ВепКар :: Тексты

Тексты

Вернуться к списку | редактировать | удалить | Создать новый | Статистика | ? Помощь

Kirjeine rimalaižile (9:18-29). Jumalan viha da armahtuz

Kirjeine rimalaižile (9:18-29). Jumalan viha da armahtuz

вепсский
Младописьменный вепсский
19Sinä küzud minai: "Mikš Jumal väritab rahvahid? Jose ken-ni voib olda hänen tahtod vasthapäi"?

20Ken sinä mugoine oled, miše ridled Jumalanke? Voib-ik saviastii sanuda ičeze tegijale: "Mikš sinä tegid mindai mugoižeks"?

21Ei-ik padanikal ole valdad tehta siš-žo savespäi toine astii arvokaz, a toine — muupäiväine?

22Muga Jumal-ki om tehnu, miše ozutada ičeze vihan i ičeze vägen. Suren tirpandanke hän om kaičenu nenid vihan astijoid, kudambid pidi oigeta murendushe.

23Kaiken ičeze korktan arvon hän toi sil'mnägubale neniden astijoiden kal't, kudambid hän om armahtanu i vaumištanu korktan arvon täht.

24Nene armahtusen astijad olem mö, kudambid hän om kucnu, i ei vaiše evrejalaižišpäi, a toižiš-ki rahvahišpäi.

25Sikš hän pagižeb ičeze sanankandajan Osijan kirjas: — Minä kucuškanden ičein rahvahaks sidä rahvast, kudamb ei olend minunke ühtes, dai sanuškanden armhaks sidä, kudambad en armastand.

26I siš-žo sijas, kus heile oli sanutud: "Tö et olgoi minun rahvaz", heid kucuškatas eläban Jumalan lapsikš.

27No Izrail'an polhe Isaija kirgoudab: "Hot' Izrail'an rahvast oliži kut čurud meren randal, ka heišpäi vaiše lopud päzuba henghe!

28Äkkid da lophusai Ižand tegeškandeb ičeze sanan mödhe man päl".

29Da völ Isaija om endustanu: — Ku Ižand Savaof ei oliži jätnu meile semnid, ka mö oližim kadonuded muga kut Sodom, i meile oliži tehnus kut Gomorrale.

Послание апостола Павла к римлянам (9:18-29)

русский
19Ты скажешь мне: 'за что же еще обвиняет? Ибо кто противостанет воле Его'?

20А ты кто, человек, что споришь с Богом? Изделие скажет ли сделавшему его: 'зачем ты меня так сделал'?

21Не властен ли горшечник над глиною, чтобы из той же смеси сделать один сосуд для почетного употребления, а другой для низкого?

22Что же, если Бог, желая показать гнев и явить могущество Свое, с великим долготерпением щадил сосуды гнева, готовые к погибели,

23дабы вместе явить богатство славы Своей над сосудами милосердия, которые Он приготовил к славе,

24над нами, которых Он призвал не только из Иудеев, но и из язычников?

25Как и у Осии говорит: не Мой народ назову Моим народом, и не возлюбленную--возлюбленною.

26И на том месте, где сказано им: вы не Мой народ, там названы будут сынами Бога живаго.

27А Исаия провозглашает об Израиле: хотя бы сыны Израилевы были числом, как песок морской, только остаток спасется;

28ибо дело оканчивает и скоро решит по правде, дело решительное совершит Господь на земле.

29И, как предсказал Исаия: если бы Господь Саваоф не оставил нам семени, то мы сделались бы, как Содом, и были бы подобны Гоморре.