Texts
Return to list
| edit | delete | Create a new
| Statistics
| ? Help
Akan ruavot
genre: Tale
Source:
Oma mua. 2026. 28.10 (№ 42 (1832)). С. 7
Valgoven’alaine suarnu.
Kiändi L’ubov’ Baltazar
Akan ruavot
Livvi
New written Livvic
Erähäs perehes ukko da akku ainos riijeltih.
Toko vai sinä olet lašku! čakkai ukko akkua. Minä kynnän dai niitän, ga sinä et tahto minul ni murginua pellol tuvva.
– Minul taki kois ruaduo on käit tävvet! Viego rubien murginua sinul kandelemah!
Ga ukko ei usko akkua:
– Midäbo sinul kois on ruattavua? Minul se olis tyhjy dielo.
Sit kerran akkugi suutui:
– Gu muga ollou, minä lähten kyndämäh, sinä ole kois.
Ukko ihastui:
– Hyvä! Nygöi näet, ken meis on oigies! Kyndiä – se ei ole padazii sinne-tänne siirrellä!
Akku pellol lähtijes sanou ukol:
Minun tulduu kai kodiruavot gu oldas ruatut!
Ukko kačoi pertii:
– Midäbo täs on ruattavua?
– Näet, taigin on nouzemas?
– Näen.
– Ga sit jauho jauhuo ližäkse, sevoita tahtas, pane leivät päččih.
– Se on kebjei ruado.
– Vie voit pieksä.
– Dai se ei ole jygei. Netgoi oldih kai sinun ruavot?
– Vazat ollah niityl, kačo gu ei kunne pahoi mendäs. Keitä murgin. Kačahtele kanua, kudai istuu haudomas, gu ei lähtis, eiga jäičät vilustutah.
Kaiken saneli akku ukol, iče meni kyndämäh. Ukko kävelöy pertii myö, nagrau: "Minä kai nämmä akan ruavot ruan da vie kodvan voin muata, kuni häi kodih tulou".
Pani ukko dabakan suuh da rubei jauhuo jauhomah. A gu ruavot teriämbä eistyttäs, sidoi kirnan liegah omah vyöh. Punou jauhokivie, iče lekkuu puoleh-toizeh, yhteltiel kirnas voidu pieksäy.
Ruavot ruattavat eistytäh! Ga susiedan lapset kirrattih ikkunah:
– Diädö, teijän vazat kagroih mendih!
– Oho prokuazat, hukat viettähes net vazat! kirgai mužikku dai hyppäi pertispäi.
Ga vyöh sivottu voikirnu polvis kolizou! Juoksi mužikku palazen dai kuadui, kui olgikubu. Kirnu avavui, kai voit sudre mendih. Nouzi mužikku, suutuksis sylgi piäle da juoksi ielleh. Ajoi vazat kagroispäi, sai pihah.
Gu etto maltannuh hyväzilleh niityl olla, seizokkua tanhuos nälläs!
Juoksi huonuksih. Kaččou, ga pertis kirjavu počči ižändöiččöy, kai jauhot levitteli, tahtahat söi dai kanan pöllätti. Ajoi ukko počin iäres. Seizou keskel pertii da tagaraivuo kupettelou: mih nygöi olis tartuo? Pidäy hos jäičät kerätä, kana panna sijoilleh, eiga akku äijäl suuttuu. Ga eibo ole kanua nikus! Meni iče istumah jäiččien piäle. "Konzu kana tulou, sit piäzen murginua keittämäh"!
Sil hetkel ugodi siiriči ajamah kazakku. Nouzi pertih vetty kyzymäh. Nägöy – ižändy kanan sijas istuu haudomas!
– Ga midäbo nečiä ruat?
– Kananpoigazii lämmittelen!
– Kenbo sinuu käski kanan sijah mennä?
Saneli ižändy omat hommat, kui kodih jäi akan tilah ruadoloi ruadamah, ga eibo net kodiruavot muga terväh ni livuttu. Vieras mužikku ezmäi rubei nagramah, ga sit otti piiskan da rubei ižändiä lyömäh.
– Täs sinul sinun kodiruavot! Etgo väzynnyh kanannu istumistu, kuni sinun akku pelduo kyndäy?
Ižändy kuni piiskaspäi peittelih, kai jäičät sotki. Kaččou, ga eule tolkuu ruadolois. Pöllästyi da nouzi čardakkah varuamah. Meni peittoh suureh korvikkoh, kus höyhenet oldih. Istuu särizöy höyhenis. Sil välil akan rodn’at tuldih käymäh. Kačotah – pertis kai on piälailleh. Akan muamo sanou omal ukol:
– Ga sit ei ni ole kummu, ku tytär ukonke pahoi eletäh. Nägyy, meijän tytär toven on lašku!
– Muga ollou, sit tuomizet annammo vävyl, emmo omal tyttärel ni anna.
Mužikku ylähän kaiken kuulou. "Midä liene tuomistu tuodu"? Rubei korvikospäi nouzemah, ga se kaldui dai karahtih čardakalpäi saruan lattiel kogo vävynke. Sen kuultih akan muamo da tuatto, kačotah – sarual mužikku höyhenis!
– Kehno, se on Kehno! mollei kirrutah. Akan muamo silmii ristiy, akan tuatto tembai pitkembän koukun da gu rubei Kehnon selgiä vedelemäh!
– Kačos, kunne olet harjavunnuh käymäh!
Mužikku pagoh, ogrodah pakui kartohkuvagoloin välih, viruu odva hengis, perrettylöi bokkii kupettelou.
Illal tuli akku kodih. Vanhembat saneltih kaiken:
– Nygöi teijän riidat loputah. Myö Kehnon ajoimmo iäres. Se Kehno teijän välis oli riidua nostamas.
Dai toven – sih akan da ukon riijat loputtih. Ni kerdua enämbiä ukko ei sanonuh akkua laškakse.
