ВепКар :: Тексты

Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Kirjeine rimalaižile (9:1-18). Izrail' da Jumalan toivotuz

Kirjeine rimalaižile (9:1-18). Izrail' da Jumalan toivotuz

вепсский
Младописьменный вепсский
1Hristosan nimes sanun, miše minä pagižen tot; i minun heng todištab ühtes Pühän Hengenke, miše minä en kelasta, konz sanun teile:

2minun südäin om sures tuskas da lopmatomas kibus.

3Paremba tahtoižin, miše iče oližin erigoittud Hristosaspäi, ku se abutaiži minun vellile, minun rahvahale.

4Ved' hö oma izrail'aižed, heid Jumal om otnu ičeze lapsikš, heile om andnu ičeze korktan arvon. Heidenke hän om tehnu kožmusid, heile om andnu käskišton, služindradon da toivotused.

5Heiden oma ezitatad, heišpäi Messia om tulnu mehen, hän, kudamb om kaikid korktemb Jumal, olgha hän igän kittud. Amin'!

6No nece ei znamoiče, miše Jumalan sana om männu tühjaks. Ved' ei kaik olgoi izrail'aižed todesižes Izrail'aspäi,

7i ei kaik Avraaman jäl'gnikad olgoi Avraaman lapsed. Ved' om sanutud: "Isakan kal't tuleba sinun lapsed".

8Nece znamoičeb, miše ei kaikid Avraaman jäl'gnikoiden lapsid lugeškatas Jumalan lapsikš, a Jumalan lapsikš lugeškatas nenid, kudambad oma sündnuded hänen toivotusen pohjal.

9Ved' om muga toivotadud: "Minä möst tulen necen-žo aigan, i Sarral linneb poig".

10I täs völ ei ole kaik. Revekka kohtištui meiden ezitatas Isakaspäi kahtel poigal.

11-12Völ edel heiden sündundad, konz hö völ ei olnugoi tehnuded nimidä, ei hüväd, ei pahad, Jumal sanui Revekkale: "Vanhemb linneb noremban käskabunikan". Muga Jumal ozuti, miše hän iče valičeb i hänen valičend ei pohjištu mehiden azjoihe, a valičijan tahtoho.

13Ved' Pühiš Kirjutusiš om muga sanutud Revekkan poigiš: "Jakovad minä armastan, a Isavad en navedi".

14Ka midä sihe sanuižim? Jose Jumal om vär? Ka ei!

15Hän sanui Moisejale: "Minä žalleičen, keda žalleičen, dai armahtan, keda armahtan".

16Ka sikš azj ei ole mehen tahtos vai mahtos, a Jumalan armoiš.

17Ved' om sanutud Pühiš Kirjutusiš faraonale: "Minä tegin sindai kunigahaks, miše sinun kal't ozutaižin ičein vägen i miše minun nimen polhe voižiba pagišta kaikes mirus".

18Ka Jumal žalleičeb sidä, keda tahtoib, i kovitab sidä, keda tahtoib.

Послание апостола Павла к римлянам (9:1-18)

русский
1Истину говорю во Христе, не лгу, свидетельствует мне совесть моя в Духе Святом,

2что великая для меня печаль и непрестанное мучение сердцу моему:

3я желал бы сам быть отлученным от Христа за братьев моих, родных мне по плоти,

4то есть Израильтян, которым принадлежат усыновление и слава, и заветы, и законоположение, и богослужение, и обетования;

5их и отцы, и от них Христос по плоти, сущий над всем Бог, благословенный во веки, аминь.

6Но не то, чтобы слово Божие не сбылось: ибо не все те Израильтяне, которые от Израиля;

7и не все дети Авраама, которые от семени его, но сказано: в Исааке наречется тебе семя.

8То есть не плотские дети суть дети Божии, но дети обетования признаются за семя.

9А слово обетования таково: в это же время приду, и у Сарры будет сын.

10И не одно это; но так было и с Ревеккою, когда она зачала в одно время двух сыновей от Исаака, отца нашего.

11Ибо, когда они еще не родились и не сделали ничего доброго или худого (дабы изволение Божие в избрании происходило
12не от дел, но от Призывающего), сказано было ей: больший будет в порабощении у меньшего,


13как и написано: Иакова Я возлюбил, а Исава возненавидел.

14Что же скажем? Неужели неправда у Бога? Никак.

15Ибо Он говорит Моисею: кого миловать, помилую; кого жалеть, пожалею.

16Итак помилование зависит не от желающего и не от подвизающегося, но от Бога милующего.

17Ибо Писание говорит фараону: для того самого Я и поставил тебя, чтобы показать над тобою силу Мою и чтобы проповедано было имя Мое по всей земле.

18Итак, кого хочет, милует; а кого хочет, ожесточает.