Kirjeine rimalaižile (4:1-12). Avraaman ozutez
вепсский
Младописьменный вепсский
1Midä mö voim sanuda Avraamas, meiden rahvahan ezitatas? Midä hän om sanu?
2Ku Avraamad voib kacta tozioiktaks hänen tegoiden tagut, hänel om mil kittas, vaiše ei Jumalan edes.
3Midä sanuba Pühäd Kirjutused? "Avraam uskoi Jumalale, i Jumal lugi hänen uskondan hänele tozioiktuseks".
4Radnikale makstud paukad ei kackoi lahjaks, a radon paukaks.
5A ku mez' ei eci tozioiktust radon kal't, a vaiše uskob Jumalaha, kudamb tegeb jumalatoman tozioiktaks, sille mehele Jumal lugeb tozioiktuseks hänen uskondad.
6Ved' David-ki sanub ozavaks mugošt mest, keda Jumal lugeb tozioiktaks hänen radoihe kacmata.
7— Ozavad oma nene, kudambiden pahad azjad om pästtud da kudambiden grähkäd om kattud.
8Ozav om se mez', kudambale Ižand ei luge vigaks hänen grähkid.
9Om-ik nece oza vaiše ümbrileiktud mehil, vai ümbrileikmatomil-ki? Ved' mö sanum: "Jumal lugi uskondan Avraamale tozioiktuseks".
10Konz? Oli-k siloi Avraam ümbrileiktud vai ümbrileikmatoi? Ei, hän ei olend siloi ümbrileiktud, a oli völ ümbrileikmatoi.
11Hän sai ümbrileiktuzznaman tozioiktusen pečatikš, sikš ku hän uskoi oldes ümbrileikmatoman. I muga hän tegihe kaikiden neniden tataks, ked uskoba da keda lugetas tozioiktoikš, hot' hö oma-ki ümbrileikmatomad.
12Hän om mugažo ümbrileiktud mehiden tat, kudambad ei olgoi vaiše ümbrileiktud, a astuba uskondan tedme, kudambadme meiden tat Avraam astui oldes völ ümbrileikmatoman.
Послание апостола Павла к римлянам (4:1-12)
русский
1Что же, скажем, Авраам, отец наш, приобрел по плоти?
2Если Авраам оправдался делами, он имеет похвалу, но не пред Богом.
3Ибо что говорит Писание? Поверил Авраам Богу, и это вменилось ему в праведность.
4Воздаяние делающему вменяется не по милости, но по долгу.
5А не делающему, но верующему в Того, Кто оправдывает нечестивого, вера его вменяется в праведность.
6Так и Давид называет блаженным человека, которому Бог вменяет праведность независимо от дел:
7Блаженны, чьи беззакония прощены и чьи грехи покрыты.
8Блажен человек, которому Господь не вменит греха.
9Блаженство сие относится к обрезанию, или к необрезанию? Мы говорим, что Аврааму вера вменилась в праведность.
10Когда вменилась? по обрезании или до обрезания? Не по обрезании, а до обрезания.
11И знак обрезания он получил, как печать праведности через веру, которую имел в необрезании, так что он стал отцом всех верующих в необрезании, чтобы и им вменилась праведность,
12и отцом обрезанных, не только принявших обрезание, но и ходящих по следам веры отца нашего Авраама, которую имел он в необрезании.