1.
"Ga minun ollah onnuako, poigu-rukku, ruppižet, dai minä olengi, minä olen...".
"Наверно, мои морщинки, сынок милый, да и это я сама, я сама...".
("El’etäh-ollah molodoit")
|
2.
Onnuako jo ei suanut lunnastella,
Ku oliit armoittomii arteližii kazvattel’emas.
Наверно, тебе не удалось выкупить всё это,
Поскольку ты растила артель сиротинок.
(Pualenüän itkuvirzi)
|
3.
Ga sit jongoi ni midä, onnuako, ei rodei: eigo riehkie prošti jumal, eigo midä.
Так тогда уж, наверно, ничего не будет: и грехов не простит Бог и ничего.
(Kui jordanua kül’biettih)
|
4.
Dai poigu ičei küzüi ennepäi, sanow: "Tuatto, sanow, n’evvo el’ämäh, sinä hüvin elit kai rahvahankel da kai hüvin olit, nevvo, sanow, kui eliä pidäw, sinä nügöi onnuako kuolet", – sanow.
Да и сын раньше сам спрашивал, говорил: «Отец, научи жить, ты сам хорошо жил да с народом хорошо обходился, говорит, научи, как надо жить, ты теперь, наверно, умрёшь».
(Tuattah n’evvow poigua el’ämäh)
|
5.
Mul aigua ajetah sarail, dai sit svuad’boveh ajettih kai sarail hebo, a meidü, venčuniekkoi, se vie vähäine tieduittih, štobi rodizih elaigu se bohatembi, onnuako, a en tiijä mikse sidä, minä sidä tiedua en tiijä, mikse hüö, a toko tahnuoh ajettih.
В другое время едут на сарай, да и весь свадебный поезд заезжает на сарай, а нам, обвенчанным, ещё немного колдовали, чтобы жилось богаче, наверно, я этого колдовства не знаю, зачем это они так [делают], но только во двор заехали.
(Endine svuad’bo. N’eičutkülü)
|