ВепКар :: Тексты

Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Kirjeine rimalaižile (2:17-29 - 3:1-8). Evrejalaižed i käskišt

Kirjeine rimalaižile (2:17-29 - 3:1-8). Evrejalaižed i käskišt

вепсский
Младописьменный вепсский
17Ka kutak nece om? Sinä sanud ičtaiž evrejalaižeks, sinä seižut vahvas, ku sinai om käskišt, i baffalitoi Jumalal.

18Käskištod lugedes sinä opendatoi tundmaha hänen tahton i tedištad, mi om parahim.

19Sinä uskod, miše oled sogedoiden vedäi, miše oled kuti lämoi pimedas,

20tedmatomiden nevoi da el'getomiden opendai, ku sinai om kirjutadud käskištoho tedo da tozi.

21Sinä opendad toižid, a mikš ed openda ičtaiž? Sanud: ala vargasta, a mikš iče vargastad?

22Sanud: ala magada verhan akanke, a mikš iče magadad? Sinä alenzoitad tühjid jumaloid, a mikš anastad heiden pühäkodiden tavaroid?

23Sinä ülendeletoi käskištol, a iče huigenzoitad Jumalad, murendad nenid käsköid.

24Ved' Pühiš Kirjutusiš om sanutud: "Teiden tagut Jumalad tundmatomad rahvahad nagraba Jumalan nimed".

25Ümbrileiktuz om hüvä, konz eläd käskišton mödhe. No konz mäned käskištod vasthapäi, sinä-ki, ümbrileiktud, oled kuti ümbrileikmatoi.

26Ku ümbrileikmatoi eläb käskišton märičendan mödhe, ei-ik pidaiži sanuda, miše hän om ümbrileiktud?

27Se ümbrileikmatoi, ken üks'kaik eläb käskišton mödhe, sudiškandeb sindai, ku mäned käskištod vasthapäi, hot' nece kirjutadud käskišt om-ki sinai i sinä oled ümbrileiktud.

28Todesine evrejalaine ei ole se, ken irdpolespäi om evrejalaine, i todesine ümbrileiktuz ei ole se, mitte nägub hibjas.

29Todesine evrejalaine om se, ken om südäimes evrejalaine, i todesine ümbrileiktuz om südäimes, necidä ei voi tehta käskišt, a vaiše Heng. Mugoine evrejalaine sab kitändan ei rahvahaspäi, a Jumalaspäi.

3
1Midä hüväd om olda evrejalaižen, da mittušt ližad tob ümbrileiktuz?


2Äjan da erazvuittušt! Ezmäi kaiked sidä, miše Jumal om andnu ičeze sanan heiden holihe.

3No hot' erased heišpäi ei usknugoi, znamoičeb-ik nece, miše Jumalale ei voi uskta?

4Ka ei! Olgha hot' kaik mehed kelastajad, Jumal üks'kaik ei kelasta. Ved' om sanutud Pühiš Kirjutusiš: — Sinä linned oiged kaikiš ičeiž sanoiš, i sad vägestusen sudas.

5No ku meiden värhuz' ozutab Jumalan oiktusen, midä sid' meile sanuda? Om-ik Jumal vär — pagižen nügüd' kuti mehed — konz oigendab vihan meiden päle?

6Ka ei! Kutak hän sid' voiži sudida mirud?

7No ku minun kelastusen kal't Jumalan tozi näguškandeb paremba da tob hänele korktad arvod, mikš sid' mindai pidaiži sudida kut grähkhišt?

8Ka jose meile pidaiži tehta pahad, miše tuliži hüvä, kut meiden päle erašti kelastadas i sanutas, miše mö muga opendam-ki? Naku hö saba-ki oiktan sudan.

Послание апостола Павла к римлянам (2:17-29 - 3:1-8)

русский
17Вот, ты называешься Иудеем, и успокаиваешь себя законом, и хвалишься Богом,

18и знаешь волю Его, и разумеешь лучшее, научаясь из закона,

19и уверен о себе, что ты путеводитель слепых, свет для находящихся во тьме,

20наставник невежд, учитель младенцев, имеющий в законе образец ведения и истины:

21как же ты, уча другого, не учишь себя самого?

22Проповедуя не красть, крадешь? говоря: 'не прелюбодействуй', прелюбодействуешь? гнушаясь идолов, святотатствуешь?

23Хвалишься законом, а преступлением закона бесчестишь Бога?

24Ибо ради вас, как написано, имя Божие хулится у язычников.

25Обрезание полезно, если исполняешь закон; а если ты преступник закона, то обрезание твое стало необрезанием.

26Итак, если необрезанный соблюдает постановления закона, то его необрезание не вменится ли ему в обрезание?

27И необрезанный по природе, исполняющий закон, не осудит ли тебя, преступника закона при Писании и обрезании?

28Ибо не тот Иудей, кто таков по наружности, и не то обрезание, которое наружно, на плоти;

29но тот Иудей, кто внутренно таков, и то обрезание, которое в сердце, по духу, а не по букве: ему и похвала не от людей, но от Бога.

3
1Итак, какое преимущество быть Иудеем, или какая польза от обрезания?


2Великое преимущество во всех отношениях, а наипаче в том, что им вверено слово Божие.

3Ибо что же? если некоторые и неверны были, неверность их уничтожит ли верность Божию?

4Никак. Бог верен, а всякий человек лжив, как написано: Ты праведен в словах Твоих и победишь в суде Твоем.

5Если же наша неправда открывает правду Божию, то что скажем? не будет ли Бог несправедлив, когда изъявляет гнев (говорю по человеческому рассуждению)?

6Никак. Ибо иначе как Богу судить мир?

7Ибо, если верность Божия возвышается моею неверностью к славе Божией, за что еще меня же судить, как грешника?

8И не делать ли нам зло, чтобы вышло добро, как некоторые злословят нас и говорят, будто мы так учим? Праведен суд на таковых.