Kirjeine rimalaižile (6:1-14). Valatuz da uz' elo
вепсский
Младописьменный вепсский
1Midäk mö sihe sanum? Pidab-ik meile jatkata grähkhišt elod, miše Jumalan armod tegižihe surembikš? Ka ei!
2Ku olem kolnuded grähkihe näht, ka kutak voižim edehepäi eläda grähkän valdas?
3Ved' tö tedat, miše meid kaikid, keda ühtenzoittihe Hristosaha Iisusaha, ühtenzoittihe mugažo hänen surmha.
4Muga meid valatusen kal't anttihe surmale, pandihe kaumaha ühtes hänenke, miše mö zavodižim eläda ut elod, muga kut Hristosad eläbzoittihe kollijoišpäi Tatan hoštotesen vägel.
5Ku ühtejitte surm om ühtenzoitnu meid hänehe, ka ühtejitte eläbzoituz-ki ühtenzoitab meid.
6Mö tedam: meiden "vanh minä" om pandud ristha ühtes hänenke, miše nece grähkhine hibj mänetaiži valdan i mö em oliži enamba grähkän valdas.
7Se, ken om kolnu, om lähtnu surman valdaspäi.
8No ku mö olem kolnuded Hristosanke ühtes, ka uskom, miše voiškandem eläda-ki hänenke ühtes.
9Tedam, ku Hristos om eläbzunu, ka hän enamba ei kole, i surmal ei ole enamba valdad hänen päl.
10Ku Hristos koli, ka hän koli grähkihe nähte kerdan i igäks. A ku hän nügüd' eläb, hän eläb Jumalan täht.
11Muga tö-ki lugekat ičtatoi kolnuzikš grähkihe nähte i eläbikš Jumalan täht Hristosas Iisusas, meiden Ižandas.
12Algha grähk olgoi valdas teiden kolijan hibjan päl, ika tö andatoiš sen himoihe.
13Algat antkoi ičetoi hibjan paloid grähkän valdha tehmaha pahut! Ku nügüd' olet sirdnus surmaspäi eloho, antkat ičtatoi Jumalale, a hibjan kaikutte pala hänen valdas tehkaha oiktoid azjoid!
14Grähk ei linne enamba teiden ižand, sikš ku tö et olgoi käskišton, a olet armoiden valdan al.
Послание апостола Павла к римлянам (6:1-14)
русский
1Что же скажем? оставаться ли нам в грехе, чтобы умножилась благодать? Никак.
2Мы умерли для греха: как же нам жить в нем?
3Неужели не знаете, что все мы, крестившиеся во Христа Иисуса, в смерть Его крестились?
4Итак мы погреблись с Ним крещением в смерть, дабы, как Христос воскрес из мертвых славою Отца, так и нам ходить в обновленной жизни.
5Ибо если мы соединены с Ним подобием смерти Его, то должны быть соединены и подобием воскресения,
6зная то, что ветхий наш человек распят с Ним, чтобы упразднено было тело греховное, дабы нам не быть уже рабами греху;
7ибо умерший освободился от греха.
8Если же мы умерли со Христом, то веруем, что и жить будем с Ним,
9зная, что Христос, воскреснув из мертвых, уже не умирает: смерть уже не имеет над Ним власти.
10Ибо, что Он умер, то умер однажды для греха; а что живет, то живет для Бога.
11Так и вы почитайте себя мертвыми для греха, живыми же для Бога во Христе Иисусе, Господе нашем.
12Итак да не царствует грех в смертном вашем теле, чтобы вам повиноваться ему в похотях его;
13и не предавайте членов ваших греху в орудия неправды, но представьте себя Богу, как оживших из мертвых, и члены ваши Богу в орудия праведности.
14Грех не должен над вами господствовать, ибо вы не под законом, но под благодатью.