ВепКар :: Тексты

Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Kirjeine rimalaižile (2:1-16). Jumalan sud om oiged

Kirjeine rimalaižile (2:1-16). Jumalan sud om oiged

вепсский
Младописьменный вепсский
1Sikš sinä, vellüdem, ed voi polestada ičtaiž hot' mil-ni, vaiše mitte oližid, sudides tošt mest. Sudides tošt, sinä sudid ičtaiž-ki, sikš ku sinä, toižen sudii, teged iče mugomid-žo azjoid.

2Mö tedam, miše Jumalan sud om oiged nenile, ked tegeba mugošt.

3Meletad-ik sinä, vellüdem, miše void pageta Jumalan sudaspäi, ku teged mugošt-žo, miš sudid toižid?

4Vai hondostad Jumalan sur't hüvüt da tirpandad? Ed-ik el'genda, miše Jumalan hüvüz' vedäb sindai käraudamhas grähkišpäi?

5No sinä oled kovasüdäimeline i ed tahtoi kärautas. Muga sinä kogodad vihad ičeiž päle Jumalan vihan päiväks, konz tuleb hänen oiged sud.

6Siloi Jumal maksab jogahižele hänen azjoiden mödhe.

7Ked väzumata tegeba hüvüt i eciba hoštotest, korktad arvod da kolematomut, hän andab heile igähižen elon,

8no nene, ked meletaba vaiše ičesaze i kundleba värhut toden sijas, nägištaba hänen vihan da taban.

9Tusk i ahtištuz linneb kaikuččele, ken tegeb pahad, ezmäi — evrejalaižile, a sid' kaikile toižile.

10Hoštotez, korged arv da mir linneb kaikile, ked tegeba hüväd, ezmäi evrejalaižile, a sid' kaikile toižile,

11ved' Jumal ei valiče rahvahid.

12Ked oma tehnuded grähkid käskištota, saba surman-ki käskištota. A ked oma tehnuded grähkid tetes käskištod, nenid sudiškatas käskišton mödhe.

13Ved' Jumalan edes ei olgoi oiktad ned, ked korvil kundleba käskišton sanoid, a oiktad oma ned, ked eläba sen mödhe.

14Konz Jumalad tundmatomad rahvahad, kudambil ei ole käskištod, iče tegeba muga kut märičeb käskišt, hö oma iče ičeleze kuti käskišt, hot' heil ei ole käskištod.

15Sil hö ozutaba, miše käskišton azjad om kirjutadud heiden südäimihe. Sen todištab heiden heng-ki, ku heiden meletused väritaba vai polestaba heid.

16Kaik nece, kut minun-ki saneltud hüväs vestiš, tuleb sil'mnägubale sen päivän, konz Jumal tob mehiden peitazjad Iisusan Hristosan sudale.

Послание апостола Павла к римлянам (2:1-16)

русский
1Итак, неизвинителен ты, всякий человек, судящий другого, ибо тем же судом, каким судишь другого, осуждаешь себя, потому что, судя другого, делаешь то же.

2А мы знаем, что поистине есть суд Божий на делающих такие дела.

3Неужели думаешь ты, человек, что избежишь суда Божия, осуждая делающих такие дела и (сам) делая то же?

4Или пренебрегаешь богатство благости, кротости и долготерпения Божия, не разумея, что благость Божия ведет тебя к покаянию?

5Но, по упорству твоему и нераскаянному сердцу, ты сам себе собираешь гнев на день гнева и откровения праведного суда от Бога,

6Который воздаст каждому по делам его:

7тем, которые постоянством в добром деле ищут славы, чести и бессмертия, - жизнь вечную;

8а тем, которые упорствуют и не покоряются истине, но предаются неправде, - ярость и гнев.

9Скорбь и теснота всякой душе человека, делающего злое, во-первых, Иудея, потом и Еллина!

10Напротив, слава и честь и мир всякому, делающему доброе, во-первых, Иудею, потом и Еллину!

11Ибо нет лицеприятия у Бога.

12Те, которые, не имея закона, согрешили, вне закона и погибнут; а те, которые под законом согрешили, по закону осудятся

13(потому что не слушатели закона праведны пред Богом, но исполнители закона оправданы будут,

14ибо когда язычники, не имеющие закона, по природе законное делают, то, не имея закона, они сами себе закон:

15они показывают, что дело закона у них написано в сердцах, о чем свидетельствует совесть их и мысли их, то обвиняющие, то оправдывающие одна другую)

16в день, когда, по благовествованию моему, Бог будет судить тайные дела человеков через Иисуса Христа.