Kirjeine rimalaižile (5:1-11). Päzutand Ižandan veren kal't
вепсский
Младописьменный вепсский
1Ku Jumal om tehnu tozioiktoikš meid, ked uskom, ka meil om meiden Ižandan Iisusan Hristosan kal't kožmuz Jumalanke.
2Hristos om avaidanu meile uskondan kal't ten armoihe, kudambiš mö nügüd' eläm. Mö olem hüviš meliš siš nadejaspäi, miše päzum Jumalan hoštoteshe.
3I ei vaiše necen tagut, a ahtištusen tagut-ki mö olem hüviš meliš, sikš ku tedam — ahtištused tegeba mehen tirpajaks,
4tirpand — vahvembaks, a vahvuz' sündutab nadejan.
5A nadei ei ve pahaze mel'he, sikš ku Jumal om valanu ičeze armastust meiden südäimihe Pühän Hengen kal't, kudamban hän om meile andnu.
6Konz mö olim völ vägetomad, ka Hristos koli Jumalal märitud aigan jumalatomiden täht.
7Harvinaine tahtoib kolda eskai oiktan mehen täht, voib olda, vaiše hüvän täht ken-se om vaumiž kolmaha.
8No Jumal ozutab ičeze armastusen meihe sil, miše Hristos koli meiden täht, konz mö völ olim grähkhižed.
9I ku hän nügüd' om tehnu meid tozioiktoikš ičeze verel, ka sidä teramba hän päzutab meid tulijas vihaspäi.
10Ku Jumalan Poigan surm toi meile kožmusen Jumalanke, konz mö olim hänen vihanikad, ka Jumalan Poigan elo sidä enamba päzutab meid nügüd', konz kožmuz om tehtud.
11No nece völ ei ole kaik. Mö völ kitämoiš Jumalal, kudambanke tulim kožmusehe meiden Ižandan Iisusan Hristosan kal't.
Послание апостола Павла к римлянам. 5
русский
1Итак, оправдавшись верою, мы имеем мир с Богом через Господа нашего Иисуса Христа,
2через Которого верою и получили мы доступ к той благодати, в которой стоим и хвалимся надеждою славы Божией.
3И не сим только, но хвалимся и скорбями, зная, что от скорби происходит терпение,
4от терпения опытность, от опытности надежда,
5а надежда не постыжает, потому что любовь Божия излилась в сердца наши Духом Святым, данным нам.
6Ибо Христос, когда еще мы были немощны, в определенное время умер за нечестивых.
7Ибо едва ли кто умрет за праведника; разве за благодетеля, может быть, кто и решится умереть.
8Но Бог Свою любовь к нам доказывает тем, что Христос умер за нас, когда мы были еще грешниками.
9Посему тем более ныне, будучи оправданы Кровию Его, спасемся Им от гнева.
10Ибо если, будучи врагами, мы примирились с Богом смертью Сына Его, то тем более, примирившись, спасемся жизнью Его.
11И не довольно сего, но и хвалимся Богом чрез Господа нашего Иисуса Христа, посредством Которого мы получили ныне примирение.