Kirjeine rimalaižile (11:25-36). Izrail'an päzutand
вепсский
Младописьменный вепсский
25Tahtoin, miše tö tedaižit necen peitazjan, velled, i et oliži ičetoi melevuden valdas: südäimen kovuz', kudamb tuli ühtele Izrail'an rahvahan palale, linneb sihesai, kuni Jumalannoks tuleb täuz' lugumär toižiš rahvahišpäi.
26Konz heiden lugumär tegese täudeks, kaik Izrail' päzub, kut om sanutud Pühiš Kirjutusiš: — Sionaspäi tuleb Päzutai, hän kükseb jumalatomuden Jakovan jäl'gnikoišpäi.
27I nece linneb minun kožmuz heidenke: minä heitän heišpäi heiden grähkäd.
28Izrail'an rahvaz om Jumalan vihanik, ku vastustab hüväd vestid — se om teiden täht, no ku hö oma valitud rahvaz, ka oma Jumalale armhad — se om tatoiden täht.
29Jumal ei ota tagaze ičeze lahjoid da kucundad-ki.
30Tö ende et kundelnugoi Jumalad, no izrail'aižiden kundlematomuden tagut Jumal nügüd' om žalleičenu teid.
31Muga hö-ki nügüd' oma kundlematomad, miše Jumal heid-ki armahtaiži, sikš ku om armahtanu teid.
32Ved' Jumal kaikid om pannu kundlematomuden čapihe, miše sid' voiži heile kaikile antta armahtusen.
33Mitte märatoi om Jumalan bohatuz', mitte süvä om hänen melevuz' da tedo! Miččed el'gendamatomad oma hänen sudad da tundmatomad hänen ted!
34Ken voib tedištada hänen mel't, ken voib olda hänen nevojan?
35Ken om andnu hänele midä-ni, miše hänele pidaiži maksta tagaze?
36Ka kaik om hänespäi, hänen kal't i hänen täht. Olgha hänele igän korged arv, amin'!
Послание к римлянам (11:25-36)
русский
25Ибо не хочу оставить вас, братия, в неведении о тайне сей, - чтобы вы не мечтали о себе, - что ожесточение произошло в Израиле отчасти, до времени, пока войдет полное число язычников;
26и так весь Израиль спасется, как написано: придет от Сиона Избавитель, и отвратит нечестие от Иакова.
27И сей завет им от Меня, когда сниму с них грехи их.
28В отношении к благовестию, они враги ради вас; а в отношении к избранию, возлюбленные Божии ради отцов.
29Ибо дары и призвание Божие непреложны.
30Как и вы некогда были непослушны Богу, а ныне помилованы, по непослушанию их,
31так и они теперь непослушны для помилования вас, чтобы и сами они были помилованы.
32Ибо всех заключил Бог в непослушание, чтобы всех помиловать.
33О, бездна богатства и премудрости и ведения Божия! Как непостижимы судьбы Его и неисследимы пути Его!
34Ибо кто познал ум Господень? Или кто был советником Ему?
35Или кто дал Ему наперед, чтобы Он должен был воздать?
36Ибо все из Него, Им и к Нему. Ему слава во веки, аминь.