lapšie, ta jotta Kekrin ei pie viijä heitä korissah pois pahašta käytännöštä, kerrottih juhlan järještäjät.
Šanakši, Kekrinpäivän yksi simvoliloista on nuamijojen käyttö. Arhippa Perttusen šiätijön ta Tuulitar-kollektiivin jäšenet valmissettih nuamijoja omin käsin. Niissä hyö toveštah muissutettih miiffisie olentoja eläimien ta ihmisien šekamuuvvošša.
Pruasniekka loppu kruukalla, piirileikkilöillä ta čäijyllä. Ennein muinoin huuhel’nikat voitih tulla vaikka mih taloh ta heitä kostitettih piirailla, lettuloilla ta leivällä. Juhlua vietettih hyvin vesseläšti. Juuri näin onnistu juhlie Kekrinpäivyä ni nuorilla koštamukšilaisilla!
