VepKar :: Texts

Texts

Return to list | edit | delete | Create a new | Statistics | ? Help

Miän baba pagiz’i...

Miän baba pagiz’i...

Karelian Proper
Tolmachi
Miän baba pagiz’i, što t’äššä l’itva proid’i.

Myö kyzyimmä mečäššä: „Mol, baba, mid’ä t’äššä ollah goruškat Kuwt’t’ilogazella (Kuwt’t’i – kuin lodkan’e, kuin plotta luajittu lawvoista, pruavitah dubinoilla)?”.

(On Voločkah päin Širokovan dori̮galla).

Baba šano, što t’äššä, lapšet, l’itva proid’i, on kaznat zaroidu.

A mänt’ie mid’ä šiel’ä on, krugom on šuo.

Mis’s’ä ollah goruškat, šiel’ä päin Vuaran kyl’ä, al’i L’itva.

Venakokši šanotah „F’odorof dvor”, a karielakši kučutah Vuara.

Vuara-kyl’ä on šuwr’i i srojieččieččen goralla, al’i šärkäl’l’ä.

Vuarašša ollah venakot i paissešša t’an’it’ah: Van’a-a!

Vuarah myö ajel’ima kataimah Muas’l’enčana.

Katka šiel’ä on, kyl’ä ol’i äijäl’d’i šuwr’i, ka en ollun šiel’ä jo vuotta viiz’itoista: az’ieda ei ollun, a gul’aimah vahna et l’ähe.

Ka l’ähet Ivan’kovalda Širokovalla dorogua myöt’en oigiella kiäl’l’ä on gora L’innanšein’ä.

Mint’äh kučutah L’innanšein’äkši – en t’iä.

N’yt’t’en lapšet kävel’l’äh vavarnoh L’innanšeinäl’l’ä.

En t’iä, ongo iel’l’ä meččä al’i jo on l’eikattu.

Männievuodena čikko n’ägi un’issa L’innanšein’iä: bitto bi šiel’ä el’et’äh voinalla otetuot brihat.

Hyö aššutah, aššutah jovella.

Čikko kyžy: ,,Mis’t’ä t’yö oletta, mis’t’ä aššutta?“.

Hyö šanotah: „Myö el’ämmä L’innanšein’äl’l’ä, aššumma šil’mie pežemäh Čamkalla“.

(Jovut on, ruwčča pikkurun’e).

Наша бабушка говорила..

Russian
Наша бабушка говорила, что здесь проходила литва.

Мы в лесу спрашивали: «Мол, баба, почему здесь горушки на Куутти-лога (Куутти – это лодочка или плот, сделанный из досок, правят жердью)?».


(Находится в стороне Вышнего Волочка на Широковской дороге).


Бабушка говорила, что здесь, дети, литва прошла, казны зарыты.


А поди знай, что там имеется, кругом болото.


Где горушки, в той стороне деревня Вуара [Гора], или Литва.


По-русски называют Федоров двор, а по-карельски Вуара.


Деревня Вуара большая, и построилась [она] на горе, или возвышенности.


В Вуаре живут русские, и когда они говорят, то тянут (слова): Ваня-а!


В Вуара мы ездили кататься в Масленицу, там каток.

Деревня была очень большая, вот не была там уже лет пятнадцать: дéла не было, а гулять старая не пойдешь.


Вот с Иванькова пойдешь в Широково по дороге: по правой руке гора Линнаншейня [Городская стена].

Почему называют Линнаншейня – не знаю.


Теперь дети ходят туда за малиной, на Линнаншейня.


Не знаю, есть ли там лес или уже вырублен.


В прошлом году сестра во сне видела Линнаншейня: будто бы там живут парни, взятые на войну.


Они идут и идут на речку.


Сестра спрашивает: «Откуда вы, откуда шагаете?».


Они отвечают: «Мы живем в Линнаншейня, идем умываться на Чамку».


(Речка такая, ручеек небольшой есть).