Kirjeine rimalaižile (15:1-13). Meleta toižiden polhe!
вепсский
Младописьменный вепсский
1Meile, uskondas vägevile, pidab tirpta uskondas välliden vigad. Em voigoi meletada vaiše siš, mi om mel'he meile.
2Meile jogahižele pidab meletada lähembaižes, mi oliži hänele hüvä i mi vahvištaiži händast.
3Ved' Hristos-ki ei meletand ičesaze. Om kirjutadud Pühiš Kirjutusiš: "Sinun nagrajiden pahad sanad oma lanktenuded minun päle".
4Kaik, midä om edel sanutud Pühiš Kirjutusiš, om sanutud meile openduseks, miše tirpandal da Kirjutusiden tüništoitusel kaičižim nadejad.
5Jumal, kenespäi tirpand da tüništoituz tuleba, antkaha teile ičekesken olda üks'meližin Hristosan Iisusan tahton mödhe,
6miše tö ühtes melespäi, ühtes suspäi ülenzoitaižit meiden Ižandan Iisusan Hristosan Jumalad da Tatad.
7Otkat ičetoi keskhe toine tošt, kut Hristos om otnu teid Jumalan korktan arvon täht.
8Pidän meles sidä: Iisus Hristos om tulnu abutamha evrejalaižile. Hän om tulnu vahvištoitmaha meiden tatoile anttud toivotusid, miše näguiži: Jumal vahvas pidäb sanan.
9Hristos om tulnu völ sikš, miše toižed-ki rahvahad voižiba ülenzoitta Jumalad hänen armahtusen täht, kut om sanutud Pühiš Kirjutusiš: — Sikš ülenzoitan sindai, Ižand, Jumalad tundmatomiden rahvahiden keskes, pajatan spasiboid sinun nimele.
10Da völ edemba: — Ihastugat, Jumalad tundmatomad rahvahad, ühtes hänen rahvahanke!
11I völ-ki: — Kitkat Ižandad, kaik mirun rahvahad! Ülenzoitkat händast, kaik man eläjad!
12Da völ Isaija sanub: — Jessejan jurespäi libub veza, kudamb kazvaškandeb kaikiden rahvahiden valdmeheks. Hänehe hö paneba ičeze nadejad.
13Jumal, kudamb andab nadejan, täutkaha hüväl melel da mirul teid, uskojad, miše teiden nadei kaiken aigan vaiše kazvaiži Pühän Hengen vägel.
Послание к римлянам (15:1-13)
русский
1Мы, сильные, должны сносить немощи бессильных и не себе угождать.
2Каждый из нас должен угождать ближнему, во благо, к назиданию.
3Ибо и Христос не Себе угождал, но, как написано: злословия злословящих Тебя пали на Меня.
4А все, что писано было прежде, написано нам в наставление, чтобы мы терпением и утешением из Писаний сохраняли надежду.
5Бог же терпения и утешения да дарует вам быть в единомыслии между собою, по учению Христа Иисуса,
6дабы вы единодушно, едиными устами славили Бога и Отца Господа нашего Иисуса Христа.
7Посему принимайте друг друга, как и Христос принял вас в славу Божию.
8Разумею то, что Иисус Христос сделался служителем для обрезанных - ради истины Божией, чтобы исполнить обещанное отцам,
9а для язычников - из милости, чтобы славили Бога, как написано: за то буду славить Тебя, (Господи,) между язычниками, и буду петь имени Твоему.
10И еще сказано: возвеселитесь, язычники, с народом Его.
11И еще: хвалите Господа, все язычники, и прославляйте Его, все народы.
12Исаия также говорит: будет корень Иессеев, и восстанет владеть народами; на Него язычники надеяться будут.
13Бог же надежды да исполнит вас всякой радости и мира в вере, дабы вы, силою Духа Святаго, обогатились надеждою.