Kirjeine rimalaižile (3:9-20). Niken ei ole oiged
вепсский
Младописьменный вепсский
9I kutak sid'? Olem-ik mö, evrejalaižed, Jumalan edes parembal sijal? Ka nikut. Minä olen jo ozutanu, miše kut evrejalaižed, muga grekalaižed-ki oma grähkän valdas.
10Ved' om sanutud Pühiš Kirjutusiš: — Ei ole tozioiktad, ni üht,
11ei ole el'gendajad, nikeda, ken ecib Jumalad.
12Kaik oma käraudanus tespäi i tehnus kožutomikš. Ei ole nikeda, ni üht, ken tegeb hüväd.
13Heiden kurk om avoin kaum, kelel hö manitaba, heiden huliden taga om kün jad,
14heiden su om täuz' sapid i pahut.
15Hö rigehtiden rigehtiba pästta vert,
16murenduz i gol'l'uz' jäba heiden jäl'ghe.
17Kožmusen te heile ei ole tetab,
18heiden sil'miš ei ole Jumalan varaidust.
19Mö tedam: midä käskišt sanub, sidä se sanub nenile, ked oma käskišton valdas, miše niken ei rohtiži avaita sud i kaik mir oliži vär Jumalan edes.
20Ved' ni üks' mez' ei tehte tozioiktaks Jumalan edes eläden käskišton mödhe. Käskišton kal't mez' tedištab, miše hän om grähkhine.
Послание апостола Павла к римлянам (3:9-20)
русский
9Итак, что же? имеем ли мы преимущество? Нисколько. Ибо мы уже доказали, что как Иудеи, так и Еллины, все под грехом,
10как написано: нет праведного ни одного;
11нет разумевающего; никто не ищет Бога;
12все совратились с пути, до одного негодны; нет делающего добро, нет ни одного.
13Гортань их - открытый гроб; языком своим обманывают; яд аспидов на губах их.
14Уста их полны злословия и горечи.
15Ноги их быстры на пролитие крови;
16разрушение и пагуба на путях их;
17они не знают пути мира.
18Нет страха Божия перед глазами их.
19Но мы знаем, что закон, если что говорит, говорит к состоящим под законом, так что заграждаются всякие уста, и весь мир становится виновен пред Богом,
20потому что делами закона не оправдается пред Ним никакая плоть; ибо законом познаётся грех.