Тексты
Вернуться к списку
| редактировать | удалить | Создать новый
| Статистика
| ? Помощь
Vladimir Kannojev.
Mintäh šiilillä ei ole kaverija
Источник:
Oma mua. № 17, 2018, с. 11
Vladimir Kannojev
Mintäh šiilillä ei ole kaverija
карельский: собственно карельское наречие
Новописьменный севернокарельский
Oli ta eli šiili. Ta hänellä ei ollun kaverija. Kerran šiili läksi niitä eččimäh. Aštuu šiili meččyä myöten. Hänellä vaštah jänis hyppiy.
– Terveh, šiili, šanou jänis. – Kunne šie aššut?
– Ka läksin kaverija eččimäh, vaštasi šiili.
– Ota miut kaveriksi!
– En ota, jänöseni, šie olet liijan varačču.
Läksi šiili ielläh. Aštuu, aštuu, a hänellä vaštah repo hiivuou.
– Terveh, piikkipiä! Kunne šie aššut?
– Ka läksin kaverija eččimäh.
– Ota miut kaveriksi!
– En ota, repo-kuomaseni, šie olet liijan viekaš, vielä petät milma.
Ta läksi šiili ielläh. Aštuu, aštuu, a hänellä vaštah harmua hukka juokšou.
– Terveh, piikkipiä! Kunne šie aššut?
– Ka läksin kaverija eččimäh.
– Ota miut kaveriksi!
– En ota, hukkaseni, šie olet liijan vihani, vielä kiušuat milma.
Ta läksi šiili ielläh. Aštuu, aštuu, a hänellä vaštah kontie ryömiy. Ka kontie niise ei kelvannun šiilillä kaveriksi.
Šiitä ajašta alkuan šiili niin ni eläy yksin, ilman kaverija.
